1 feb 2010

Staphorst: Altijd Onveranderlijk Anders

„De aarde is vijf miljard jaar oud. En dat is helaas niet onderhandelbaar.” Minister Ronald Plasterk (Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, PvdA) is categorisch. Maar hij wil vooralsnog niet oordelen over een gemeentelijk rapport waarin ook de bijbelse visie op leeftijd en ontstaan van de aarde wordt verwoord. „Dat wil ik eerst zien.”

Een meerderheid van de gemeenteraad van de orthodox-christelijke gemeente Staphorst wil, met steun van de verantwoordelijk wethouder, dat in een rapport over de archeologische waarden in de bodem van de gemeente ook de bijbelse visie over leeftijd en ontstaan van de aarde wordt vastgelegd. In de woorden van raadslid Klaas Hanke (CU): „Schattingen over de leeftijd van de aarde lopen in christelijke kring uiteen van zes- tot twaalfduizend jaar.”

Sinds 2007 worden gemeenten door Plasterks ministerie verplicht het erfgoed in hun bodem in kaart te laten brengen. Bodemkundige Leo Tebbens van onderzoeksbureau BAAC deed dit voor Staphorst. Geconfronteerd met de wens van Staphorst bij de presentatie van het concept van zijn rapport zei Tebbens bereid te zijn ‘bij de dateringen een paragraaf in te lassen waarin gewezen wordt op het bestaan van andere standpunten hierover’. Over de precieze formulering zou nog gesproken worden.

Op de vraag waarom de gemeente niet volstaat met een eigen inlegvel antwoordde wethouder Sytse de Jong (SGP) gisteravond: „Het rapport wordt door ons betaald. Mogen wij alstublieft erkend zien dat andere visies mogelijk zijn?”

Kan Tebbens zich vinden in die formulering? „Nee, het woord ‘mogelijk’ is een brug te ver. We zijn bereid feitelijk vast te stellen dat er andere visies zijn. Maar wat ons betreft is het niet mogelijk de leeftijd van de aarde op zesduizend jaar te stellen.”



‘høken’ godslasterlijk

De SGP in Staphorst wil een concert van de Achterhoekse formatie Normaal in het Overijsselse dorp verbieden. Dit vanwege het taalgebruik van de ‘boer’nrockgroep’ rond Bennie Jolink. De Staphorster SGP vindt dat dat van Normaal ‘in strijd met de normen en waarden’ van het dorp. Diverse media op internet melden dit verhaal. Waar gaat deze controverse nou precies over?

Dat lees je nergens. Bijna nergens, dan. Gelukkig leeft de SGP in Staphorst ("Principeel en praktisch") niet helemaal meer in de achttiende eeuw en hebben ze een website. Daarop staat het keurig uitgelegd.

Herkenbaar

Veel dingen van Normaal kunnen de Staatkundig Gereformeerden wel degelijk waarderen. Bijvoorbeeld dat Normaal in het dialect zingt en zich niets aantrekt van ‘wat de Randstad Oost-Nederland oplegt. "De belevingswereld van de muzikanten is herkenbaar en uit het leven gegrepen", aldus de site van SGP Staphorst.

Maar de teksten vinden de Staatkundig Gereformeerden grof, plat en onverschillig. Daarbij vinden ze dat de nummers van normaal een leefstijl uitdragen ‘waarin de zin van het bestaan niet in een positief daglicht staat’. Met andere woorden: de Achterhoekse heren zingen te veel over feesten en zuipen en te weinig over God.

Høken

Kenmerkend voor Normaal is het begrip høken. De SGP beweert dat dat is afgeleid van hokken, ongehuwd samenwonen. Daar zijn ze tegen. Ook zou het ‘luidruchtig en lallend feesten met veel bier’ kunnen zijn. "Of het nu om hokken gaat, of om feesten, in beide gevallen schrijft de bijbel een volslagen andere leefwijze voor."

Dat is duidelijk. Normaal wil feesten en samenwonen. Daar houden SGP’ers niet van. Dat mogen ze. Maar misschien kunnen ze beter watjes in hun oren stoppen en het wat minder gelovige deel van hun dorpsgenoten hun avondje uit gunnen.

Optreden Kok ontluisterend

Oud-premier Wim Kok moet volgens PvdA-prominent en econoom Arie van der Zwan terugkomen op de manier waarop hij zich donderdag als voormalig commissaris van bankverzekeraar ING heeft verdedigd voor de parlementaire onderzoekscommissie-De Wit. De oud-partijleider van de PvdA schoot in de ogen van Van der Zwan te veel in de verdediging bij de commissie, die onderzoek doet naar de financiële crisis. Dat zei de econoom zondag in televisieprogramma Buitenhof. Hij noemde het optreden van Kok ,,ontluisterend''.

