28 sep. 2011

Het mag geen naam hebben

U hebt het misschien wel eens iemand horen zeggen: “het mag geen naam hebben.”
Laat ik u in vertrouwen meedelen dat ik het vaak gehoord heb, veel te vaak.
Dat relativerende, zelfs als het over gezondheid en dood gaat, gezondheid en dood van duizenden, of zelfs van tienduizenden of honderdduizenden.
En hoe komt iemand daarbij?
Wel, verklaart men dan, de gezondheid is slechter van al die mensen en, toegegeven, ze sterven ook eerder en dat is verdomd zielig, maar de invloed van de oorzaak mag geen naam hebben.
Dat is alles wat ze willen zeggen. Ze bagatelliseren geen menselijk leed, dat is een gegeven, maar om daar nu de processen, werkzaamheden en het falen van hun bazen of sponsors als schuldigen voor aan te wijzen, als oorzaak, nee, die invloed mag geen naam hebben. Bewijs maar eens dat die mensen anders niets gemankeerd zouden hebben. Hoeveel mensen zijn er niet buiten de gebieden die als besmet zijn aangewezen die aan dezelfde kwalen lijden? Inderdaad, de meeste kankerpatiënten leven buiten Japan en dat zal zo blijven.
Zes kerncentrales in Japan, aangerand door een brute aardbeving en de daarop volgende tsunami, stoten enorme hoeveelheden radioactiviteit uit, maar de bedreiging voor gezondheid en leven mag geen naam hebben en intussen worden wel enkele miljoenen Japanners geëvacueerd, dat wil zeggen, van hun levensonderhoud en de leefgemeenschap van hun thuisbasis beroofd, met de prognose dat ze vroeg zullen sterven en misvormde kinderen zullen krijgen, als ze die nog kunnen krijgen.
De redenering is, dat er tal van andere redenen kunnen worden aangewezen waarom mensen onder zulke slechte gezondheidscondities lijden en dat dit het normale risico is van het slechts tijdelijk overleven van je geboorte. Niets is zo dodelijk als geboren worden, want niemand heeft dat ooit overleefd. Het kan, nee het moet zelfs, iedereen overkomen. Triest maar waar.
Helaas, eindelijk treffen we indirect en impliciet een vorm van waarheid: wij worden allemaal bedreigd door de moorddadige invloed van ongelimiteerd, gewetenloos winstbejag. Doordat maximale economische groei het hoogste goed wordt geacht, ook door de slachtoffers, worden de bijziende oogjes van de overheid toegeknepen als het overtredingen van beschermende regelgeving betreft en eigenlijk wil men van al die regelgeving helemaal af.
Zelfs als dat totale ontvolking van hele landstreken betreft, ziet men niet hoe fout het is om de roofridders in deze wereld de vrije hand te geven. Er mag dus best een tweede kerncentrale in Zeeland komen, geen nieuwe, met modernere en meer veilige techniek die dertig keer duurder is, maar gewoon zo’n goedkope tikkende tijdbom uit de oude doos, waarvan het tijdmechanisme bij voorbaat al permanent ontregeld is. Het kan mis gaan op de dag van opstarten en vanaf dan kan het ook elke dag daarna misgaan, zelfs bij het stilleggen.
In de bestaande kerncentrales komen gemiddeld zeven keer per jaar veiligheidssituaties voor die kritiek zijn en geen enkele centrale ter wereld, ook Borsele in Nederland niet, heeft ooit één jaar meegemaakt dat alles okay is en in geval van nood erger kan worden voorkomen.
Een tweede bron van ongerustheid is dat geen enkele van de bestaande kerncentrales bestand is tegen een aanval, als op de elfde september 2001 op de Twintowers van het World Trade Center en het Pentagon, met grote, gekaapte of gecharterde verkeersvliegtuigen. Het enige wat een terroristische organisatie daarvoor nodig heeft, is wat geld voor de charter en één zelfmoordbemanning. Wie praat er dan nog over “vuile bommen” die ergens een land in gesmokkeld kunnen worden, indien de toepassing van dat principe zo eenvoudig kan zijn? Welke luchtmacht schiet er zomaar een verkeersvliegtuig neer, waar mogelijk tweehonderd onschuldige passagiers in zitten? En boven een dichtbevolkt land?
Kan het dan niet veiliger?
Jawel en dat is ook de preek die voorstanders van kernenergie over ons uitstorten. Er zijn geweldige resultaten geboekt in het onderzoek hoe het opwekken van kernenergie veiliger kan en afdoende foolproof, maar wat ze er niet bij zeggen, is, dat zulke centrales, die veel meer, maar nog steeds niet afdoende veiligheid bieden, domweg niet gebouwd en nooit gebouwd zullen worden, omdat ze veel te duur zijn. Dat kernenergie zo goedkoop lijkt, komt, omdat slechts één procent van de werkelijke kosten, namelijk uitsluitend de operationele kosten en de stichtingskosten en niets van de vervolgkosten en risicokosten in rekening worden gebracht. Die berekening maakt sommige mensen gigantisch rijk en wie zo rijk is heeft gigantisch veel invloed, maar de schade kun je nooit op hen terugvorderen omdat die luizige twee miljard dollar of euro of nog wat meer aan persoonlijke rijkdom geen naam mag hebben.
Maar de rechtvaardiging van kernenergiecentrales mag ook om een vierde reden geen naam hebben, omdat we ons nog steeds geen raad weten, om op een veilige en betaalbare manier van het radioactieve afval af te komen. Zeker kun je definitief veilig van kernafval afkomen, maar als je gaat rekenen, ontdek je dat het bruto nationaal product van Nederland een lager bedrag aangeeft, dan het bedrag van de kosten van het gezond, veilig en definitief oplossen van ons kernafvalprobleem.
Kernafval waarvan?
Van één kerncentrale te Borsele voor energieopwekking en een paar kleine bedrijfjes voor het vervaardigen van medicinale spulletjes en de wetenschap, kleine bedrijfjes die geen naam mogen hebben.
Wat nu met de later beweerde “kennis van toen” ook geen naam mag hebben, is één van de onoplosbare problemen die willens en wetens naar de toekomst (toe) geschoven worden.
Gaat het om onze toekomst of veiligheid?
Nee, daar is geen markt voor, dus dat mag geen naam hebben.
Het enige wat zoden aan de dijk zet, is, om heel gewoon de reële kosten door te berekenen en dan kom je uit op ongeveer €1200 per kW/u en laat iedereen even rustig doorrekenen wat dat betekent voor het eigen huishouden.

25 sep. 2011

Hoe bezield is Mark Rutte?

In Vrij Nederland vroegen Thijs Niemantsverdriet en Sander Pleij zich in gemoede af wat Mark Rutte, u weet wel, onze premier van alle Nederlanders, bezielt. Wie, zoals ik, Mark Rutte onlangs piano heeft horen spelen (Pauw&Witteman lieten een stukje meebeleven), weet dat bezieling bij de man niet te vinden is en als hij überhaupt zou weten wat bezieling is en dat je dat bij muziek maken nodig hebt dan zou hij nooit meer een piano aanraken want het was echt onverdraaglijk.
Het is best mogelijk, zoals Condoleezza Rice in prestigieuze concertzalen heeft laten horen dat een neoconservatief, dus iemand die op sociaal gebied het spoor totaal bijster is toch heel begaafd piano spelen kan. Ik zeg altijd maar dat iemand die werkelijk kunst maakt daardoor al een goed mens is ongeacht karakter want je kunt nu eenmaal meestal niet alles hebben. Slechte kunst en een slecht karakter is echter helemaal verschrikkelijk, dat weten we van Adolf Hitler die tweemaal voor de academie van Wenen werd afgewezen. Als je geen goede kunst maakt moet je dus een goed mens zijn, dat is een harde eis, maar bezieling is doorgaans niet nodig al zou dat een premier zeker niet misstaan.
Lees het artikel in VN maar, want het is toch nog een aardig stuk geworden over die zoektocht naar de ideologische plaats die Mark Rutte zichzelf denkt toe te dichten. Echter, naar mijn mening is er van een ideologie geen sprake en de man is evenmin een intellectueel. Ik kan er niets aan doen, want er zijn volgens mij best liberale intellectuelen, maar Mark Rutte zit er domweg niet tussen.
Daarom heb ik het volgende commentaar toegevoegd:

DutchPointer
Het is geen nieuwtje, dacht ik, dat Rutte totaal geen ideologische visie heeft, althans niet iets wat echt wortel geschoten heeft. Noem hem dus maar gewoon een pragmaticus, als je heel beleefd wilt zijn. Indien hem dat morgen beter uitkomt, kan hij zo weer van koers veranderen. Om dezelfde reden kan ik ook Bolkestein niet tot de liberale intellectuelen rekenen, maar waarschijnlijk omdat die al op leeftijd is zwabbert hij minder. Wiegel, dat is een ander verhaal, geen belezen type, maar wat kun je anders verwachten van een gepassioneerde conservatief? Bush43 was ook geen lezer. Onder rechts-liberaal vind je sowieso geen intellectuelen. Met de opsomming Vonhoff, Winsemius en Voorhoeve kan ik het eens zijn, al ken ik de intellectuele bagage van Winsemius niet, maar dan zou ik Toxopeus daaraan willen toevoegen. Echter in feite is D66-er Jan Terlouw een echte links liberale intellectueel, die het progressieve liberalisme goed begrepen heeft.

Waarom kan de hier genoemde imaginaire "nutsdenker" geen intellectueel zijn?
Dat is omdat deze lieden niet kunnen slagen voor de reality-check. De werkelijkheid toont aan dat hun verwachtingen en maatschappijbeschouwing niet kloppen met wat we in de werkelijkheid zien. Hun voorspellingen zijn nog nooit uitgekomen. Met het concept van Friedman gaat het maar eventjes goed, een groeistuip en als de daaruit volgende greed(EN) groter wordt dan de need(EN) stort alles in mekaar. Als het anders is zouden ze volkomen gelijk hebben, maar juist Karl Popper wijst op het belang van die reality-check, ook wel de Popper-toets genoemd.

Het meest valt dit op bij die eigen verantwoordelijkheid, welke bijvoorbeeld de kerngezonde en capabele werkloze de handen uit de mouwen moet doen steken. Is deze persoon ouder dan 40-45 jaar dan moet hij of zij nog een jaar of twintig mee in het arbeidsproces, maar er is domweg geen werk voor zulke lieden en je kunt moeilijk zeggen dat een sanering van een groot bedrijf, of een beleidswijziging van de overheid ook maar iets te maken heeft met de eigen verantwoordelijkheid van een ontslagen individu.

