11 sep. 2011

Een Europese budgetautoriteit ja, mits die onafhankelijk is en niet weg te branden is.


Een rots van vertrouwen moet het zijn.
Ja echt, ik ga het over voorgestelde Europese budgetautoriteit hebben. De persoon is voorgesteld door Rutte en als politicus kan hij zich geen andere oplossing voorstellen dan een politicus die het voor het zeggen heeft. Het moet dus vooral geen onafhankelijke deskundige zijn. Dat moet dus wel fout gaan, maar dat wil niet zeggen dat ik een onafhankelijke Europese budgetautoriteit niet zie zitten. Het is tegen de wind in, want velen hebben de buik vol van Europa. Vaak omdat ze tegen globalisering zijn omdat dit ten onrechte met de vorming van de Europese Unie wordt verbonden.
Misverstanden over het economisch mechanisme, waaraan wij ons vrijwillig door een open economie onderwerpen, ontstaan merendeels door weerzin tegen het idee dat wij, als het enige menselijk ras, de homo sapiens, van nature en praktisch te maken hebben met alle andere menselijke aardbewoners en dat we daardoor voor elkaar verantwoordelijk zijn. In kille taal wordt dit uitgedrukt met de term globalisme. Het antiglobalisme wil dat we al die anderen in hun eigen sop laten gaarkoken.
Hoe je het ook wendt of keert, we leven samen met andere mensen op een verdomd klein aardbolletje en door de toenemende communicatie en mobiliteit kunnen we daar niet onderuit. Al die mensen willen een prettig leven hebben en dan moet je dus samenwerken. Daar horen goede afspraken bij en zodoende komt die globalisering op gang.
Dat geeft enorm goede kansen om voor iedereen op aarde het leven een heel stuk draaglijker te maken. Je hoort wel eens dat er teveel mensen op aarde zijn , maar dat is flauwekul. Tien keer de huidige wereldbevolking is feitelijk geen enkel probleem als we daartoe een adequaat en onzelfzuchtig beleid tot ontwikkeling kunnen brengen. We kunnen van onuitputtelijk veel zeewater drinkwater maken, de zon geeft ruimschoots voldoende energie en de woestijnen kunnen daarmee gemakkelijk tot vruchtbare tuinderijen gemaakt worden.
We weten hoe het moet en kan, ook dat het relatief goedkoop is, maar sommige mensen zijn ertegen.
Antiglobalisme is echter geen oplossing.
Het kunstje van de overreding zit in het inzicht dat als andere mensen welvarend genoeg zijn om onze producten te kopen dit ons geen windeieren zal leggen. In de oprichting en realisatie van de Europese gemeenschap vinden we een bevestiging door die praktijk. De welvaart waarin wij thans verkeren was in mijn jeugd nog nooit in de wereldgeschiedenis vertoond en absoluut onvoorstelbaar. Het gemiddelde gezin was in die tijd blij en trots dat er genoeg te eten was en dat je deugdelijk gekleed en geschoeid over straat kon, terwijl er zelfs een badhuis in de buurt was om eens per week gerieflijk met warm water te douchen. Dat iedereen een fiets had was alles behalve vanzelfsprekend. Bleu Band (namaakboter) en Sunlight (zeep) werden op z’n Hollands uitgesproken zoals je het schreef, maar dat was al het ochtendgloren van de globalisering. De Europese lente werd vooral gekarakteriseerd door de adoptie van het Engels als lingua franca, hoewel op het continent zowel het Duits als het Frans beter in de mond lag.
Helaas is er echter nog teveel VOC-mentaliteit.
VOC-mentaliteit is vooral winst maken ten koste van andere ondergeschikte partijen. Derhalve wil het CDA kolen kopen in Columbia om daar smerige kolencentrales mee te voeden, want die kolen zijn sportgoedkoop, ondanks de hoge transportkosten, omdat ze door kinderen en slavernij gewonnen worden. In ons eigen land hebben we nog steeds meer kolen dan in Columbia en bovendien een bende makkelijker te winnen aardgas, maar het kost veel, voor kolen en ook nog wel iets voor gas, om dat boven de grond te krijgen. Daarom zijn onze kolenmijnen gesloten. De mijn werkers verdienden te veel.
Dan kun je dus wel nagaan hoe weinig de Columbiaanse mijnwerkers eraan verdienen. Daarom worden dat bloedkolen genoemd.
VOC-mentaliteit is de volhardende wil om ander mensen volledig te onderwerpen en voor eigen winstbejag te misbruiken tot de veel te vroege dood erop volgt en dat schijnt – ik snap het niet, maar dat wordt beweerd – hartstikke Christelijk te zijn.