Volgens Van der Zwan verdedigde de oud-partijleider op weinig overtuigende wijze het beleid van bankiers voor de crisis om de winst voorop te zetten, waarbij werd voorbijgegaan aan de risico's. Volgens de econoom had Kok moeten erkennen dat hij het achteraf bezien verkeerd heeft gedaan. Hij had als commissaris meer oog moeten hebben voor het publieke belang en tegen risicovol beleid kunnen stemmen. ,,Kok is het aan zichzelf en zijn stand verplicht om hierop terug te komen.''

Video | Samenvatting verhoor Wim Kok voor de commissie-De Wit



25 jan 2010

Obamacare als schrikbeeld

door Tom-Jan Meeus

Een paar weken geleden sprak ik in Kansas rechtsextremistische tegenstanders van het recht op abortus. Mensen die willen moorden voor hun opvatting. Het heeft me geleerd dat je deze groep erg serieus moet nemen. Veel aanhangers hebben ze niet. Maar mede daarom worden ze vaak onderschat: ze delen hun radicalisme met het opperwezen, en die is zoals bekend onverslaanbaar.

Ik moest eraan denken toen ik via dit bericht werd gewezen op een recente campagne van de conservatieve blogger Michele Malkin. Zij heeft haar aanhangers opgeroepen posters te maken uit verzet tegen ‘Obamacare’, het plan het zorgstelsel te hervormen.

Hier, hier en hier (en links) de resultaten. Socialisten willen nu eenmaal dat mensen eerder doodgaan, dat is de teneur. De poster boven komt niet in het overzicht van Malkin voor, maar wordt sinds haar campagne overal op het web verspreid, en ook dat deed me denken aan die activisten in Kansas: campagnes leiden in deze kringen bijna altijd tot verdergaand extremisme.

En het zijn niet alleen activisten die de grenzen opzoeken. Zo is er Jim DeMint, Republikeins senator uit South Carolina (de staat waar deze Republikein gouverneur is). DeMint heeft een nieuw boek uit, over vrijheid natuurlijk, en op een evenement waar hij dat promootte zinspeelde hij er deze week op dat Obama het land rijp maakt voor een totalitair regime:

,,(…) we’re about where Germany was before World War II where they became a social democracy. You still had votes but the votes were just power grabs like you see in Iran, and other places in South America, like Chavez is running down in Venezuela. People become more dependent on the government so that they’re easy to manipulate.”

En dan te bedenken dat een van de leidende conservatieve activisten tegen een nieuw zorgstelsel eerder betrokken was bij een aanzienlijke ziekenhuisfraude, zoals dit stuk laat zien. Een Democraat: ,,Rick Scott pushing health care reform is like Bernie Madoff attempting to regulate the financial industry.”

Maar misschien is dat ook wel logisch. In dit charmante stuk over de grondlegger van het moderne conservatisme in de VS, William Buckley, wordt uitgelegd dat de man weliswaar grote gaven had, maar toch voornamelijk werd gedreven door de behoefte het gevaar op te zoeken: ,,He loved risk.”

23 jan 2010

Fox News Fair and Balanced? Integendeel!

President Barack Obama heeft een zwaar eerste jaar. Niet in het minst dankzij de conservatieve nieuwszender Fox. Het Witte Huis pikt dat niet meer en heeft openlijk de oorlog verklaard.


Scott P. Brown? Nooit van gehoord. Maar sinds deze week kent iedereen hem in Amerika. Hij is de nieuwe senator van Massachusetts, een Republikein. En dat is bijzonder, want Massachusetts was altijd voor de Democraten. De zetel die Brown nu in gaat nemen, behoorde zo ongeveer sinds mensenheugenis toe aan de onlangs overleden Ted Kennedy.

Je zou kunnen zeggen, en daar is niet eens zo heel veel fantasie voor nodig, dat Brown zijn verkiezing te danken heeft aan Fox News. Zijn belangrijkste campagnepunt was zijn aversie tegen de hervorming van het gezondheidsstelsel, het grote onderwerp van president Barack Obama. Door de krappe marges in het Congres komt nu mogelijk de hele wet in gevaar.

Bij Fox is ongetwijfeld de vlag uitgegaan. De hervorming is heel belangrijk voor de Democraten, maar een grote gruwel voor de Republikeinen. Het conservatieve Fox maakte een hele show van deze vorm van ‘staatsbemoeienis’ en ‘socialisme’.

Death panels
Sarah Palin, de running mate van de Republikein John McCain tijdens de laatste presidentsverkiezingen én de nieuwe politieke commentator van Fox, verzon zelfs de death panels die over het lot van zieke burgers moesten gaan beslissen. Niks van waar, maar wel effectief. Onder meer door de strijd tegen de plannen van Obama was het afgelopen jaar voor Fox het beste sinds de oprichting in 1996. Meer kijkers dan ooit, meer winst dan ooit.