Vooropgesteld dat je iemand niet aansprakelijk kunt stellen voor het verstrijken der jaren is leeftijd na een fysieke of psychische beperking toch het eerste criterium om een sollicitant af te wijzen, d.w.z. niet eens op te roepen, ook niet als er zich geen enkele andere kandidaat aandient. Liever laat men, in het bedrijfsleven, zowel als bij de overheid, zo'n vacature dan open. Zo iemand zou niet meer de flexibiliteit hebben, om zich aan een bepaalde bedrijfscultuur aan te passen, de persoon zou ook slechts over achterhaalde kennis beschikken, als iemand wat ouder wordt, is er meer kans op uitval door ziekte enzovoort. Het is heel goed mogelijk dat deze inschatting vaak/soms juist is, maar zeker is die inschatting niet altijd de juiste en dat wordt niet overwogen of onderzocht.

Als een specialist ontslagen wordt bij de overheid verhuurt hetzelfde individu zich als adviseur want de kennis van hem of haar is vaak onmisbaar. Ik denk met enige nostalgie dan aan de oude stakingsleus: "als uw macht'ge arm het wil valt heel het raderwerk plots stil." Dat werkt ook bij de vele beleidswijzigingen van de overheid waardoor er ineens niks meer kan. Je verlaagt bijvoorbeeld alle onderwijssalarissen en dan zie je dat je geen capabele leerkrachten meer krijgt, waardoor onoplosbare problemen en onvoorziene meerkosten ontstaan. Meer geld voor minder kwaliteit, maar ja, dat is slechts onderwijs, kinderlijk gedoe, dus laat dat maar aanmodderen. Bedrijven zijn dus ineens veel meer geld kwijt aan opleidingen om de tekorten van het regulier onderwijs op te vangen.

Ik ken een geval van tweeduizend sollicitaties waaruit vijf keer een gesprek gescoord werd, omdat een open sollicitatieprocedure voorgeschreven was en de sollicitant over een niet te negeren curriculum beschikte, maar er voor de vacature al een interne kandidaat beschikbaar was. Bij één van de grootste gemeenten in ons land werd een jeugdige nitwit aangesteld om over de aanschaf, het onderhoud en de interne distributie van IT-apparatuur te beslissen, omdat de knaap nog weinig anders in zijn leven had gedaan dan computerspelletjes spelen en daarin zeer bedreven was.

Een personeelsfunctionaris kan zelf ontslagen worden wegens wanprestatie wanneer herhaaldelijk sollicitanten ouder dan 40 jaar worden opgeroepen voor gesprek omdat die lui goede papieren en een smak kostbare ervaring hebben. Dertig jaar ervaring telt niet als de sollicitant niet jonger dan 40 is.
Waar het volgens pseudo-ideoloog Rutte nu heen moet, is de opheffing van de ontslagbescherming en dan vlieg je vanzelf eruit als je de kritische leeftijdsgrens bereikt, zodat uiteindelijk iedere werknemer een loser wordt, allemaal op hun beurt. Het is trouwens ook al heel lang typisch Nederlands om wie eenmaal de geur van een loser heeft definitief af te schrijven. Daarom had Einstein geen kans toen hij in Leiden solliciteerde (of was het Delft? Dat heb ik niet zo gauw paraat).

Een ander voorbeeld demonstreert de regering zelf met de werving van politieagenten. Er moet meer gebeuren, maar het mag niks kosten, dus nu moeten er tweeduizend vrijwilligers geworven worden en om de leegloop op te vangen, moeten er ook nog tweeduizend agenten instromen in de beroepsopleiding, die ook meer en meer uitgekleed wordt, maar waarvoor, ondanks de lage toelatingseisen, niet meer dan achthonderd aspiranten zich gemeld hebben. Een tekort van twaalfhonderd aankomende professionals. Uiteraard werkt dat tekort door de jaren heen cumulatief.

Maakt men zichzelf wijs dat Nederlandse mannen en vrouwen liever gratis dan voor een behoorlijke beloning willen werken? Waar leven die mensen dan van? Veel vrijwilligerswerk kan niet eens gedaan worden door mensen met een uitkering die tevergeefs permanent voor de (betaalde) arbeidsmarkt beschikbaar moeten zijn en intussen maar wat graag de armen uit de mouwen zouden willen steken. Zelfs mogen ze zich niet inschrijven voor een reguliere beroepsopleiding.

Dat heeft Rutte beslist niet van Giuliani geleerd. Giulliani maakte er domweg genoeg geld voor vrij, sprak wat toverformules en verder had hij niets in te brengen in het beleid van de professionals. Als ze geld van de overheid hebben kunnen ze zelf hun verantwoordelijkheid wel waarmaken en daar betaal je dus belasting voor. Echt, met of zonder toverformules, als een bepaalde dienst niet kan worden betaald, dan kan die niet worden verricht, ongeacht hoeveel mensen de handen wel uit de mouwen willen steken.

Waar het dus om gaat, is, dat in de alledaagse werkelijkheid de overheid moet zorgen voor een doorstroming naar de particuliere arbeidsmarkt en mensen die een baan hebben krijgen veel makkelijker een andere dan wanneer ze werkloos zijn. Dat betekent dat een vangnet en overheidsmaatregelen noodzakelijk zijn en dat betaalt zich nog ruimschoots uit ook. De overheid dient te zorgen voor een sociale infrastructuur die gericht is op continuïteit van arbeidsvoorziening. Daarmee is ook de markt gediend, want voor het marktmechanisme heb je bestedende consumenten nodig.

Dat je een betere economie krijgt door een groot deel van de consumenten te laten verkommeren is een zwakzinnig idee. Mensen die zo beperkt zijn in hun denken, kunnen onmogelijk intellectuelen zijn en zonder intellectuelen heb je geen ideologie.

Trouwens een ideologie is alleen leuk als er capabele intellectuelen zijn met een andere mening, zodat er een interessante discussie ontstaat. Maar voor een mening heb je sowieso verstand van zaken nodig en als dat ontbreekt, omdat bijvoorbeeld de Popper-toets negatief uitvalt, dan is er geen sprake van een mening maar van een misvatting. Lieden die zich door misvattingen laten leiden, moet je niet het land laten besturen, vind ik.
Dat is mijn mening.

24 sep. 2011

Palestina: to be or not to be


Uiteindelijk heeft de Palestijnse Autoriteit het enige gedaan wat nog gedaan kon worden nadat Israël de verregaande concessies die de Palestijnen deden in het vredesoverleg van 2008-2009 naast zich neergelegd hadden. Ze vroeg het lidmaatschap van de VN aan als autonome staat. Sommigen zeggen: "roep toch gewoon de Palestijnse staat uit," en dan kan het lidmaatschap van de VN je niet ontgaan. Het probleem is dat de staat Palestina geen erkende grenzen zou hebben en dat is wel vaker voorgekomen met Kosovo en in 1948 waren de grenzen van Israël ook niet formeel bepaald. Feitelijk was dat het moment geweest om tegelijk met de Israëlische ook de Palestijnse staat uit te roepen, maar de Arabische staten kozen voor oorlog en kregen daarbij verschrikkelijk op hun donder. Logisch dat Israël vervolgens claimt dat het verdedigbare veilige grenzen nodig heeft voor haar voortbestaan. Zolang dat niet verzekerd is worden de Palestijnse gebieden op de Westbank formeel bezet gehouden. Vanuit de staatsrechtelijke verplichting het eigen volk te beschermen tegen vijandelijke aanvallen geven diezelfde aanvallen van Palestijnse zijde Israël feitelijk een mandaat om die bezetting te handhaven. Israël heeft goede argumenten: Zonder die bezetting zou het permanent raketten regenen op ieder dorp en op iedere stad. De realiteitszin van dit argument kan niet worden ontkend. Dat is ingegeven door Hezbollah en Hamas de terroristische organisaties die niet alleen heel Israël claimen als Palestijns gebied, maar ook eisen dat alle Joden, waar ook ter wereld worden uitgeroeid.
Aanvaarding van een Palestijnse staat die mogelijk heel Israël omsluit houdt in dat Israël als staat wordt opgeheven of ten minste discutabel is gesteld.
Voor dit standpunt is reeds lang een meerderheid in de Algemene Vergadering evenals voor het idee dat joden niet op deze wereld thuishoren.
Anderzijds werden de vredesbesprekingen door Israël gefrustreerd om landjepik te plegen met vestiging van nieuwe en uitbreiding van bestaande Joodse nederzettingen op Palestijns gebied. De eerder gekozen route van land inruilen voor vrede werd verlaten.
Daardoor kun je ook stellen dat Israël terroristische acties uitlokt.
Hoe dan ook de huidige politiek van Israël is feitelijk onhoudbaar, want als de Palestijnen Terroristische organisaties buiten de wet plaatsen en aanvaarden dat veilige grenzen onderhandelbaar zijn, dan zijn er geen redelijke bezwaren meer die toetreding van een erkende Palestijnse staat tot de VN kunnen tegenhouden.
Zover is het echter nog niet en het is daarom terecht dat westerse landen en de VS hun vetorecht gebruiken om ditmaal het verzoek tot toelating tegen te houden.
Maar indien de Palestijnse Autoriteit terugkeert naar de condities waartoe ze bereid waren in 2009, dan liggen de papieren voor een nieuw Palestina naast Israël ineens weer een heel stuk gunstiger en staat Israël werkelijk met de rug tegen de muur.
Maar zoals steeds wanneer Palestijnen zien dat hun positie enigszins versterkt is dan steekt de zelfoverschatting weer de kop op en zo hoor je nu meteen weer roepen om een derde intifada. Wel als er iets is waar de Israëlisch goed in zijn is het wel het neerslaan van degelijke vijandelijkheden en dat geeft meteen de mogelijkheid om hun geavanceerde wapens te demonstreren die daarna des te gretiger aftrek vinden in de wereld.
Ditmaal zou een nieuwe intifada wel eens zeer desastreus kunnen verlopen, aangezien het Turkije van Erdogan maar al te bereid is vijandelijkheden tegen Israël te openen, eerst door zware en geavanceerde wapens uit het NAVO arsenaal te leveren aan Hamas in de Gaza-strook en vervolgens samen met Syrië en Iran zich ook actief in de strijd te mengen, zodra Israël een vergeldingsactie begint.
De Arabische opstelling dat voortduring van het Palestijnse-Israëlisch conflict in hun voordeel is wordt door Turkije, Syrië en Iran niet gedeeld en voor het Syrische bewind zou een grote oorlog wel eens de enige mogelijkheid kunnen zijn om te overleven. Een tiran aan de macht vinden de Syriërs niet prettig, maar dat wordt anders als die tiran mooie dingen doet zoals joden vermoorden op grote schaal en vergelijkbare sentimenten leven ook bij de oppositie in Iran. Zonder steun van Iran en Turkije kan Syrië ook niets, maar die steun schijnt nu wel verzekerd te zijn.
Ook zullen radicale elementen van de Arabische Lente sterk aan invloed winnen en Israël zal opnieuw geheel geïsoleerd worden en een uiterste van militaire inspanningen moeten leveren om te overleven en ook voor Israël geldt dat ze het niet alleen afkunnen. Voeg daarbij dat vele burgers in staten die als bondgenoten van Israël te boek staan bereid zijn tot harde oppositie als het gaat om het recht van Palestijnen om alle Israëliërs de zee in te drijven en het feit dat Frankrijk en Italië niet tot die loyale bondgenoten behoren en wellicht kiezen voor het versterken van hun belangen in Noord-Afrika, dan is de chaos compleet.
Dat de Palestijnen bij dit alles iets te winnen hebben is een fictie. Het is een volk van verschoppelingen, bestemd om door omringende landen als goedkope arbeidskrachten en seksslaven (formeel als huishoudelijk personeel) uitgebuit te worden en als er geen joden meer in het Midden Oosten te vinden zijn verandert dat niet. Integendeel, dan is het niet meer de moeite waard hen, met Hamas en Hezbollah te steunen als en middel om Israël mee onder druk te houden.
En terwijl Europa dan druk is met de vraag of, wanneer en onder welke condities de geallieerde bezetting van Frankrijk en Italië kan worden opgeheven, staat Turkije weer in Egypte en rolt Iran over Irak en oostelijk Syrië heen.
Tegen die tijd zullen Rusland, de VS en India wel onderling uitgemaakt hebben wat er met Pakistan en Afghanistan gebeuren moet en als we dan een paar honderd miljoen doden verder zijn heeft iedereen de mond weer vol van duurzame vrede, want oorlog voeren, nee, dat is toch niet echt leuk.
Helaas, als het kruitvat in het Midden Oosten ontploft, dan moet het wel.