Verzin je iets of schep je ruimte waardoor die Columbianen een beetje meer welvaart verkrijgen, door hun eigen inspanningen uiteraard, dan heb je er weer een heel stel solide Hollandse kaas kopende klanten bij.
Volgens mij is dit niet zo’n ingewikkelde redenering, maar voor de tegenwoordig zo gedegenereerde CDA-politici gaat deze theorie nog veel te hoog. Daar zijn ze domweg te stupide voor. Ze denken dat hun God het nu eenmaal zo heeft voorbeschikt en dat die god een heidens hersenspinsel is en helemaal niet bestaat, snappen ze nog steeds niet.
CDA adepten zijn volgens de bijbel de zogenaamde rentmeesters van onze aarde. Dat betekent dat de slaven moeten investeren met hun arbeid en zij daar de rente van laten bijtikken op hun bankrekening. Als een slaaf onwillig is zijn er drie soorten straffen die meestal gelijktijdig worden toegepast.
1. Je verkracht zijn vouw en kinderen.
2. Je verwoest zijn huis en maakt zijn akker onvruchtbaar.
3. Je vermoordt voor zij ogen zijn hele familie en hemzelf.
Daarmee maak je duidelijk dat orde en tucht een Christelijk beginsel is dat gerespecteerd en gepraktiseerd moet worden. Vandaar dat het bevorderen van die praktijken door het CDA als ontwikkelingssamenwerking wordt gedefinieerd en zo kun je best de pest krijgen aan globalisering.
Dan heb je verder nog een stelletje oetlullen in onze regering die zich liberalen noemen en daarmee bedoelen ze dat het beter gaat naarmate een regering zich minder met de lopende zaken bemoeit. De belangrijkste uitgangspunten zijn: Je geeft nergens geld aan uit en belastingen heffen is een smerige bezigheid. Het enige wat de regering dan nog te doen staat is alles laten zoals het is en erop toe te zien dat niemand op andere gedachten komt. Met dat laatste is wel een flinke uitbreiding van regelgeving en ambtenaren gemoeid. In de praktijk doet een conservatieve regering precies het tegenovergestelde van wat ze beweren voor te staan.
Neem als voorbeeld Rick Perry, de aartsconservatieve gouverneur van de staat Texas die zegt zoveel banen te creëren en daarom nu president wil worden om de hoge Amerikaanse werkloosheid op te heffen. Hij zit er al een tijdje en sindsdien is de werkloosheid in zijn staat gestaag gegroeid, maar inderdaad zijn er ook veel banen bijgekomen, merendeels in de lage lonen sector. De werkgelegenheid in de private sector groeide met 10% maar de kleinere overheid die hij zegt voor te staan groeide met 18%, zoals door het onpartijdige Bureau of Economic Analyses is vastgesteld.
Dat kost gemeenschapsgeld. Volksvertegenwoordigers worden zeker niet onbezoldigd werkloos en, zoals in Griekenland, sympathiserende ambtenaren ook niet, wel zonder werk, maar niet onbezoldigd.
In ons goede vaderland worden die conservatieve praktijken gretig nageaapt. Ook het idee dat je klimaatsverschijnselen als grote aanhoudende droogte moet bestrijden met een massale, meerdere dagen durende bidstond wordt toegejuicht. Daar wordt heel veel van verwacht maar tot nu toe heeft het geen effect.
Dat mag dan van de leider der PVV op voorwaarde dat de regering wel alle andersdenkenden actief gaat vervolgen, of ten minste kortwieken en zo mogelijk over de grens kieperen. Dat is uiteraard niet in overeenstemming met Europees recht dus de Universele Verklaring der Rechten van de Mens uit 1948 moet herschreven worden en alle verdragen aan de nieuwe versie aangepast. Iedereen, behalve iemand met andere ideeën, heeft dan gelijke rechten, maar de ene categorie heeft per definitie wat meer gelijk dan de andere.
Het idee van gelijke rechten wordt verschillend geïnterpreteerd. Daardoor ontstaat zo’n misverstand, dat het recht om een bepaalde categorie te doden gelijk moet zijn aan het recht om met iedereen in vrede samen te leven. De tweejaarlijks conventie aangaande discriminatie van de Verenigde Naties, die door Islamitische landen wordt gedomineerd, komt dan ook telkenmale tot de conclusie dat over het tegengaan van discriminatie pas gesproken kan worden, zodra alle joden ter wereld zijn uitgeroeid.
Zie?
JE KUNT ECHT NIET ZEGGEN DAT HET NERGENS OVER GAAT IN DE POLITIEK.