Bill O’ Reilly
Bill O’ Reilly is de grote naam van Fox. Of ‘Bill Oh Really?’, zoals zijn vijanden hem noemen. Hij presenteert het best bekeken nieuwsprogramma van Amerika: The O’Reilly Factor. Hij is rechts, vaderlandslievend en ijdel, hij zegt wat hij denkt en hij schaamt zich nergens voor. Zoals dwars door zijn gasten heen praten bijvoorbeeld, als hij het niet met ze eens is. Of schreeuwen en wijzen. Of iemand ‘shut up’ toebijten als hij genoeg heeft van de discussie. ‘SHUT UP!’



Heeft u gelogen?
Maar vaak is O’Reilly ook heel vriendelijk tegen zijn gasten. Vorige week was Sarah Palin in de studio voor haar eerste optreden als politiek commentator. Samen namen ze alle ‘linkse aanvallen’ door die Palin het afgelopen jaar over zich heen kreeg. Zo werd ze onder meer beschuldigd van liegen. ‘Heeft u gelogen?’ vroeg O’Reilly. ‘Nee, natuurlijk niet.’ ‘Ok, dan is het goed.’

Sean Hannity
Een andere prominent is Sean Hannity. Hij presenteert voor Fox zijn eigen nieuwsshow ‘Hannity’. De New Yorker is bijna net zo populair als O’Reilly, en net zo rechts, agressief en patriottisch. Vorig voorjaar baarde hij opzien door in een discussie te verklaren dat hij best wel eens gewaterboard wilde worden, omdat dat ‘natuurlijk’ geen martelen was. Bovendien: het Amerikaanse leger is bezig met een oorlog tegen terreur, dus er moet niet gezeurd worden over zoiets als waterboarding.

Glenn Beck
En er is Glenn Beck, van The Glenn Beck Show. Wie hem tekeer wil horen gaan tegen alles wat liberal is, moet even zoeken op YouTube. Zijn gegil tegen een mevrouw die hem ervan probeert te overtuigen dat het gezondheidsstelsel herzien moet worden, zoals president Barack Obama dat wil, is oorverdovend. ‘GET OFF MY PHONE!!’ Hij is ook degene die Obama een racist noemde: ‘He has a deep-seated hatred of white people.’


Roger Ailes
Wie we niet kennen is Roger Ailes, een kalende, zwaarlijvige man van 69. Hij is de baas van Fox News Channel, zoals het officieel heet. Zoals gezegd kan hij terugkijken op een gouden jaar. Wie op welk tijdstip dan ook de zender opzoekt, doet dat tegelijk met gemiddeld 1,2 miljoen anderen. De winst over het afgelopen jaar bedraagt naar verluidt 700 miljoen dollar.

God, land en familie
Roger Ailes is een man van ‘God, land en familie’, zoals hij het zelf ooit zei. Hij ziet dit credo ook als de basis van het succes van Fox. Zijn verleden ligt in de Republikeinse partij. Hij was als media-adviseur en strateeg betrokken bij de campagnes van de presidenten Richard Nixon, Ronald Reagan en George Bush senior. En hij was goed. Zo had hij de moed om tegen Nixon te zeggen dat de camera’s niet van hem hielden.

Rupert Murdoch
Rupert Murdoch, de beruchte mediamagnaat met een nogal dubieuze (rechtse) reputatie, wist dus precies wie hij in huis haalde toen hij in 1996 begon met Fox News. En dat terwijl Ailes ooit over zichzelf zei dat zijn belangrijkste kwalificatie is dat hij géén journalistenopleiding heeft genoten. Een voormalige collega in de staf van Bush karakteriseerde hem als volgt: ‘Deze man kent maar twee standen: aanvallen en vernietigen.’



Eerlijk zijn
Op het feestje ter ere van de start van Fox wist Ailes haarfijn wie hij gerust moest stellen: velen waren bang dat Murdoch via zijn nieuwe zender een conservatief alternatief wilde bieden voor wat hij beschouwt als de liberale vooringenomenheid van traditionele nieuwsmedia. Maar nee, zei Ailes: ‘Hoe belangrijk het ook is om de eerste te zijn, het is nóg belangrijker om eerlijk te zijn.’ Dat werd meteen het motto van Fox News: eerlijk en afgewogen, ‘fair and balanced’. En: ‘We report, you decide.’

Dertien jaar later, eind september vorig jaar, heeft Roger Ailes in een verder leeg Washingtons steakhouse een lunch met David Axelrod, een belangrijke adviseur van president Obama. Het is namelijk niet geheel toevallig dat het gouden jaar van Fox samenvalt met het eerste jaar van de president.

Het Witte Huis is woedend over wat het ziet als het voortdurende gehak op Obama. Ailes krijgt te horen dat Fox de lijn heeft overschreden tussen nieuws en anti-Obama-propaganda. Het gaat hier met name om de programma’s van Bill O’Reilly, Sean Hannity en Glenn Beck.