23 sep. 2011

Nederland legaliseert incest?

Kabinet weet van alles de prijs maar van niets de waarde


Het is even doorbijten om tot de inhoud te komen, zeggen veel commentatoren. Het moet gaan over de inhoud en iedereen heeft het vooral over de mores.
Dat is onjuist. Je kunt bijna zeggen dat de PVV de militante arm is van VVD en CDA. Ondanks veel verbale kritiek achteraf, zat tijdens het schelden, sarren en schofferen de Regering zichtbaar te genieten. Alles ging volgens plan, behalve het luchtig weggewoven incidentje waarbij de leider van het Hele Nederlandse Volk even de controle over zichzelf verloor en routineus ook de premier van Alle Nederlanders schoffeerde.
Cohen karakteriseerde het gedrag van Wilders als dat van een kleuter, ten onrechte. Bij de kleuter is nog onschuld, maar bij de leerplichtige puber vindt je die onschuld niet meer. We kennen inmiddels als de meest destructieve kracht in ons onderwijs, dat het onderwijs in vrijwel iedere groep leerlingen geterroriseerd wordt door één of meerdere puberale individuen die op school komen met geen andere doelstelling dan om het onderwijs te saboteren, zoals Wilders dat in de Tweede Kamer doet. En als een jongen zijn best doet - meisjes doen er niet toe - dan zal hij de pijnlijke gevolgen daarvan ondervinden in de gang of op straat.
De leider van Heel Het Volk die de regering tot stand bracht die Het Hele Volk Wil en tot een akkoord kwam met CDA en VVD, waarbij iedereen in zijn handen wrijven zou, is, zoals begrijpelijk, in permanente hysterische wrok ontstoken tegen Job Cohen die het bestaat om met zijn dertig Kamerzetels, verkregen door zijn Nederlandse kiezers als Ingrid en haar nieuwe overspelige slaapje Piet (Henk mag niet meer met zijn kinderen omgaan), in te ruilen voor Achmed en Fatima, in de hoop dat deze "terroristische moslims" hemzelf en zijn Joodse rasgenoten, waar ook ter wereld, zou uitroeien (wat Islamisering van Europa immers inhoudt volgens het handvest van HAMAS).
In feite is het echter het CDA dat dwarsligt, door niet verder te willen gaan, dan een wettelijk verbod op onnodig dierenleed bij rituele slachting en op gezichtbedekkende kleding in het openbaar; iets waarvan zelfs ook ik een warm voorstander ben.
Met andere woorden: Het Kabinet Rutte gedraagt zich op punten die de PVV het meest aangaan, verrassend redelijk.
Dat geldt ook voor de Europese politiek.
Ik kan niet zeggen dat de Regering daarin de sterkste opstelling gekozen heeft, namelijk voor een onafhankelijke Europese Budget Autoriteit, maar voor een Budget Commissaris ingebed in een politiek lichaam als de Europese Commissie (daaruit zal dan ook nog veel (overdrachtelijk) bloed vloeien), maar duidelijk heeft de VVD gedacht dat het beter is ten halve te keren, dan ten hele te dwalen en zo heeft Rutte voor het eerst een pro-Europese stelling ingenomen. Als je voor het eerst positief nadenkt over Europese samenwerking, zie je uiteraard niet meteen alle reële voetangels en klemmen. De kwalificatie kleuter is dan ook meer op Rutte van toepassing, vanwege diens naïviteit, maar het is winst, dat nu zelfs de VVD ten lange leste erkent dat het voor alle partijen beter is dat men gemaakte afspraken nakomt. Het kind ziet in dat op het potje plassen beter is dan ernaast.
Volgens de PVV had de kleuter naast het potje geen urine maar benzine moeten plassen, om vervolgens door te spelen met lucifers het hele huis af te branden. Ja, dat zou beslist een einde gemaakt hebben aan de verzorgingsstaat die de veramerikaanste Ayaan Hirsi Ali nu ook ziet als de enige, in ieder geval de beste, mogelijkheid om islamisering van Europa te voorkomen. Europa moet worden als haar thuisland Somalië en dan zullen Somaliërs als zijzelf geen zin meer hebben om naar Europa te gaan.
Ik heb niet kunnen constateren dat Hirsi Ali terugkomt op haar mening dat het een slecht idee is om meisjes door besnijdenis van hun seksueel genot te beroven, maar dat zal wel verband houden met een ongetwijfeld onbevredigende romantische affaire waarin ze zich gestort heeft, in weerwil van het feit ze zelf door die besnijdenis onomkeerbaar seksueel invalide gemaakt is. Juist daarom trekt Wilders meer op Pamela Geller het 52-jarige gangstermeisje dat meer seks in de politiek brengt.

Maar ja, als Europa moet vervallen tot de barbarij die Ayaan zelf is ontvlucht, dan komen de stalen kuisheidsgordels weer in zwang. Wat ik je brom.
Als we nu alle PVV-idealen die niet aan de orde gesteld zijn door dit Kabinet terzijde schuiven, blijven er harde besnijdenis van budgetten over, die evenzeer de potentie van Nederland ernstig aantasten. In de loop der jaren zijn met veel zorg en toewijding financiële mechanismes geschapen die het ergste voorkomen, waardoor kostbare en onvruchtbare noodreparaties overbodig waren geworden. Die worden weggevaagd, omdat het miljoenen kost, maar zonder te beseffen dat de samenleving daardoor voor miljarden wordt geschaad.
Probeer u voor te stellen wat het zou kosten een prima AOW in Somalië te regelen. Dat kan toch niet zo moeilijk zijn in een land waar vrijwel niemand 65 wordt? Nou, daar zijn die mensen dus zelf verantwoordelijk voor, zegt Rutte en die koers, naar eigen verantwoordelijkheid moet ook in Nederland gevolgd worden. Wat de AOW betreft valt voor dit moment nog wel mee, maar des te harder moeten elders de klappen vallen. En, verdomd, als de gelegenheid zich dan voordoet om een reusachtige sprong in die richting te maken, door de EU te laten instorten en de Nederlandse economie volledig van de kaart te vegen, zodat we weer op piraterij ter zee zijn aangewezen, dan verlegt Rutte plotseling de koers en wordt daarbij gesteund door VVD, CDA, PvdA, GroenLinks, D66, CU en PvdD, tot grote woede van de PVV, die zelfs niet meer zeker kan zijn van de loyaliteit van de SP.
Meer eigen verantwoordelijkheid voor Griekenland is uiteraard een reële benadering, maar meer eigen verantwoordelijkheid voor werkeloosheid door het falen van je baas, als je een 40-plusser bent en dus nergens meer terecht kunt? Kijk, dat moet je slikken en dan mag je stikken van dit Kabinet, maar als ieder land 0,7% van haar budget besteedt om Nederland dan te helpen, zullen er zelfs Nederlanders zijn die erop vooruit gaan.

