Fitna

Pointer heeft hem gezien, die film van Wilders. Er was niets nieuws bij en daarom was het niet bijzonder indrukwekkend. Wereldwijd werd bewondering uitgesproken voor de gematigde reacties van Nederlandse moslims. Zelfs Wilders zelf maakte daar een waarderende opmerking over, althans wat betreft de reacties in Nederland. Pointer is niet zo overtuigd van de goede wil onder de moslimbevolking en heeft daar goede redenen voor. Is Fitna nu nog te zien op het internet? Nee, eerst werd de website van Wilders uit de lucht genomen en nu heeft ook LiveLeak.com zowel de Engelse als de Nederlandse versie van haar website gehaald, wegens ernstige bedreigingen.

Following threats to our staff of a very serious nature, and some ill informed reports from certain corners of the British media that could directly effect the safety of some staff members, Liveleak has been left with no other choice but to remove Fitna from our servers. This is a sad day for freedom of speech on the net, but we have to place the safety and well being of our staff above all else. We would like to thank the thousands of people from all backgrounds and religions, who gave us their support. They realised LiveLeak.com is a vehicle for many opinions and not just for the support of one. Perhaps there is still hope that this situation may produce a discussion that could benefit and educate all of us, as to how we can accept one another’s culture. We stood for what we believe in, the ability to be heard, but in the end the price was too high.

Het is levensgevaarlijk, om te laten zien, wat moslims zelf over hun geloof en hun principes te vertellen hebben. Dat is wat de film van Wilders doet, het doorgeven van registraties van de werkelijkheid. Het is wat knippen en plakken; wat staat er in de koran en wat zeggen moslims daarover en over ons. Daar wordt niets van vertekend, maar het is wel een eenzijdig beeld.
Dat heb je altijd.
Als je berichten doorgeeft over de oorlog in Irak, is dat ook eenzijdig, want er zijn nog steeds veel gebieden op de wereld waar geen oorlog is. Zou er dan daarom geen berichtgeving over de oorlog in Irak gegeven mogen worden? In de reclame heb je het ook. Een bepaald product is ergens goed voor, maar dat is eenzijdige berichtgeving, want er zijn talloze producten die nergens goed voor zijn en ook andere, die ergens anders goed voor zijn en zou je dan niet mogen zeggen, dat een bepaald product ergens goed voor is? Ja, dat mag, maar het is eenzijdig. Je hebt het ook met rekenen. Je moet toegeven dat één plus één twee is, maar dat is heel eenzijdig, want er zijn talrijke aantallen, die je, als je ze bij elkaar optelt, een heel andere uitkomst bieden. Zelfs als we iemand vertellen hoe laat het is, kan dat niet anders dan eenzijdige berichtgeving zijn, want niet alleen waren er in het verleden talloze momenten dat het nog niet zo laat was en zelfs de huidige datum niet was bereikt, ook is het op datzelfde moment naar het westen toe vroeger op de dag en naar het oosten toe later.
Zo kunnen we doorgaan. Elk bericht is eenzijdig en dat kán niet anders.
In de film Fitna gaat het over enkele duistere kanten van de islam en dat wil niet zeggen dat alle moslims bij die duistere kanten betrokken zijn of zich daarmee verwant voelen. Het punt is wél, dat wij, westerlingen, dat niet weten en niet kunnen inschatten en dat moslims ook niet willen dat we dat weten of kunnen inschatten. Daarom worden mensen door moslims met de dood bedreigd, als ze er iets over laten zien.
Wilders heeft een aantal zeer laakbare dingen geroepen, zoals bijvoorbeeld dat de koran verboden moet worden, maar je hoort Wilders niet zeggen dat er moslims gedood moeten worden. Alleen moslims roepen dat er mensen, Wilders natuurlijk, maar ook anderen, gedood moeten worden. Ook nu weer. Dan hoor ik ook moslims op tv zeggen, dat zij de wet als norm willen stellen. Dat klinkt goed. Dat de wet dan veranderd moet worden, zodat andersdenkenden naar de wet kunnen worden gedood, moet er wel bij gezegd worden. Je moet gewoon eerlijk voor je geloof en mening uitkomen, nietwaar?
Pointer vindt aya 123 van de 9de soera wel makkelijk te onthouden en Pointer moet de eerste moslim nog tegenkomen, die zegt, dat dit vers niet toegepast mag worden, maar wat erin staat is wel heel erg tegen onze wet. Dan klopt het niet meer, hè?