Ailes snapt niks van de kritiek, zegt hij. Hij meent dat het Witte Huis een onderscheid moet maken tussen commentatoren en journalisten. Dat is bij Fox niet anders dan bij andere zenders. Maar uit de schaarse interviews met Ailes wordt duidelijk dat ‘fair and balanced’ in de dertien jaar dat Fox bestaat een andere betekenis heeft (gekregen) dan de meeste mensen dachten. Het credo blijkt namelijk niet te slaan op de berichtgeving op zich, maar op de berichtgeving in relatie tot de andere media.

Missie
De missie van Fox is ‘het nieuws van meer balans te voorzien’ en ‘verhalen te brengen die de mainstream media laten liggen’. Met andere woorden: het zijn juist de andere media die bevooroordeeld zijn en het is aan Fox om tegenwicht te bieden aan die ‘liberale vooringenomenheid’.

Te kritisch
Uit onderzoek van het Pew Research Center for the People and the Press, een onafhankelijke opiniepeiler, blijkt dat Fox het afgelopen jaar door bijna eenderde (29 procent) van de kijkers gezien wordt als ‘te kritisch’ over Obama. Nummer twee op de lijst is CNN met elf procent. Aan de andere kant pikt de kijker er geen enkele zender uit die te lief is voor de president. Die lijst wordt aangevoerd door CNN en MSNBC (beide zestien procent), NBC (vijftien), ABC (veertien) en CBS (dertien). Fox wordt door maar vijf procent van de kijkers als te aardig gezien.



Ideologisch
Uit een ander onderzoek van Pew komt naar voren dat bijna de helft van de Amerikanen Fox ziet als de meest ideologische (lees: conservatieve) zender. En iets meer dan de helft van de Fox-kijkers vindt het meer dan prima dat de cable news talkshow hosts, dus O’Reilly, Hannity en Beck, een overduidelijke politieke mening hebben. Dit valt weer samen met de statistiek dat zeker zestig procent van de Republikeinen vindt dat de pers niet kritisch genoeg is over president Obama.

Nog eentje: de helft van de mensen die in 2008 naar Fox keek, was 63 jaar of ouder. En van de kijkers die vervolgens eens lekker gingen zitten voor O’Reilly en zijn collega’s was de overgrote meerderheid man en blank. Hieruit blijkt dat Fox een interessante, want grote markt heeft aangeboord. Die van de boze, oude, blanke man.

Laat dat nou net het menstype zijn dat niks moet hebben van Obama. Welke woorden er precies gewisseld zijn tijdens die min of meer geheime lunch in Washington tussen Ailes en de presidentiële adviseur Axelrod wordt niet duidelijk. Wel komt Obama enkele weken later, eind oktober, met een mededeling. ‘We behandelen de media op basis van de manier waarop ze ons tegemoet treden’, zegt hij. ‘En er is wat dat betreft een verschil tussen talkradio-achtige media en op nieuws gerichte media.’ Anne Dunn, hoofd communicatie van het Witte Huis, is stelliger: ‘We gaan Fox behandelen als een tegenstander.’

Wat dat betekent, wordt duidelijk als Fox niet wordt uitgenodigd voor een interviewrondje met Kenneth Feinberg, de ‘pay czar’ die de bonussen in het Amerikaanse bedrijfsleven onder de loep neemt. De boodschap: Fox is niet gericht op nieuws.

Sommige mensen vinden het goed dat het Witte Huis een zender als Fox eindelijk de oorlog verklaart. Anderen denken dat het alleen maar olie op het vuur is. Fox zelf haalt zijn schouders op. ‘Elke keer dat ze zoiets doen, gaan onze kijkcijfers omhoog’, zegt Bill Shine, vice president Programmering.



Geen eer te behalen
En de kijker/kiezer? Dat is moeilijk te zeggen. De verstokte Fox-kijkers hebben het sowieso niet op Obama, dus dat zal hem geen stemmen kosten. De vraag is ook of het Witte Huis wel moet vechten tegen uitgesproken nieuwsprogramma’s. Er zijn beangstigend veel mensen in Amerika die de satirische Daily Show van Jon Stewart, op Comedy Central nota bene, beschouwen als serieuze nieuwsbron. Aan dat soort kiezers is geen eer te behalen, menen sommige analisten. Why bother?

Dat laatste zal Obama na De Week van Scott P. Brown in Massachusetts niet meer denken. Mogelijk gaat hij Fox nog harder aanpakken. Daar zijn ze er klaar voor. Want zoals Roger Ailes ooit zei: ‘Ga niet in gevecht met mensen die graag vechten.’