16 sep. 2011

Het had niet mogen gebeuren


Als er enige tijd geleden iets fout ging in de administratie van de overheid dan was het altijd duidelijk: De computer had fouten gemaakt.
Dat is veranderd.
Tegenwoordig is alles de schuld van Europa en telkenmale als er iets fout gaat met computers wordt er gezegd: "Dit had niet mogen gebeuren."
Tegenwoordig krijgt de computer dus niet meer de schuld, maar wat het gerommel in Eurozone betreft, zijn we nog niet zover. Zelfs "dit had niet mogen gebeuren" hoor je niet. Natuurlijk, dat is ook terecht, want de Eurozone is een goede zaak, al zijn er wel heel domme fouten gemaakt die niet hadden mogen gebeuren.
De leider van HET HELE VOLK, toen nog een bescheiden VVD-lid, stemde indertijd hartstikke voor, dat we de euro zouden krijgen en dat Griekenland er ook bij moest, hoewel de motie-Haan, waarin de kennis van nu zich reeds onverbloemd aandiende, een stuk verstandiger en voorzichtiger was, maar kamerbreed werd weggestemd.
Dat is op continentale schaal en landelijk komt het voor, maar natuurlijk wordt ons ook plaatselijk niets bespaard. Ik ken een geval, dat niet had mogen gebeuren, omdat een psychologe die op de middelbare school een pretpakket had gehad, direct na de universiteit wegens broodnood in zes weken werd omgeschoold, om hoofd van de automatisering bij een belangrijke vitale dienst te worden. Bij die Sociale Dienst is het onveranderlijk de gewoonte uitkeringsgerechtigden de schuld te geven, zelfs zonder de persoon in kwestie enig verwijt te maken, want tegen onterechte verwijten kan men zich verdedigen en dan wordt het vervelend. Indien er in de computer regelmatig iets mis gaat, d.w.z. dat er iets uitkomt wat niet de bedoeling was van de behandelende ambtenaren, dan wordt dat van hogerhand recidive van de cliënt genoemd, hetgeen draconisch wordt bestraft. Dan zegt het wijkteam wel dat zij het zo niet bedoeld hebben en dat zij bovendien de enige zijn die de computer opdrachten mogen geven en dat er dus iets fout gegaan is in de computer, maar dat telt niet. Bovendien gaat er nooit iets fout in de computer, maar met de computer. Bijvoorbeeld iemand die niet kan typen zal veel fouten maken en sommige computerprogramma's raken dan in de war. De computer is per definitie onschuldig en als de ambtenaren het ook niet gedaan hebben, althans niet expres of bewust, dan ligt het dus aan de cliënt, die nooit te horen krijgt: "dit het niet had mogen gebeuren."
Deze praktijk heeft zich verspreid naar andere overheidsdiensten. Als de computer politieagenten opdracht geeft verkeersovertreders een nekschot te geven, dan wordt dat uitgevoerd en het slachtoffer wordt niet gezegd dat dit nooit had mogen gebeuren. De zogenaamde computerfouten zijn namelijk altijd onomkeerbaar en niette corrigeren. Van het idee dat zoiets gecorrigeerd moet worden wordt men zenuwachtig. Net als bij een professioneel boekhoudprogramma kun je niet gaan doorstrepen in het werk dat eerder is verricht en in de boekhouding herstel je een fout door een corrigerende tegenboeking te doen, waarvan je een aantekening maakt. Het valt buiten de normale routine.
De computer weet het altijd beter, zelfs als er niets meer werkt, wat bij communicatie tijdens calamiteiten meer regel dan uitzondering is, omdat het kostbare systeem van geen kant wil deugen.
Nu heeft men dus onlangs toch ontdekt dat er iets fout kan gaan, omdat vreemde, onbevoegde elementen buiten medeweten van de officials met computers van de overheid kunnen "spelen". Er wordt ingelogd en wat gerotzooid met programma's en bestanden en de firma die verantwoordelijk is voor de beveiliging weet dat wel, maar praat er niet over, want dan wordt er geen geld meer verdiend met het uitgeven van veiligheidscertificaten.
Een andere firma die opdrachten van de overheid krijgt, publiceert geheime stukken, zoals de miljoenennota van 2011, die nog niet eens gedrukt is, on line. Wat horen we?
"Dit had niet mogen gebeuren."
Maar dat weten we toch allang?
Dan heb je ook websites van de overheid die prompt uitvallen, als er tien of meer bezoekers tegelijk zijn die iets willen uitzoeken. Als de overheid iedere keer moet zeggen: "dit had niet mogen gebeuren" schiet er geen tijd meer over om nog iets anders te doen of aan iets anders te denken. Daar is dus geen beginnen aan. Het werkt gewoon niet, ...klaar.
Wie een bedrijf heeft zorgt dat er met meer deugdelijke specialisten wordt gewerkt en lui die fouten maken wordt met opeisbare schadevergoedingen wat discipline bijgebracht. Dat doet de overheid niet.
Nu zou dat allemaal nog niet zo eg zijn, als het een speeltje was, waar geen aandacht aan besteed wordt, maar gewoonlijk worden er per falend project tientallen miljoenen uitgegeven, omdat alleen firma's met een gigantisch omzet zulke opdrachten krijgen, terwijl het door enkele schooljongens honderd keer sneller en duizend keer beter gedaan kan worden, tegen een vergoeding die vergelijkbaar is met die van de vakkenvullers in een willekeurige supermarkt. De bedrijven waar de overheid gebruik van maakt zijn de lui die denken dat je met extreem hoge prijzen vertrouwen wekt. Met de gedachte "goedkoop is duurkoop" in het achterhoofd trapt de overheid daar in, ondanks herhaalde rampzalige afloop. Er is kennelijk geen enkele kwaliteitscontrole. Deze praktijk geeft duidelijk aan waar het werkelijk om gaat. Men heeft de kennis niet in huis. Bij heel die gigantisch overheid is er niet eentje die ook maar bij benadering weet hoe een website in mekaar geschoven wordt en hoe je die voor een breed publiek, of voor een selecte gebruiker, veilig en toch toegankelijk kunt maken.
Het kan anders en dan kun je ook voor ieder miljoen dat er nu voor uitgetrokken wordt hooguit duizend euro rekenen. Derhalve geldt, ook in het zeldzame geval als alles goed gaat, nog steeds: Dit had niet mogen gebeuren.
Heel veel te duur is ook fout.

14 sep. 2011

O moedertje, wat gebeurt er toch allemaal?


Mijn vorige stukje, ja, ook van vandaag, dus het is bepaald ongewoon hectisch aan deze kant van de Atlantische Oceaan, besloot ik met een reactie op berichten van Radio-1, dat onze vaderlandse politiekelingen hartstikke zenuwachtig worden, omdat de ontwikkelingen zich uur na uur snel opvolgen en kennelijk volgens een door onze volksvertegenwoordigende "elite" niet verwacht patroon, zonder dat wordt uitgelegd hoe, wat en waarom.
Ja, zo komt er weinig terecht van de controlerende taak der Tweede Kamer der Staten Generaal, het hoogste orgaan van onze politieke constellatie. Ik vermoed dat onze geliefde vorstin al helemaal overal buiten gehouden wordt, tot het tijd is dat ze ook deze week weer eens wordt bijgepraat door de premier, die zelf ook niet meer snapt waar Jan-Cash de Jager mee bezig is. Geschiedenis is zijn vak (1813 tegen Donner's 1815) en geschiedenis is een opeenvolging van samenhangende feiten, die eerst tot in ampele vergetelheid moeten bezinken, voordat de geschiedkundige zich daar aarzelend over begint uit te laten.
Betrouwbare telepathie, waardoor we constant met de minister kunnen meedenken, zou een uitkomst zijn, want dan hoeven we in ieder geval niets te vragen en kunnen we veel directer reageren als de bewindspersoon linksaf of rechtsaf uit de bocht dreigt te vliegen. Alleen, wie wil er dan nog rijden? Kijk toch uit, Jan Cees!
Nu heb je weer die twee Franse banken die afgewaardeerd worden en ze waren al zo problematisch, dat Sarkozy er het heen-en-weer van kreeg. Zie je nu hoeveel haast we hebben om het eenvoudigste en snelste onmiddellijk te doen? Maar wat doet die Franse Hongaar? Die wil zo snel mogelijk nog meer geld sturen naar de Grieken en bezweert ons allemaal op die weg voort te varen, hoewel dat momenteel te laat is en daardoor volstrekt onzinnig. Het zal niet eens genoeg zijn om de snel oplopende rente te betalen. Nee, anders dan wat altijd over Polen gezegd wordt, nu is Griekenland verloren. Neem dat verlies en probeer er nog wat moois van te maken, maar luister miet naar de smeekbeden der Fransen die geroerd zijn door de doodskreten van hun grote banken. Ketelmuziek, als het inderdaad om slechts 3,5 miljard gaat. Het is juist goed dat in de bankenwereld eens een voorbeeld gesteld wordt en dodelijk voor de rest zal het niet zijn.
Het moet Frankrijk duidelijk worden dat de Frans-Duitse solo-partij nu eens moet opschieten. Bij deze treurmuziek moet je in de maat blijven.
Dat gezeik met tante Angela moet dus direct stoppen.
Hallo, is er een dirigent in de zaal om ze af te tikken?

De Grieken gaan failliet en gelukkig hebben we nog niet zo heel erg veel geld gegooid in die plotseling zo bodemloos geworden put. Feitelijk is er helemaal geen aanleiding om zenuwachtig te worden, want, omdat we bij een faillissement van de Grieken, onze beloften aan Griekenland om ze te redden, mits ze zelf passende maatregelen nemen, niet hoeven te vervullen, blijken we zelfs rijker te zijn dan we hadden verwacht. Terwijl de Chinezen met het opgevrolijkte Italië aan het sparren zijn, kunnen wij wat morele steun bieden, waar het elders nodig is aan de warme kust en van een Grieks faillissement zullen we zelf ook wel wat deuken oplopen. Wellicht komt de Staatsbank ABN-AmRoh wat later met de afbetaling aan de schatkist maar dat is ook geen ramp omdat ze een lekkere 8% rente betalen en toch weer winst maken.

De erkende leider van ultra-rechts Nederland, ik bedoel die geblondeerde schutspatroon tegen Eurabia, laat ons weten tegen achterkamertjespolitiek te zijn hoewel hij onlangs het hele kabinetsbeleid van de lopende regeerperiode heeft vastgesteld zonder dat iemand te weten mocht komen, wat er gaat gebeuren en waar het heen gaat, met als enige zekerheid dat we daar allemaal heel blij van zouden worden, vooral ook, omdat we de Regering zouden krijgen DIE HEEL NEDERLAND WIL. Dan moet je dat toch gewoon laten gebeuren? En het gaat toch allemaal geweldig? De kunst die er al heel lang was gaat weg uit Nederland en dan zal het natuurlijk met die moslims die er immers nog niet zo lang zijn nog wel makkelijker gaan. En Het Hele Nederland, bestaande uit de achterban van de ultra-rechtse leider, blikt nog tevreden terug op het bewijs uit Noorwegen dat de boodschap internationaal, van Geller tot Breivik, goed overkomt.

Een andere lachertje is dat het kabinet nu moet uitrekenen wat het faillissement van Griekenland ons gaat kosten. Potverjantudekontje, dat is rekenen geblazen en van oost tot west, van noord tot zuid, over het hele continent moet daarover onderhandeld worden met iedereen die op regeringsniveau financieel iets met de Grieken te maken had, eventjes vlug dus, nog voor Prinsjesdag en van computerbestanden uitwisselen kan geen sprake zijn, want dat werkt niet meer betrouwbaar bij de overheid. Goed voor het internationale papiertransport waarin Nederland van oudsher zo goed is, maar ja, met Poolse chauffeurs? Moet wel, anders kost het nog veel meer.
Jongens en meisjes, wat veel dringender en belangrijker is en bovendien veel eenvoudiger, is het even vlot benoemen van een nijvere schooljuf tot Europese Budget Autoriteit, om het huiswerk de lidstaten door te nemen. Of liever nog, neem een ouderwetse pedofiele bovenmeester, dan houden we die meteen ook wat effectiever bij de kwetsbare kindertjes weg. Heus die Griekse kwestie is administratief een rotzooitje dus dat kan wel jaren duren voor we weten wat het gaat kosten en dat is helemaal geen onredelijke aanname. Als er nu cijfers genoemd worden, hebben die geen andere betekenis dan telefoonnummers waarbij je de namen vergeten bent.