Het punt is alleen dat je allereerst moet zorgen dat je de feiten kent uit onpartijdige bronnen en dat je daaruit wat zinnige conclusies kunt destilleren. Wie daar scherp op is zal onderscheiden dat het zakelijk belang van anderen ook in het voordeel van onszelf werkt en dat religieuze ideeën en ook alle andere totalitaire ideologieën in het nadeel van iedereen werken. Alles draait om vertrouwen, terwijl je weet dat absoluut niemand te vertrouwen is , hoewel daar af en toe en in sommige situaties wel uitzonderingen op mogelijk zijn. Dan heb je twee mogelijkheden om dat noodzakelijke vertrouwen toch in stand te houden. De ene component is financiële garantie - de stok achter de deur, in de vorm van een toe te wijzen compensatie - en de tweede component is effectieve regulering om misbruik onmogelijk te maken.
Dat is nog steeds niet effectief aan de orde.
Iedereen in de bankenwereld is volkomen vrij om ieder ander te bedriegen. Wat je in het dagelijks leven fraude noemt is op de beurs en het bankwezen de motor van het geheel. Dat de handel in aandelen, obligaties of in elke ander vorm van activa of voordeel een soort van gokken is, kun je echter gerust vergeten.
Echt gokken is pas aan de orde als de kansen op winst of verlies volkomen willekeurig en niet te beïnvloeden zijn.
Zodra iemand binnen het kader van de deelneming er iets aan kan doen om binnen de voor iedereen geldende regels meer winst te maken dan de andere deelnemers is het sport of een behendigheidsspel.
Bij commercieel gokken staat het winstaandeel van de provider doorgaans bij voorbaat vast. In een café wordt door de gokkast 65-75% van het ingebrachte geld uitgekeerd als winst voor degene die op willekeurige wijze op knoppen drukt. Dat er 25-35% overblijft voor de exploitant is een vast en bekend gegeven. Veel minder bekend is dat het geen enkel verschil maakt wanneer en op welke knoppen het slachtoffer drukt. Het is dezelfde volslagen willekeur als bij het werpen van dobbelstenen, met dit verschil dat je kunt observeren dat iemand al heel lang tevergeefs probeert iets te winnen, al veel verlies genomen heeft en het uiteindelijk opgeeft. Als je die speler opvolgt heb je een veel hogere kans op winst, omdat het apparaat uiteindelijk toch aan zijn wettelijke verplichtingen moet voldoen. Als gemiddelde, over het geheel genomen, bestaat er geen andere zekerheid dan de 25%-35% winst van de exploitant. Naar eigen zeggen van enkele exploitanten van een reguliere buurtkroeg kun je daar per gokkast een gezin van onderhouden.
Als de effectenbeurs niet ook een dergelijke regeling van de eigen zekerheid zou hebben, zou er geen enkele effectenbeurs bestaan. Die mensen moeten ook leven, is niet mijn, maar nochtans de heersende opvatting.
Dus gelegenheid krijgen tot de handel in effecten, obligaties, opties en derivaten kost geld. Laat ik het zo zeggen de lui die de handel regelen verdienen daarmee zoveel dat ze totaal niet geïnteresseerd zijn in de mogelijkheden die ze hebben om met de regels te sjoemelen. Hetzelfde geldt als je de politie goed betaalt. Dan heb je minder last van corruptie. Wat dat betreft is het speculatiesysteem hartstikke betrouwbaar. Iedereen houdt zich aan de regels en als dat anders is, is dat een hoge uitzondering, die stevig wordt aangepakt. Alle fraude vindt dus plaats binnen de regels en daartoe moeten die regels zeer ruim zijn, zodat mensen aangemoedigd worden grote kapitalen te besteden aan het onrechtmatig (door bedrog) winnen van onevenredig grote winst.
Een aardig voorbeeld is het veranderen, in maart 2009, van de Amerikaanse regels voor accountantsnotering der activa als het derivaten betreft. De grote banken aren bevreesd voor de komende stresstests. Zwakke derivaten hoefden voortaan bij de activa der banken niet meer gewaardeerd te worden naar hun actuele marktwaarde. Je mocht die activa zomaar naar eigen inzicht op een hogere waarde inschatten om te kunnen voldoen aan de naderende stresstests. Een belangrijke voorwaarde daarbij was dat het om activa ging, waarin op dat moment niet gehandeld werd. Daardoor maakt het nepkapitaal slechts deel uit van de reserves waardoor die reserves geheel virtueel worden. De werkelijkheid is niet waar te nemen, waarvoor in de plaats het beeld komt van een hecht fort van solvabiliteit, dat in het geheel niet bestaat. In Amerika wil de Federal Reserve Bank dit soort junk zoveel mogelijk opkopen om de waardeloze troep uit de markt te halen en in feite is dat een ongecontroleerde en gigantische bail-out die deels met het draaien van de dollarpersen en de stijgende waarde van de goudvoorraad wordt betaald, ten koste van het Amerikaanse publiek. Men streeft naar “beheerste inflatie”.