21 jan 2010

De Republikeinse Strategie


In de Amerikaanse conservatieve politiek van de Republikeinen begint zich een duidelijke strategie af te tekenen, namelijk veroorzaak zoveel mogelijk problemen en geef de Democraten daarvan de schuld zodra zij een meerderheid hebben en geef ze niet de kans deze problemen op te lossen door met een minderheid aan stemmen alle zinvolle wetgeving te blokkeren. Dat werkt!
Het werkt omdat de grote meerderheid der burgers verwend is met brood, spelen en consumentisme en van de politiek in feite de ballen verstand niet heeft. Ze zijn allang vergeten dat President Obama een enorm grote finaciële en economische crisis van Bush43 geërfd heeft. Dat Amerikanen gemiddeld acht keer zoveel betalen als wij voor hun ziekenfonds en dat dit niet nodig is, terwijl ze bovendien niet zeker zijn dat het ziekenfonds ook uitkeert als dat nodig is, ontgaat hen geheel. Corrigerend ingrijpen door de overheid wordt als communistische intentie van een fascistische dictator gezien, terwijl die "dictatoriale" President bovendien ervan verdacht wordt in het geheim één van de kopstukken van Al Qaeda te zijn. De huidige President krijgt dus de schuld, want historisch besef van de publieke opinie strekt zich niet verder uit dan de dag van gisteren, hooguit eergisteren, terwijl enige realiteitszin geheel ontbreekt. Educatie zou hier uitkomst kunnen bieden en daarom zijn Republikeinen ook felle tegenstanders van beter onderwijs.
De tekenen van toenemende barbarij liegen er niet om.
Hysterische vuilspuiterij en primitief complotdenken in de richting van de Democraten is aan de orde van de dag. In de meest progressieve staat Massachusetts wint de aartsconservatieve Republikein Scott Brown de Senaatszetel van de onlangs overleden Ted Kennedy, die gedurende vier decennia deze zetel voor de Democraten behield. Ja, het werkt. Het werkt zelfs nog beter dan toen Bush en Kerry tegenover elkaar stonden in 2004.
Republikeinen zijn niet langer alleen tegen vooruitgang maar nu ook sterk voorstanders van achteruitgang en de burgers laten het gebeuren.
Tja, als je geen fundamentalistisch Christelijke blanke president hebt gaat alles verkeerd hè?
Dat zal Gods straf wel wezen voor homoseks en abortus in The Land Of The Free.

Arabieren: Wij zijn rijk en verder geen gezeik

Vandaag meende ik te moeten reageren op het commentaar van een moslim op dit artikel in De Pers over de weigering van het Saoedisch Arabische koningshuis om Haïti te helpen. Het ging als volgt:

‘Gecondoleerd en veel sterkte’, aldus de Saoedische koning Abdullah in een telegram aan René Préval, de Haïtiaanse president, vier dagen nadat diens land door een zware aardbeving werd getroffen. En daar bleef het tot nu toe bij.

De Saoedische regering, ofwel het Saoedische koningshuis, is één van de rijkste ter wereld. Als het gaat om het bouwen van islamitische scholen en moskeeën in landen als Pakistan, Indonesië en Palestina, is zij reuze gul. Maar Haïti ontving tot dusver nog geen cent van de in oliedollars badende Saoedi’s. Ook is geen hulp aangeboden in natura, zoals hulpgoederen of een team artsen.



Andere golfstaten dragen wel bij aan de internationale noodhulp aan het door een zware aardbeving getroffen land. Qatar heeft een reddingsteam naar Haïti gevlogen en dinsdag landde een vliegtuig met een lading tenten uit de Verenigde Arabische Emiraten. In de rest van de Arabische wereld hebben de Libische, Libanese en de Jordaanse overheden vliegtuigen beschikbaar gesteld voor het vervoer van hulpgoederen naar Haïti. De niet-Arabische landen in de regio – Israël, Turkije en Iran – hebben respectievelijk een mobiel hospitaal, een reddingsteam en veertig ton hulpgoederen naar Haïti gestuurd.

Magertjes

Het totaal aan financiële toezeggingen aan Haïti beslaat 116.772.897 dollar volgens de laatste gegevens van het UN Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (OCHA), ofwel het VN-kantoor dat humanitaire hulp ondersteunt en coördineert. Daarvan is slechts 636.000 euro afkomstig uit de Arabische landen in Noord-Afrika en het Midden-Oosten, namelijk uit Marokko.


Foto's: AFP, Reuters, Getty Images


Daarnaast heeft de Rode Halve Maan, het islamitische Rode Kruis, in enkele Arabische landen geld en materiële hulp bijeengebracht. ‘In totaal zo’n miljoen euro’, zegt Matthew Cochrang van de IFRC, de Internationale Federatie van het Rode Kruis en de Rode Halve Maan. ‘Het geld is geschonken door burgers, bedrijven en ruim drie ton van het bedrag is door de OPEC beschikbaar gesteld.’