Gemiddeld Amerika: "Oderint Dum Metuant "



Bij het hysterische af proberen massa's Amerikanen in hun reacties op artikelen in kranten en op het Internet ons te vertellen, dat de Europese eenwording vanaf het begin al het stomste is wat we konden ondernemen, omdat we immers zo verschillend zijn en tegengestelde belangen hebben.
Dat is typisch Amerikaans, om te denken dat onderlinge verschillen vanzelfsprekend onoverbrugbare tegenstellingen zijn.
Vandaar dat ze een reusachtig militair apparaat hebben opgebouwd, waaraan ze meer geld besteden, dan de twintig grootste daarop volgende big spenders in de warfare bij elkaar.
O.K. ook is waar dat ze wat terugverdienen door flink wat van dat militaire spul te exporteren, zoals die peperdure en technisch al reeds achterhaalde Joint Strike Fighter en enorme hoeveelheden landmijnen, om voor Midden en Zuid Amerikaanse, Aziatische en Afrikaanse kindertjes van elke wandeling een spelletje Russische roulette te maken.
Vandaar dat de meest karakteriserende uitspraak voor Amerikanen de lijfspreuk van de Romeinse keizer Caligula kan zijn: oderint dum metuant, ofwel, het geeft niet dat ze niet van mij houden, als ze me maar vrezen. Net als Bush43, die door zijn oorlogszuchtige inspanningen tekende voor 42,7% van de huidige nationale schuld, deed ook de Romein niets om de liefde van zijn tijdgenoten te winnen. Caligula was maar kort aan de bak, dus het is verwonderlijk dat zijn voorbeeld zoveel navolging vindt.
"Wie niet met mij is, is tegen mij" verklaarde Bush simplistisch en dan denkt zo'n Amerikaan dus ook nog, dat wij niet met elkaar kunnen zijn als Europeanen, omdat we zo verschillend zijn en dat we dus vanzelf wel tegen elkaar moeten zijn.
Verder zijn ze nog steeds flink pissig op ons, omdat we het bevel van Bush genegeerd hebben om Turkije ook in onze Unie op te nemen, onmiddellijk en zonder enige overeenkomst vooraf.
Waarom?
Wel, omdat Turkije ook al in de NATO zit, was het welhaast debiele antwoord, want die Bush is geen intellectuele hoogvlieger.
De President is geen lezer, verklaarde Condoleezza Rice - een boze, maar buitengewoon getalenteerde heks - de weerzin van Bush om stukken tot zich te nemen die op meer dan één A4-tje staan. Ook een reden om in het bijzijn van leden der Amerikaanse Hoge Raad de Amerikaanse Constitutie "a damned piece of paper" te noemen, want dat is een compleet boekwerk, wel een heel dun boekwerk, niet dikker dan een schoolschrift, maar toch... Wat zo'n Texaanse cowboy doorgaans bij zich heeft aan papier zit op een rol en er staan geen letters op.
Het treurige is natuurlijk, dat zoveel Europeanen Amerika trachten te imiteren, inclusief de haat tegen mensen met een behoorlijke opleiding. Maar goed, ik zou het erover hebben hoe Amerikanen onze Europese situatie in de Europese schuldencrisis beoordelen en dat is dus niet mals.
Nu is sinds mijn laatste stukje op dit blog de situatie voor Griekenland ernstig verslechterd, verdomd snel dus, en wel zodanig, dat een kind kan uitrekenen dat Griekenland niet meer aan een bankroet kan ontkomen. Oorzaak is de veel hogere rente die het land nu moet betalen om haar schulden te financieren. Dan kunnen ze bezuinigen tot ze helemaal pimpelpaars scheel zien en collectief flauwvallen van de honger, met gelijktijdige verveelvoudiging van de productie, dat zal allemaal niet meer helpen om enige verbetering tot stand te brengen.
Inflatie is het enige redmiddel en dat kan niet als je in de Eurozone zit, dus om in die zalige staat van zelfredzaamheid te geraken, moeten ze eerst failliet gaan en dan lekker met hun eigen muntje weer wat zien op te bouwen. Vakanties in Griekenland worden dus weer spotgoedkoop en dat zal ze flink helpen. Turkije zal knarsetanden.
Amerikanen zien dat als het eind van de euro voor ons allemaal, die zwartkijkers en doemdenkers. We hadden er nooit aan moeten beginnen, zeggen ze.
Doe hele eenwording was al fout.
We hadden volgens de Amerikanen - nu bedoel ik niet de domste - dus gewoon moeten doorgaan met het voeren van bloedige oorlogen tegen elkaar, omdat we zoveel van elkaar verschillen en dus tegengestelde belangen hebben. Als Amerikanen naar het buitenland kijken, denken ze al snel dat de dode buitenlanders het gelukkigste zijn.
Nou, persoonlijk zie ik het helemaal niet zitten, dat onze dappere luchtmacht uitvliegt om Kopenhagen plat te gooien en daar kan ik dan tenminste nog aan denken, omdat Denemarken een beetje kleiner is en wellicht nog iets meer bescheiden dan wij, maar: ... B..B..ber...L..L..Lijn? Brrrr.
Ik moet eerst op de plee gaan zitten, voordat ik daaraan durf te denken, anders overkomen me ongelukjes met heel vervelend ongemak. Nee, laat die Denen lekker hun kaas maken, zoals wij ook doen, want die luitjes waarheen wij dat exporteren willen toch een beetje van dit en een beetje van dat, en zeg nu zelf, die Denen doen het toch helemaal niet beroerd? Hun spul mag best naast ons spul op dezelfde kaasplank liggen.

Eén ding moet ik eerlijk toegeven, die Amerikanen hebben absoluut geen gebrek aan VOC-mentaliteit.
Trouwens, wel anders dan wij vroeger, want behalve dat we wat gingen halen overzee, gingen we ook een heleboel brengen en echt niet alleen kralen en spiegeltjes. Maar in de USA is de fabricage van bruikbare producten sterk achteruit gegaan. Ja, ze exporteren wat vette hamburgers die ze dan bij gelegenheid zelf in het buitenland gaan opeten. Ze hebben niet veel meer wat wij graag hebben willen en wat wij hebben willen, kunnen we overal goedkoper krijgen, vooral ook, omdat de Yanks het werk hebben uitbesteed aan lagelonenlanden. Zoals bijvoorbeeld Apple, het grootste bedrijf ter wereld, dat voor 12 dollar per dag in China die populaire speeltjes laat maken, waarmee je kunt telefoneren en internetten tegelijk, maar dus niet zoals op mijn computer tegen een heel laag tarief en met ruim honderd keer sneller dataverkeer.
Internetten uit de losse pols gaat vanaf nu heel duur worden en dat is zwaar kloten voor Apple en concurrerende merken. Internetten doe je dus alleen nog maar thuis of op het werk, waar je wireless of anderszins over een permanent aangesloten netwerk in verbinding met je vaste provider bent.
Dat is ook zo Amerikaans, dat je het moet doen, met wat ze je aanbieden voor je goede geld, in plaats van dat ze je dat aanbieden waarmee je het wilt doen.
Wij moeten stoppen met de USA imiteren en we kunnen zelfs nooit genoeg verschil maken met de Amerikaanse manier van denken en doen. Natuurlijk niet dat we nu tegen ze moeten zijn, maar al het verschil met hen zal ons beter bekomen dan imitatie en import van hun problemen.
De armoede is voor het vierde opeenvolgende jaar weer groter geworden in de USA. Er zitten nu 46 miljoen Amerikanen onder de armoede grens, 15% dus. Die groei is voor het eerst in de geschiedenis tijdens de termijn van een Democratische President en hoewel ze de Europese Unie een ramp blijven noemen, neemt de Europese armoede daarentegen nog steeds af, ondanks alles en, ook toegegeven, in een lager tempo dan vijf jaar geleden werd verwacht. Wij zijn dus beslist niet vrij van problemen, maar dat de eenwording van Europa en de invoering van de euro daar schuldig aan zijn, kun je vergeten.
Superdom was het om de euro in te voeren zonder een strenge onafhankelijke Europese Budget Autoriteit en de instelling daarvan is nu het eerste wat moet gebeuren.
Dan hoor ik die Amerikanen daarvan zeggen dat we op weg zijn naar een United States of Europe, de Verenigde Staten van Europa, USE dus en ze zeggen erbij dat ons dat niet lukken zal.
Nou nee, dat zullen we niet proberen ook. Maar de genoemde Europese Budget Autoriteit heeft geen Amerikaans precedent en het is juist typisch Europees om - nog wat onwennig - een beetje te regeren met vooruitziende blik en dus met de nodige regulerende en controlerende preventie, om herhaling van het Griekse drama te voorkomen.
Wat ze kennelijk nog niet doorhebben is dat elke dag van politiek krakeel onnodig miljarden extra kost. Als Angela even moet plassen zijn we zo weer honderd miljoen armer.
Direct ingrijpen is dus noodzakelijk, juist en vooral ook omdat de Europese Unie reeds een economische grootmacht is, groter dan de USA, grote r dan China, groter dan Japan en de opkomende reuzen India en Brazilië. Dat geeft een navenant grote verantwoordelijkheid voor de wereldeconomie. Wat er bij ons fout gaat is schadelijk voor alle andere spelers op ons geglobaliseerde ondermaanse. Dat geeft niks als wij het beter doen dan vorige wereldse grootmachten. Leren van de fouten die anderen maken en gemaakt hebben, maar vooral ook leren van onze eigen fouten en die corrigeren.
Wij geven dus geen soevereiniteit uit handen door een agent aan te stellen die regelt dat wij onze politiek overeengekomen afspraken nakomen en die ons straft als we dat nalaten of de regels overtreden.
Griekenland heeft ons geleerd dat het mis gaat als we zo'n autoriteit niet hebben. Dus we regelen dat, omdat we er niet onderuit kunnen dat het nodig is.
Ik heb dat in mijn discussies via mijn blog Pointer's Weekly wel aardig weergeven, al zeg ik het zelf. Het is als wanneer je uit een hoog vliegend vliegtuig gesprongen bent. Dan heb je een parachute nodig en je hebt zelfs geen tijd om daarover te twisten.
Persoonlijk zou ik een parachute willen hebben die niet vol gaten zit.
Dat we zullen terugvliegen achter ons vliegtuig aan, om angstig voor de val weer naar binnen te kruipen, zullen we niet overwegen. Zo kan er ook van het opgeven van de euro geen sprake zijn.
Je kunt daar wel een populistisch verkiezingspraatje over houden om wat stemmen te winnen, maar het is domweg niet mogelijk en geen enkele serieuze politicus stelt het voor. Ja, de leider van de PVV wel natuurlijk.
Feitelijk is de euro een groot succes, niet voor de Grieken, maar dat is hun eigen schuld.
Omdat wij een open economie hebben vinden Chinezen het ook fijn.
Die Aziaten en ook Brazilië, de opkomende reuzen dus, willen betrouwbare handelspartners die een sterke economie hebben. Vooral ook, omdat wij anders zijn en een enorme potentie hebben met een hoogontwikkelde populatie die meer dan twee keer zo groot is als het Noord-Amerikaans blok. Nu zijn wij, als Nederland, al 16de in de lijst van grootste nationale economieën van de wereld en dat is heel leuk, maar eerste zijn, als Europese Unie, is toch nog een stuk beter. Dan word je werkelijk serieus genomen, terwijl we nu niet eens als één van de grootste 20 aan één tafel mogen aanzitten, ondanks onze plaats 16. Dat wordt door Amerikanen beslist in weerwil van het feit dat we, weer als Nederland, tot de 4 grootste investeerders in de USA behoren. Dat uit buitenspelen worden gestuurd is dus pure en heel dure arrogantie van die lui.
Wat ook opvalt bij die Amerikanen is, dat ze denken dat wij allemaal zuchten onder het juk van het machtige Duitsland. Daar hoef je bij Jan-Cees de Jager niet mee aan te komen. Onze nationale financiële pitbull is niet geheel toevallig de aanvoerder van alle kleinere landen, de Benelux natuurlijk, maar ook alles aan de Noordelijke kusten van Europa, tot en met de Baltisch Golf en dat is niet toevallig, omdat we dat in Hanze verband al eeuwenlang zijn geweest en dan mag Engeland daar jaloers op zijn, maar die hebben hun Gemene Best, al zijn ze daar nu niet meer zo blij mee als vroeger. Jan-Cees is dus in de ogen van onze beleefde oosterburen een verdomd respectabel kereltje, want als hij een scheet laat steken ze van Luxemburg tot Litouwen een kaarsje aan.
Dan denken die Polen, ook niet gek, dat zij dat ook kunnen in het midden van Europa tot op de Balkan en dat is niet verkeerd. Je hebt zo ook de Club Med en zo blijft Frankrijk een beetje beverig in het midden van alles zitten en Engeland, dat lieve Albion in Splendid Isolation, wordt daar steeds onrustiger van, want zelfs de Schotten weten waar Abram de mosterd haalt, om van de Ieren, de licht gewonde Celtic Tiger, maar te zwijgen. Ik hoop dat we Oranje-kwestie niet al te lullig gaan doen tegen Willem-Alexander anders vragen de Britten ons straks nog of ze hem kunnen overnemen in een poging ons naar de kroon te steken. Nee, watermanagement, dat is nu juist typisch iets van ons.
Sarkozy en zijn aanstaande opvolger kunnen heel moeilijk anders dan proberen zo goed mogelijk vriendjes te blijven met de overige landen binnen de Unie. Er is niet veel speelruimte voor Frankrijk, al willen de Fransen zelf daar natuurlijk nog niet aan. Maar ja, elk politiek standpunt wordt onder het vergrootglas van een genadeloze reality-check gelegd, want er moet nu niet nog meer misgaan. Dat is niet omdat dan alles mislukt, maar gewoon omdat het veel teveel geld kost. Dat is onnodig. Dat is dus zonde.