Een brood blijft in euro hetzelfde waard, maar in dollars moet je er meer voor betalen, ten gevolge van een systeem, waardoor de banken hun internationale kredietwaardigheid herwinnen.
Wie eet betaalt.
Om deze oneerlijkheid, of noem het uitbuiting, tegen te gaan is een veel strengere regulering noodzakelijk. Daar hebben conservatieven, als in het CDA en de VVD, hartgrondig de pest aan, want wat de VVD betreft wordt daarmee niet alles gelaten zoals het is en dat vinden ze erg. Bij het CDA is eerlijk zaken doen niet wat ze bedoelen met meer VOC-mentaliteit.
Kijk, God heeft sommige mensen uitverkoren om onvoorstelbaar rijk te worden ten koste van andere mensen en je gaat toch het werk van god niet repareren alsof er iets mee mis zou zijn? Tenzij het om seksuele geaardheid en praktijken van andersdenkenden gaat.
Kijk, zeggen die gelovigen, God is een ongelooflijk sukkelige onbenul als het om scheppen gaat, anders zouden de ingeschapen seksuele lust en talloze andere vormen van plezier, die ze hartgrondig verfoeien en hardhandig verbannen, niet bestaan, maar regelen dat de ene mens veel meer welvaart en rechten heeft dan de meeste anderen, dat kun je rustig aan God overlaten. Daar is ie goed in. Daar moet het volk zelfs heel dankbaar voor zijn en dan vallen er door corruptie wellicht ook wat kruimeltjes voor de minder bedeelden af.
Wij worden geregeerd door dat soort smurfenrealiteit. Het heeft geen enkele relatie met wat er werkelijk te doen staat, als we nog een beetje willen meedoen in de grotemensenwereld.
Neem nu die budgetcommissaris in de EU die volgens Rutte alle staatsbudgetten op de rails moet houden, maar deel uitmaakt van de Europese Commissie, die in zijn geheel onderuit gaat zodra één der commissarissen in de fout gaat. Als je die commissaris wilt nekken hoef je hem/haar niet persoonlijk aan te vallen.
Het Europarlement kan namelijk niet een enkele commissaris naar huis sturen, maar wel bij meerderheid van stemmen de hele commissie, dus als een Eurocommissaris van Verkeer door rood licht rijdt, is het heel onwezenlijk om te stellen dat je het goed geregeld hebt. Die budgetcommissaris stuur je op die manier mede de berm in als hij lastig is door zich strikt aan de regels te houden.
De Europese budgetautoriteit moet daarom een geheel onafhankelijke zijn, zich baserend op feitelijke gegevens, van cijfermatige aard. Het optellen en aftrekken moet kloppen. Moeilijk is het niet.
Wel, na de Nota Herziening Onderwijssalarissen hebben de opeenvolgende regeringen vanuit hun haat tegen alles wat hun populisme in de weg staat geen honderden, geen duizenden, geen tienduizenden maar honderdduizenden degelijke schoolmeesters en -juffen de vernieling in gedraaid en elk van hen kan deze functie routineus vervullen, tot de dood erop volgt en sommige zijn toch al tegen de honderd.
Die luitjes zijn allemaal buitengewoon geschikt. Zodra ze de tv uitgezet hebben - heus, ouderwetse mensen doen dat weleens - pakken ze een rood potlood en strepen genadeloos en in minder dan geen tijd alle fouten aan. Vervolgens kijken ze dan of degene die het werk heeft ingeleverd tot hun favoriete lieverdjes hoort. Indien dit werkelijk het geval is, stellen ze cryptisch enige verbeteringen voor, maar het cijfer van hun actuele waardering verandert daardoor niet, omdat ze van nature door en door objectief zijn, voor hun bestwil en nergens anders om.
Tenslotte wordt geconstateerd dat de meeste Nederlanders voor zo’n eurocommissaris voor landsbegrotingen is. Ik geloof er niets van. Wat heeft zo’n figuur voor zin als je er zo gemakkelijk op een slinkse manier van af kunt komen? Een Europese budgetautoriteit ja, mits die onafhankelijk is en niet weg te branden is.