Alle beetjes helpen, maar al met al is het maar magertjes als je bedenkt dat een land als Polen meer geeft dan alle Arabische landen samen. Hoe anders was dat in 2004 toen Arabische landen massaal doneerden voor de slachtoffers van de tsunami, die onder andere de islamitische staten Indonesië en de Malediven trof. En toen het islamitische Pakistan in 2005 werd opgeschud door een zware aardbeving trok de Arabische Liga zonder aarzelen 250 miljoen dollar uit voor de slachtoffers.

Vliegtuigen vol dekens en andere hulpgoederen werden direct naar Pakistan gevlogen, met name uit Saoedi-Arabië. De Saoedische International Islamic Relief Organisation, opgericht door het Saoedische koningshuis, hield grote inzamelingsacties voor de ontheemde Pakistanen.

Koninklijke vloot

Voor Haïti geen Arabische giro 555, laat staan Arabische ministers van Ontwikkelingssamenwerking die het bedrag op die rekening verdubbelen. ‘Het is hartverwarmend hoe wereldwijd iedereen zich inzet om Haïti er bovenop te helpen’, zegt Cochrang van de IFRC. ‘Zelfs ontwikkelingslanden als Mozambique en Namibië doneren.’ Intussen blijft in Saoedi-Arabië de extreem luxe koninklijke vloot vliegtuigen en helikopters werkloos aan de grond. En de hand op de uitpuilende knip.


Kartilish schreef:

estar schreef:

En wij maar betalen aan diverse moslimlanden als daar iets loos is.
Laten die voortaan maar hun eigen boontjes doppen.
Maar wel de decadente figuur uithangen.(Dubai, Emiraten, Oman e.d.)
Logisch dat ze dit niet doen want in Haiti leven alleen maar Christenen.

Goed idee, als jullie eens afbleven van hun landen en dus ook jullie hulp of hoop voor jullie houden dan hadden moslims het mis[s]chien een stuk beter gehad.
Zo niet? hun probleem.

Voor een aantal die graag over wreedheden praten.
Laten wij alle slachtoffers van het christelijke westen tegen niet-christelijke landen optellen en die afwegen tegen de slachtoffers die moslims gemaakt hebben tegen niet-moslims?
Dan ben je zo klaar met al dat geijl over wreedheden van en door moslims, want de moslims hebben dan nog heel wat in te halen op onze vredelievende christenen.
En ik kan het weten onze gehele beschaving is door jullie zogenaamde vredig (anglo-spaans)christelijk volkje vrijwel geheel uitgeroeid.
Religie is achterhaald en altijd een instrument geweest om anderen te onderdrukken,het zou er gewoon niet meer moge zijn of bestaan.

Daarop heb ik het volgende op geantwoord:

Uw commentaar is "gefundenes Fressen" voor de haatzaaiers aan de ultrarechtse kant van ons politiek spectrum, maar laten we liever reëel zijn. In de wereld waarin wij nu leven, met een mensheid die verantwoordelijk is voor de eigen daden, is er geen sprake van grotere wreedheid of vijandigheid aan niet-islamitische kant. Integendeel. Er is vrijwel geen moslimland dat geen bloedige strijd voert tegen Christenen en andersdenkenden, binnenslands tegen andere groepen, tegen buurlanden of tegen de hele wereld. Daar is in de geciviliseerde wereld geen precedent voor, maar, eerlijk gezegd, fundamentalistische Christenen in de Verenigde Staten huldigen hetzelfde idee dat andersdenkenden moeten worden uitgeroeid, niet bij een laatste oordeel, maar - om een kennelijk te luie en mogelijk niet alerte God - hun God een handje te helpen, voor de zekerheid, zeg maar, want dat God zelf voldoende straft, daar schijnt nogal wat twijfel over te bestaan.
Voorts is de geciviliseerde wereld allang niet meer overwegend praktiserend of inhoudelijk Christelijk in de Bijbelse zin en volgens de authentieke leer. Neem Balkenende als voorbeeld, een gereformeerde man, die ooit om volwaardig lid van zijn kerk te worden, beleden heeft, dat de paapse (katholieke) mis een vervloekte afgoderij is, maar niettemin zijn er een hoop Rooms Katholieken lid van hetzelfde CDA, die hunnerzijds belijden, dat protestanten vervloekte ketters zijn, die regelrecht de hel ingaan. Dit soort geschillen wordt tegenwoordig vrijwel unaniem genegeerd.
Het is dus goed, dat in de geciviliseerde wereld geldt, dat staat (politiek) en godsdienst (geloof) strikt gescheiden moeten zijn en juist dát is totaal verschillend en strijdig met de overheersende praktijk van de islam, lerend dat het geloof in Allah en zijn profeet leidend deel uitmaken moet van alle handelingen en intenties van het dagelijks leven, ook in de politiek.