Maar wat Amerikanen vrijwel allemaal ontgaat, is dat de zogenaamde problemen van de Club Med juist heel weldadig kunnen zijn, als die luitjes gewoon bij ons blijven horen en de broekriem aanhalen, totdat ze eens echt vlijtig aan het werk gaan, om net zoveel te verdienen en belasting te betalen als wij.
Eén van die Amerikanen schreef dat wij in de protestantse streken van Europa roepen: "wij zijn de Unie en daarom zijn we ook verantwoordelijk," terwijl die katholieken in het zuiden roepen: "wij zijn in de Unie, dus de Unie moet voor ons zorgen."
Goed, dat klopt niet helemaal, want religie speelt geen rol in de Europese politiek. Dat heeft Polen ondervonden toen ze per se God in de "Grondwet" wilden hebben en Ierland toen ze tienduizenden "gevallen meisjes", die door de kerk in slavernij gehouden werden, moesten vrijlaten, voordat ze mochten toetreden tot de Unie. Als een religie zich niet aan onze seculiere neutraliteit of rechtsregels houdt, dan zwaait er wat en dat maakt ook de in Amerika geroepen waarschuwingen tegen de Islamisering van Europa tot een lachertje. Schei toch uit! Je mag hier niet eens ritueel slachten of gewoon een beetje ouderwets katholiek of protestant zijn, om in het weekend op heksenjacht te gaan of ketters te verbranden. En wat te denken van het verbod op het besnijden van meisjes, wat terecht wordt aangerekend als het toebrengen van ernstig lichamelijk letsel?
Het komt erop neer, dat een land ook binnen de Europese Unie zelf z'n broek moet kunnen ophouden en daar willen we best bij helpen, als ze maar inzien, dat het door vermagering van de staat, wegens belastingontduiking en corrupte vriendjespolitiek, dan wel wegens achterblijvende ijver en productiviteit, alleen maar steeds moeilijker wordt. Nee, zo erg als in China of India hoeft het nu ook weer niet. Dus is het een pedagogisch verantwoord voordeel, dat ze niet kunnen vluchten in inflatie wat compenserende exportvoordelen oplevert. Zo doen wij dat niet in Europa en zo horen we het ook niet te doen.

Nu hoor ik net op de radio dat de politici willen weten waar het kabinet mee bezig is en wat er nu nog in het vat zit. Wel dat heb ik dus net verteld en ik kan het niet mis hebben want als Jan-Cees iets anders gaat zeggen, betekent dat alleen maar peperduur uitstel van het onvermijdelijke. Zo'n Eurocommissaris bijvoorbeeld is ook een heel slecht idee. Houd je aan mijn aanwijzingen Jan-Cees! Geen politicus in een bestaande Europese Commissie erbij stoppen, maar een onafhankelijke Europese Budget Autoriteit.

11 sep. 2011

Een Europese budgetautoriteit ja, mits die onafhankelijk is en niet weg te branden is.


Een rots van vertrouwen moet het zijn.
Ja echt, ik ga het over voorgestelde Europese budgetautoriteit hebben. De persoon is voorgesteld door Rutte en als politicus kan hij zich geen andere oplossing voorstellen dan een politicus die het voor het zeggen heeft. Het moet dus vooral geen onafhankelijke deskundige zijn. Dat moet dus wel fout gaan, maar dat wil niet zeggen dat ik een onafhankelijke Europese budgetautoriteit niet zie zitten. Het is tegen de wind in, want velen hebben de buik vol van Europa. Vaak omdat ze tegen globalisering zijn omdat dit ten onrechte met de vorming van de Europese Unie wordt verbonden.
Misverstanden over het economisch mechanisme, waaraan wij ons vrijwillig door een open economie onderwerpen, ontstaan merendeels door weerzin tegen het idee dat wij, als het enige menselijk ras, de homo sapiens, van nature en praktisch te maken hebben met alle andere menselijke aardbewoners en dat we daardoor voor elkaar verantwoordelijk zijn. In kille taal wordt dit uitgedrukt met de term globalisme. Het antiglobalisme wil dat we al die anderen in hun eigen sop laten gaarkoken.
Hoe je het ook wendt of keert, we leven samen met andere mensen op een verdomd klein aardbolletje en door de toenemende communicatie en mobiliteit kunnen we daar niet onderuit. Al die mensen willen een prettig leven hebben en dan moet je dus samenwerken. Daar horen goede afspraken bij en zodoende komt die globalisering op gang.
Dat geeft enorm goede kansen om voor iedereen op aarde het leven een heel stuk draaglijker te maken. Je hoort wel eens dat er teveel mensen op aarde zijn , maar dat is flauwekul. Tien keer de huidige wereldbevolking is feitelijk geen enkel probleem als we daartoe een adequaat en onzelfzuchtig beleid tot ontwikkeling kunnen brengen. We kunnen van onuitputtelijk veel zeewater drinkwater maken, de zon geeft ruimschoots voldoende energie en de woestijnen kunnen daarmee gemakkelijk tot vruchtbare tuinderijen gemaakt worden.
We weten hoe het moet en kan, ook dat het relatief goedkoop is, maar sommige mensen zijn ertegen.
Antiglobalisme is echter geen oplossing.
Het kunstje van de overreding zit in het inzicht dat als andere mensen welvarend genoeg zijn om onze producten te kopen dit ons geen windeieren zal leggen. In de oprichting en realisatie van de Europese gemeenschap vinden we een bevestiging door die praktijk. De welvaart waarin wij thans verkeren was in mijn jeugd nog nooit in de wereldgeschiedenis vertoond en absoluut onvoorstelbaar. Het gemiddelde gezin was in die tijd blij en trots dat er genoeg te eten was en dat je deugdelijk gekleed en geschoeid over straat kon, terwijl er zelfs een badhuis in de buurt was om eens per week gerieflijk met warm water te douchen. Dat iedereen een fiets had was alles behalve vanzelfsprekend. Bleu Band (namaakboter) en Sunlight (zeep) werden op z’n Hollands uitgesproken zoals je het schreef, maar dat was al het ochtendgloren van de globalisering. De Europese lente werd vooral gekarakteriseerd door de adoptie van het Engels als lingua franca, hoewel op het continent zowel het Duits als het Frans beter in de mond lag.
Helaas is er echter nog teveel VOC-mentaliteit.
VOC-mentaliteit is vooral winst maken ten koste van andere ondergeschikte partijen. Derhalve wil het CDA kolen kopen in Columbia om daar smerige kolencentrales mee te voeden, want die kolen zijn sportgoedkoop, ondanks de hoge transportkosten, omdat ze door kinderen en slavernij gewonnen worden. In ons eigen land hebben we nog steeds meer kolen dan in Columbia en bovendien een bende makkelijker te winnen aardgas, maar het kost veel, voor kolen en ook nog wel iets voor gas, om dat boven de grond te krijgen. Daarom zijn onze kolenmijnen gesloten. De mijn werkers verdienden te veel.
Dan kun je dus wel nagaan hoe weinig de Columbiaanse mijnwerkers eraan verdienen. Daarom worden dat bloedkolen genoemd.
VOC-mentaliteit is de volhardende wil om ander mensen volledig te onderwerpen en voor eigen winstbejag te misbruiken tot de veel te vroege dood erop volgt en dat schijnt – ik snap het niet, maar dat wordt beweerd – hartstikke Christelijk te zijn.
Verzin je iets of schep je ruimte waardoor die Columbianen een beetje meer welvaart verkrijgen, door hun eigen inspanningen uiteraard, dan heb je er weer een heel stel solide Hollandse kaas kopende klanten bij.
Volgens mij is dit niet zo’n ingewikkelde redenering, maar voor de tegenwoordig zo gedegenereerde CDA-politici gaat deze theorie nog veel te hoog. Daar zijn ze domweg te stupide voor. Ze denken dat hun God het nu eenmaal zo heeft voorbeschikt en dat die god een heidens hersenspinsel is en helemaal niet bestaat, snappen ze nog steeds niet.
CDA adepten zijn volgens de bijbel de zogenaamde rentmeesters van onze aarde. Dat betekent dat de slaven moeten investeren met hun arbeid en zij daar de rente van laten bijtikken op hun bankrekening. Als een slaaf onwillig is zijn er drie soorten straffen die meestal gelijktijdig worden toegepast.
1. Je verkracht zijn vouw en kinderen.
2. Je verwoest zijn huis en maakt zijn akker onvruchtbaar.
3. Je vermoordt voor zij ogen zijn hele familie en hemzelf.
Daarmee maak je duidelijk dat orde en tucht een Christelijk beginsel is dat gerespecteerd en gepraktiseerd moet worden. Vandaar dat het bevorderen van die praktijken door het CDA als ontwikkelingssamenwerking wordt gedefinieerd en zo kun je best de pest krijgen aan globalisering.
Dan heb je verder nog een stelletje oetlullen in onze regering die zich liberalen noemen en daarmee bedoelen ze dat het beter gaat naarmate een regering zich minder met de lopende zaken bemoeit. De belangrijkste uitgangspunten zijn: Je geeft nergens geld aan uit en belastingen heffen is een smerige bezigheid. Het enige wat de regering dan nog te doen staat is alles laten zoals het is en erop toe te zien dat niemand op andere gedachten komt. Met dat laatste is wel een flinke uitbreiding van regelgeving en ambtenaren gemoeid. In de praktijk doet een conservatieve regering precies het tegenovergestelde van wat ze beweren voor te staan.
Neem als voorbeeld Rick Perry, de aartsconservatieve gouverneur van de staat Texas die zegt zoveel banen te creëren en daarom nu president wil worden om de hoge Amerikaanse werkloosheid op te heffen. Hij zit er al een tijdje en sindsdien is de werkloosheid in zijn staat gestaag gegroeid, maar inderdaad zijn er ook veel banen bijgekomen, merendeels in de lage lonen sector. De werkgelegenheid in de private sector groeide met 10% maar de kleinere overheid die hij zegt voor te staan groeide met 18%, zoals door het onpartijdige Bureau of Economic Analyses is vastgesteld.
Dat kost gemeenschapsgeld. Volksvertegenwoordigers worden zeker niet onbezoldigd werkloos en, zoals in Griekenland, sympathiserende ambtenaren ook niet, wel zonder werk, maar niet onbezoldigd.
In ons goede vaderland worden die conservatieve praktijken gretig nageaapt. Ook het idee dat je klimaatsverschijnselen als grote aanhoudende droogte moet bestrijden met een massale, meerdere dagen durende bidstond wordt toegejuicht. Daar wordt heel veel van verwacht maar tot nu toe heeft het geen effect.
Dat mag dan van de leider der PVV op voorwaarde dat de regering wel alle andersdenkenden actief gaat vervolgen, of ten minste kortwieken en zo mogelijk over de grens kieperen. Dat is uiteraard niet in overeenstemming met Europees recht dus de Universele Verklaring der Rechten van de Mens uit 1948 moet herschreven worden en alle verdragen aan de nieuwe versie aangepast. Iedereen, behalve iemand met andere ideeën, heeft dan gelijke rechten, maar de ene categorie heeft per definitie wat meer gelijk dan de andere.
Het idee van gelijke rechten wordt verschillend geïnterpreteerd. Daardoor ontstaat zo’n misverstand, dat het recht om een bepaalde categorie te doden gelijk moet zijn aan het recht om met iedereen in vrede samen te leven. De tweejaarlijks conventie aangaande discriminatie van de Verenigde Naties, die door Islamitische landen wordt gedomineerd, komt dan ook telkenmale tot de conclusie dat over het tegengaan van discriminatie pas gesproken kan worden, zodra alle joden ter wereld zijn uitgeroeid.
Zie?
JE KUNT ECHT NIET ZEGGEN DAT HET NERGENS OVER GAAT IN DE POLITIEK.
Het punt is alleen dat je allereerst moet zorgen dat je de feiten kent uit onpartijdige bronnen en dat je daaruit wat zinnige conclusies kunt destilleren. Wie daar scherp op is zal onderscheiden dat het zakelijk belang van anderen ook in het voordeel van onszelf werkt en dat religieuze ideeën en ook alle andere totalitaire ideologieën in het nadeel van iedereen werken. Alles draait om vertrouwen, terwijl je weet dat absoluut niemand te vertrouwen is , hoewel daar af en toe en in sommige situaties wel uitzonderingen op mogelijk zijn. Dan heb je twee mogelijkheden om dat noodzakelijke vertrouwen toch in stand te houden. De ene component is financiële garantie - de stok achter de deur, in de vorm van een toe te wijzen compensatie - en de tweede component is effectieve regulering om misbruik onmogelijk te maken.
Dat is nog steeds niet effectief aan de orde.
Iedereen in de bankenwereld is volkomen vrij om ieder ander te bedriegen. Wat je in het dagelijks leven fraude noemt is op de beurs en het bankwezen de motor van het geheel. Dat de handel in aandelen, obligaties of in elke ander vorm van activa of voordeel een soort van gokken is, kun je echter gerust vergeten.
Echt gokken is pas aan de orde als de kansen op winst of verlies volkomen willekeurig en niet te beïnvloeden zijn.
Zodra iemand binnen het kader van de deelneming er iets aan kan doen om binnen de voor iedereen geldende regels meer winst te maken dan de andere deelnemers is het sport of een behendigheidsspel.
Bij commercieel gokken staat het winstaandeel van de provider doorgaans bij voorbaat vast. In een café wordt door de gokkast 65-75% van het ingebrachte geld uitgekeerd als winst voor degene die op willekeurige wijze op knoppen drukt. Dat er 25-35% overblijft voor de exploitant is een vast en bekend gegeven. Veel minder bekend is dat het geen enkel verschil maakt wanneer en op welke knoppen het slachtoffer drukt. Het is dezelfde volslagen willekeur als bij het werpen van dobbelstenen, met dit verschil dat je kunt observeren dat iemand al heel lang tevergeefs probeert iets te winnen, al veel verlies genomen heeft en het uiteindelijk opgeeft. Als je die speler opvolgt heb je een veel hogere kans op winst, omdat het apparaat uiteindelijk toch aan zijn wettelijke verplichtingen moet voldoen. Als gemiddelde, over het geheel genomen, bestaat er geen andere zekerheid dan de 25%-35% winst van de exploitant. Naar eigen zeggen van enkele exploitanten van een reguliere buurtkroeg kun je daar per gokkast een gezin van onderhouden.
Als de effectenbeurs niet ook een dergelijke regeling van de eigen zekerheid zou hebben, zou er geen enkele effectenbeurs bestaan. Die mensen moeten ook leven, is niet mijn, maar nochtans de heersende opvatting.
Dus gelegenheid krijgen tot de handel in effecten, obligaties, opties en derivaten kost geld. Laat ik het zo zeggen de lui die de handel regelen verdienen daarmee zoveel dat ze totaal niet geïnteresseerd zijn in de mogelijkheden die ze hebben om met de regels te sjoemelen. Hetzelfde geldt als je de politie goed betaalt. Dan heb je minder last van corruptie. Wat dat betreft is het speculatiesysteem hartstikke betrouwbaar. Iedereen houdt zich aan de regels en als dat anders is, is dat een hoge uitzondering, die stevig wordt aangepakt. Alle fraude vindt dus plaats binnen de regels en daartoe moeten die regels zeer ruim zijn, zodat mensen aangemoedigd worden grote kapitalen te besteden aan het onrechtmatig (door bedrog) winnen van onevenredig grote winst.
Een aardig voorbeeld is het veranderen, in maart 2009, van de Amerikaanse regels voor accountantsnotering der activa als het derivaten betreft. De grote banken aren bevreesd voor de komende stresstests. Zwakke derivaten hoefden voortaan bij de activa der banken niet meer gewaardeerd te worden naar hun actuele marktwaarde. Je mocht die activa zomaar naar eigen inzicht op een hogere waarde inschatten om te kunnen voldoen aan de naderende stresstests. Een belangrijke voorwaarde daarbij was dat het om activa ging, waarin op dat moment niet gehandeld werd. Daardoor maakt het nepkapitaal slechts deel uit van de reserves waardoor die reserves geheel virtueel worden. De werkelijkheid is niet waar te nemen, waarvoor in de plaats het beeld komt van een hecht fort van solvabiliteit, dat in het geheel niet bestaat. In Amerika wil de Federal Reserve Bank dit soort junk zoveel mogelijk opkopen om de waardeloze troep uit de markt te halen en in feite is dat een ongecontroleerde en gigantische bail-out die deels met het draaien van de dollarpersen en de stijgende waarde van de goudvoorraad wordt betaald, ten koste van het Amerikaanse publiek. Men streeft naar “beheerste inflatie”.
Een brood blijft in euro hetzelfde waard, maar in dollars moet je er meer voor betalen, ten gevolge van een systeem, waardoor de banken hun internationale kredietwaardigheid herwinnen.
Wie eet betaalt.
Om deze oneerlijkheid, of noem het uitbuiting, tegen te gaan is een veel strengere regulering noodzakelijk. Daar hebben conservatieven, als in het CDA en de VVD, hartgrondig de pest aan, want wat de VVD betreft wordt daarmee niet alles gelaten zoals het is en dat vinden ze erg. Bij het CDA is eerlijk zaken doen niet wat ze bedoelen met meer VOC-mentaliteit.
Kijk, God heeft sommige mensen uitverkoren om onvoorstelbaar rijk te worden ten koste van andere mensen en je gaat toch het werk van god niet repareren alsof er iets mee mis zou zijn? Tenzij het om seksuele geaardheid en praktijken van andersdenkenden gaat.
Kijk, zeggen die gelovigen, God is een ongelooflijk sukkelige onbenul als het om scheppen gaat, anders zouden de ingeschapen seksuele lust en talloze andere vormen van plezier, die ze hartgrondig verfoeien en hardhandig verbannen, niet bestaan, maar regelen dat de ene mens veel meer welvaart en rechten heeft dan de meeste anderen, dat kun je rustig aan God overlaten. Daar is ie goed in. Daar moet het volk zelfs heel dankbaar voor zijn en dan vallen er door corruptie wellicht ook wat kruimeltjes voor de minder bedeelden af.
Wij worden geregeerd door dat soort smurfenrealiteit. Het heeft geen enkele relatie met wat er werkelijk te doen staat, als we nog een beetje willen meedoen in de grotemensenwereld.
Neem nu die budgetcommissaris in de EU die volgens Rutte alle staatsbudgetten op de rails moet houden, maar deel uitmaakt van de Europese Commissie, die in zijn geheel onderuit gaat zodra één der commissarissen in de fout gaat. Als je die commissaris wilt nekken hoef je hem/haar niet persoonlijk aan te vallen.
Het Europarlement kan namelijk niet een enkele commissaris naar huis sturen, maar wel bij meerderheid van stemmen de hele commissie, dus als een Eurocommissaris van Verkeer door rood licht rijdt, is het heel onwezenlijk om te stellen dat je het goed geregeld hebt. Die budgetcommissaris stuur je op die manier mede de berm in als hij lastig is door zich strikt aan de regels te houden.
De Europese budgetautoriteit moet daarom een geheel onafhankelijke zijn, zich baserend op feitelijke gegevens, van cijfermatige aard. Het optellen en aftrekken moet kloppen. Moeilijk is het niet.
Wel, na de Nota Herziening Onderwijssalarissen hebben de opeenvolgende regeringen vanuit hun haat tegen alles wat hun populisme in de weg staat geen honderden, geen duizenden, geen tienduizenden maar honderdduizenden degelijke schoolmeesters en -juffen de vernieling in gedraaid en elk van hen kan deze functie routineus vervullen, tot de dood erop volgt en sommige zijn toch al tegen de honderd.
Die luitjes zijn allemaal buitengewoon geschikt. Zodra ze de tv uitgezet hebben - heus, ouderwetse mensen doen dat weleens - pakken ze een rood potlood en strepen genadeloos en in minder dan geen tijd alle fouten aan. Vervolgens kijken ze dan of degene die het werk heeft ingeleverd tot hun favoriete lieverdjes hoort. Indien dit werkelijk het geval is, stellen ze cryptisch enige verbeteringen voor, maar het cijfer van hun actuele waardering verandert daardoor niet, omdat ze van nature door en door objectief zijn, voor hun bestwil en nergens anders om.
Tenslotte wordt geconstateerd dat de meeste Nederlanders voor zo’n eurocommissaris voor landsbegrotingen is. Ik geloof er niets van. Wat heeft zo’n figuur voor zin als je er zo gemakkelijk op een slinkse manier van af kunt komen? Een Europese budgetautoriteit ja, mits die onafhankelijk is en niet weg te branden is.