Wij kunnen niet anders, als we de realiteit onder ogen zien, dan erkennen dat beide godsdiensten hun volgelingen gebieden andersdenkenden te vervolgen en zo mogelijk te vermoorden of ernstig ondergeschikt te maken (slavernij en strafbelasting), met het oogmerk de gelovigen te beschermen tegen ongewenste invloeden.
Het verschil is echter, dat in het Christendom, evenals in het jodendom, de gelovigen zich geen donder aantrekken van de instructies van hun God, omdat die strijdig zijn met de beginselen van een geciviliseerde samenleving, waarin niet iedereen ieder ander (met andere opvattingen) naar het leven staat. Daarom is het in een land als Nederland gerieflijker te leven dan in ieder willekeurig islamitisch land en het wereldwijde islamitisch terrorisme probeert daar verandering in te brengen.
Vandaar dat de politieke islam terecht als een bedreiging ervaren wordt, hoewel vele moslims in ons land gewoon op onze manier in vrede eb vrijheid en met ons waardepatroon wensen te leven, waarvoor mijnerzijds hulde.

Uw bijdrage, spreekt van ernstiger geweld van Christelijke zijde tegen de islam dan het geweld dat moslims teweeg brengen. Ja, allicht lijkt dat zo, want er is nogal veel kwaliteitsverschil in technologische oorlogsvoering, maar door het islamitisch terrorisme worden er aanzienlijk meer moslims gedood dan door westerse inmenging, want die terroristen zijn dichterbij, het is je buurman, zeg maar en, als je al op school geweest bent, wat kennelijk niet wordt aangemoedigd, word je even later door je klasgenoot gedood om indruk te maken op de westerse wereld.
Dat soort gedoe willen we hier niet. Wij bestrijden dat dus en volgens mij heeft dat ook weinig met geloof te maken. Het is heel simpel een zaak van beschaving of barbarij.
Dat is waarop Pim Fortuyn doelde, toen hij zei, dat de islam een achterlijke godsdienst is, die niet door de zeef van de Verlichting gegaan is. Maar nogmaals, er zijn en met name in de USA, ook fundamentalistische Christenen die dezelfde ideeën hebben als de Salafistische moslims in Saoedi Arabië en zij zijn om delfde redenen ook fel tegen hulp aan Haïti. Sommige mensen in Haïti zijn namelijk wel Christelijk, maar ze hebben daarbij ook nog hun uit Afrika meegenomen bijgeloof.

19 jan 2010

De kwaadwillige fantast uit Massachusetts Scott P. Brown


Je denkt soms dat de conservatieve oppositie in de USA met al de kwaadwillige verzinsels over hun Democratische President het niet gekker kan maken. Vergeet dat. Als het om liegen en bedriegen gaat, teneinde enig politiek of moreel gewicht te verkrijgen, kent de Amerikaanse conservatieve christen geen enkele schroom om dat tot in het absurde, nee, tot in het hysterisch absurde te demonstreren. Er is een groep die de "birthers" genoemd wordt, omdat ze beweren dat Barack Obama geen Amerikaan van geboorte is, wat volgens de Constitutie een eis is voor het presidentschap. Maar hoewel in Hawaï, waar hij geboren is, door een Republikeinse Gouverneur een wettig geldig geboortebewijs is afgegeven en de geboorte destijds ook met de juiste naam en datum aangekondigd stond in de plaatselijke pers, is niet iedereen overtuigd. De bewijslast id echter ruimschoots toereikend, beter zelfs dan die van de andere kandidaat John McCain, die in Panama geboren is, anders zou Obama nooit verkiesbaar zijn geweest. De bewijsstukken zijn onderzocht door de bevoegde commissies en later ook erkend door rechters, dus dat lijkt een doodlopende weg en dan zou je zeggen: "leuk geprobeerd, maar na een rechterlijke uitspraak is het einde verhaal".
De geproduceerde geboorteverhalen verschillen ook nogal. Van belang is dan alleen, dat de kleine Barack niet in de USA geboren is. Sommigen zeggen dat hij in Kenia geboren is, omdat zijn vader daar vandaan kwam. Zijn blanke Amerikaanse moeder zou dan speciaal naar Kenia gereisd zijn om daar te bevallen, wat hoogst onlogisch is, aangezien Amerikanen, meer nog dan wij, zeer gesteld zijn op kwalitatief goede medische zorg bij de bevalling en in het begin van de jaren zestig was de medische zorg in Kenia uiterst pover. De ouders van Obama studeerden beiden in de Verenigde Staten. Mama Anne Dunham had het van huis uit niet breed, papa Obama studeerde met een beurs, dus geld voor zo'n snoepreisje was er ook niet en de amoureuze voorgeschiedenis van papa Obama was eveneens een beletsel om er op dat moment een Keniaans familiefeestje van te maken. Een Keniaanse verpleegkundige wist zich echter de geboorte te "herinneren", logisch, want je maakt niet iedere dag de geboorte van een Amerikaanse President mee. Dat moet wel heel indrukwekkend zijn geweest, dus dat vergeet je niet.
Het Keniaanse geboorteverhaal wordt echter niet alleen tegengesproken door de wettige en overtuigende bewijzen, maar ook door anderen die zeggen te weten dat Obama in Indonesië geboren is, althans daarvan nog steeds wettig een staatsburger is. Anders zou hij niet in een madrassar, een openbare islamitische school onderwijs gehad kunnen hebben. Dat is de redenering, want volgens velen staat vast, dat Obama een fundamentalistische moslim is en alleen voor de schijn sinds twintig jaar een vooraanstaande en trouwe kerkganger was van een baptistische gemeente in Chicago. Maar ja, Obama zat op een katholieke school, wel zaten er ook moslims op, maar bovendien zegt het niets over de geboorte van Obama. In die tijd kende zijn moeder nog niet de vader van zijn halfzus. Ze studeerde nog antropologie, wat haar later voor wetenschappelijk onderzoek naar Indonesië bracht.
Overigens waren beide ouders niet godsdienstig en dat is m.i. meestal het beste.
Afijn. mogelijk is Obama enige tijd als kind Indonesisch staatsburger geweest maar dat vervalt op een bepaalde leeftijd vanzelf en Obama heeft alle plichten vervult die in die tijd bij het Amerikaanse staatsburgerschap behoren. Een dag te laat, maar toch. Dat kwam erg veel voor, door slechte communicatie van de overheid.
Deze verhalen worden bedacht om de legitimiteit van Obama's presidentschap aan te vechten en die pogingen hebben gefaald. Maar nu gooien ze het over een andere boeg. Het gaat er nu om dat Obama een onwettig kind zou zijn van een geheel andere man, Frank Marshal Davis geen moslim, maar wat Amerikanen een bekende communist noemen. Dat laatste lijkt te kloppen. Nu wordt Obama zelf ook een communist genoemd, maar de definitie die daarvoor gehanteerd wordt, past ook op onze geliefde vorstin en haar familie, alsmede op vrijwel al onze politici.
Nu treft het dat een zekere Scott Brown als Republikein in de running is om de door het overleden van Ted Kennedy opengevallen zetel in de Senaat te bezetten en deze Brown heeft dit verhaal overgenomen om de Conservatieve kiezers te trekken, hoewel hij zich tot voor enkele weken steeds profileerde als zeer gematigd. Nou, dat valt dus tegen. En als Brown erin slaagt verkozen te worden verliezen de Democraten de meerderheid van 60 stemmen die nodig zijn om wetgeving te realiseren. De verkiezing om deze senaatszetel voor Massachusetts is dus ven het grootste belang en daarom worden alle registers open getrokken.
Eerder al, tijdens de presidentscampagne werd door mindere goden onder de conservatieven gesteld:
Barack Obama, Senior, and Anne Dunham [Barack's moeder] never married. Obama knows this fact. This is also why he keeps his white grandmother a virtual prisoner; she knows too, and she won’t lie.
Through the past several decades Obama has pretended he 'didn’t know' the facts about his illegitimate birth. He thought he could get away with the big lie. And he almost did get away with it….
His mother was promiscuous and had a child out of wedlock, in 1961, when that was still scandalous behavior. Is this Obama’s idea of ‘family values?’ Obviously, he has been deceiving the American people and hoping his advertising lies could overcome the truth. He has failed.

Brown neemt dat nu dus klakkeloos over. Juridisch maakt het niets uit, maar het is gewoon een poging om de President ernstig te beschadigen met leugens en dat is nooit fijn. Wat is dat nu voor type, die Scott Brown?
Laura Clawson schrijft in Daily Kos zes chokkende ontdekkingen over Scott Brown:

The campaign against Scott Brown has effectively been 10 days long. Ten days is not a long time, but in that time we've learned a lot about Brown.

1. Scott Brown suggested on television that President Obama was born out of wedlock, then tried to claim that Martha Coakley was making things up when her campaign called attention to it.

2. Scott Brown voted against aid to 9/11 recovery workers because it was too expensive, while at the same time he was trying to fund a golf course in his district and give tax subsidies to corporations.

3. Scott Brown tried to deny emergency contraception to rape victims. When he was called on it, he tried to deny the truth, then hid behind his daughters.

4. Scott Brown claimed he didn't know anything about any Tea Parties, even though he'd appeared at their rallies and publicized fundraisers they threw for him.

5. Scott Brown opposes a fee to get back bailout money from the biggest banks.

6. Scott Brown supports a constitutional ban on gay marriage and thinks two women raising a child is "just not normal."


That's a lot to take in in 10 days. Imagine if there had been a longer campaign in which these stories emerged more gradually so voters had time to absorb them fully.