9 sep. 2011

de winning van schaliegas blijkt pas schadelijk als het te laat is



Soms krijg je van die geruststellende berichten uit de politiek waaruit blijkt dat ze geen flauw benul hebben waarover het gaat. Komt het bedrijfsleven met een initiatief dat niet helemaal koosjer lijkt, dan laat je een onderzoek instellen naar de milieueffecten. Dat is de valkuil en dat leg ik zo even uit, maar eerst die e-mail van GroenLinks:

Stop met schaliegas zolang milieueffecten niet onderzocht zijn

De grond volpompen met honderden verschillende chemicaliën om zogenaamd schaliegas uit steenlagen vrij te krijgen. Een uiterst vervuilende manier van gaswinning die in de Verenigde Staten al op grote schaal wordt toegepast met desastreuze gevolgen voor het drinkwater, zo bleek uit de documentaire Gasland die Tegenlicht zondagavond uitzond. Terwijl een Europese studie (pdf) haar twijfels uit over schaliegasboringen, omdat nog onduidelijk is wat de effecten op het milieu en ons drinkwater zijn, is er ook in Nederland toestemming gegeven voor proefboringen in Brabant. GroenLinks wil dat er onmiddellijk gestopt wordt, totdat de schadelijke effecten op het milieu onderzocht en bekend zijn.

GroenLinks-Europarlementariër Bas Eickhout stelde eerder al schriftelijke vragen aan de Europese Commissie over de schadelijke gevolgen van het boren naar schaliegas. Uit de antwoorden blijkt dat de Europese Commissie ook nog niet precies weet wat de millieueffecten precies zijn.
Op initiatief van GroenLinks komt er op woensdag 14 september in de Tweede Kamer een hoorzitting over het boren naar schaliegas in Nederland. In Frankrijk is er al een voorlopige boorstop afgekondigd.


Daar wilde ik wel even wat commentaar op leveren.
Dat artikeltje in de Nieuwsbrief van GroenLinks over het winnen van schaliegas, daar klopt niet veel van. Ik ben het er wel mee eens dat de winning momenteel volslagen onverantwoord en zelfs levensgevaarlijk is, maar er wordt erg klungelig over geschreven, zonder enig begrip van wat er werkelijk aan de hand is. Dat moet beter, anders is het niet overtuigend. Dan blijft het steken op het niveau van de samenzweringsfantasie. Een samenzwering is het niet. Het is marktdenken met het accent op winstmaximalisatie.

Hoe komen we aan gas of olie in de grond?
Het is afkomstig van organisch leven uit lang vervlogen tijden, maar het zou allang vervlogen zijn of door hoge druk uitgedreven als het niet bewaard gebleven zou zijn onder een plaat van dichte ondoordringbare bodem, doorgaans rotsachtig. Een gasbel of een oliereservoir kun je gewoon leegpompen en dat kan goed gecontroleerd worden door het bedrijf dat de winning uitvoert, hoewel die controle geld kost en dus niet altijd optimaal wordt uitgevoerd.

Kostenbesparende en rendementverhogende slordigheid
Dezelfde slordigheid doet zich ook voor bij het winnen van schaliegas, dat is gas, niet als bel of reservoir, maar opgesloten in poreus gesteente. Door heel veel barsten aan te brengen in dat gesteente kan het gas uitgedreven worden. Dat kan heel netjes en veilig gebeuren en dan heeft niemand er last van, ook het milieu niet. Als je op die condities een milieuonderzoek doet, kan daar dus nooit uitkomen dat het milieu geweld wordt aangedaan.
Daar schiet je dus niets mee op, want er wordt met dat netjes werken de hand gelicht, omdat het meer geld kost en minder gas opbrengt en het is niet te controleren zolang het nog niet te laat is.
Het is te laat als het tapwater, zoals het uit de kraan komt, in brand gestoken kan worden, omdat het verzadigd is van methaan of een verwante gasvormige verbinding. Steek je het niet in brand, dan komt het gas in de lucht en dat is veel gevaarlijker als broeikasgas dan CO2. Het is ook verraderlijk, want dat water is gewoon helder en je kunt het zelfs drinken, al smaakt het niet echt fijn.

Oorzaak
De oorzaak is dat door te heftige explosies ondergronds er barsten ontstaan in de oorspronkelijk ondoordringbare dekkende laag. Een kwestie van het onderste uit de kan willen hebben. Dat kan ook als op de installatie op zichzelf niets is aan te merken. Dat zal wel goed zijn, omdat het vrij makkelijk gecontroleerd kan worden. Hoe zwaar de springladingen zijn geweest, die het gashoudend gesteente moesten openbreken is achteraf niet vast te stellen door een controleur en ook duurt het even voordat het ontsnappende gas door de bodem is opgestegen tot aan het grondwater en zelfs het aardoppervlak. Als het dan aan de dag treedt is er niets meer aan te doen.

Ondeskundig protest
Amateuristische “deskundigen” spreken de gaswinnende bedrijven vaak aan op het gebruik van chemicaliën. Dat is weinig vruchtbaar, want meestal zijn die chemicaliën niet schadelijk voor milieu en gezondheid. Bovendien worden ze in geringe hoeveelheden toegevoegd. Rokers hebben eenzelfde hoeveelheid van die chemicaliën (o.a. arsenicum) in hun lichaam. Meer dan 95% bestaat uit water en zand, maar aangezien dat water ook weer terugkomt worden er tevens vaak chemicaliën en zware metalen uit de ondergrond uitgespoeld, dus dat gebruikte water moet wel behandeld worden als chemisch afval. Protesteren tegen de ingebrachte chemicaliën is dus weinig vruchtbaar, temeer daar voor een geringe meerprijs chemicaliën gebruikt kunnen worden die helemaal niet schadelijk zijn, wat aan het eindresultaat- de smurrie die terugkomt - niets toevoegt of afdoet. De al dan niet schadelijke verontreiniging komt dan alleen door uitspoeling uit de ondergrond, maar het kan toevallig ook helemaal nergens slecht voor zijn. Dat wisselt sterk.
Het doel van het inpompen van die smurrie is dat zand in de scheuren komt om die open te houden zodat het gas er makkelijker uitkan.

Conclusies
Het rampzalige doet zich dus voor bij een te sterke scheurvorming die de deklaag boven het schalieveld vernielt en doorlatend maakt. Met een onderzoek naar de milieueffecten kun je daartegen niets doen, omdat de schadelijke milieueffecten zich pas voordoen als de hele boel al operationeel is en de winningmaatschappij zoveel mogelijk winst wil maken.
Daarbij doet het er weinig toe hoe diep er gewonnen wordt. Een grotere diepte leidt alleen tot enig uitstel, maar uiteindelijk zal het gas naar boven weglekken en voor grote problemen zorgen.
De industrie kan aantonen dat de installatie perfect is en dat er alleen onschadelijke chemicaliën worden toegepast. Ook landschappelijk hoeft de winning hellemal niet erg storend te zijn als de put eenmaal operationeel is. Soms krijgen de omwonenden een bedragje, leuk genoeg om een jacuzzi te installeren.
Als dan iedereen volkomen gerustgesteld is ontploft de badkamer.