Dan snap je wel dat Fitna van het internet afgehaald is. De dreiging is reëel, ook als er moslims zijn die (nog) niet tot moorden overgaan.
Toch is de Nederlandse versie van Fitna nog 4.300.691 keer bekeken en de Engelse versie 3.498.559 keer. Pointer heeft talloze reacties gelezen, waarin om het hardst geroepen wordt, dat de in Fitna geciteerde teksten niet in de koran staan, maar Pointer heeft zelf een exemplaar van de koran en daarin waren die teksten gemakkelijk terug te vinden. Ze staan er wel degelijk in en nog veel meer van dat fraais. Bovendien is het standaard voor het conservatieve monotheïsme om andersdenkenden te vervolgen, te verdrukken en te doden, dus dat geldt niet alleen voor de islam. De islam is geen uitzondering op die regel en het vervelende is dat de regel door moslims nog steeds in praktijk gebracht wordt. Uiteraard zijn er ook gematigde moslims.
Dat is nu juist het probleem. Door erop te wijzen, dat niet ieder moslim met moordplannen rondloopt, wordt tegelijk daarmee verbonden, dat het politiek niet correct is, om te laten zien, dat er moslims zijn, die wél met moordplannen rondlopen en als het bovendien ook tot moorden komt, dan is er steeds meer begrip voor de daders, omdat er zoveel kwaad over "de strijders voor Allah" gesproken wordt. Nu al wordt Wilders ervoor verantwoordelijk gesteld, als er ergens ter wereld christenen door moslims worden afgeslacht. Daar kan Pointer, ook zonder Wilders te verdedigen, het niet mee eens zijn. Moordenaars zijn domweg zelf verantwoordelijk voor de moorden die zij plegen. Helaas staat Pointer met dat idee in een nogal geïsoleerde positie.
In de uitzending van Nova over de film wordt dudelijk dat het accent van de kritiek op Fitna ligt in de bewering dat er haat mee gezaaid wordt. Dat zou zeker zo zijn, als de schokkende beelden geen registratie van de werkelijkheid zouden zijn, maar in scène gezet zouden zijn, om iets te suggereren wat niet de werkelijkheid is. De scènes zijn helaas echt en er is niets te zien in de hele film wat niet gewoon een registratie is van wat er echt aan de hand is. Er wordt ook niet gesuggereerd, dat iedere moslim hetzelfde denkt. Het is wel een eerlijke uitstalling van islamitische onverdraagaamheid en dat is, zoals al gesteld is, een eenzijdig beeld, zoals alle berichtgeving per definitie eenzijdig is. Die onverdraagzaamheid van een deel der moslims, daar houdt Wilders niet van en dat maakt Fina wqel duidelijk. Tja, Pointer houdt daar ook niet van, maar Pointer vindt dat die film niet meer nodig was, na alle ophef die eraan vooraf gegaan is. Wilders had zijn punt al gemaakt en hij zou het versterkt hebben, als hij had gezegd, dat bij nader inzien het risico te groot is, om de film uit te brengen. Per slot is Fitna geen verrijking van onze cultuur, zoals Submission, de film van Van Gogh dat nu juist wél was.
Nu hoor je politici als goed gedresseerde papagaaien zeggen, dat je tegenover de onverdraagzaamheid van Wilders niet de onverdraagzaamheid van moslims moet afmeten, want dat werkt juist polariserend. Nee, ondanks de provocaties van de onverdraagzame Wilders gedraagt de moslimgemeenschap zich voorbeeldig, is het verhaal. Maar waarom moeten er dan veiligheidsmaatregelen genomen worden? Waarom wordt de film van het internet geweerd door doodsbedreigingen? Het verschil is, dat je geen enkel risico loopt, als je Wilders onverdraagzaam noemt, maar als je moslims onverdraagzaam noemt, moet je wél voor je leven vrezen.
Als onverdraagzame moslims waar massieve dreiging en doodsgevaar van uitgaat, nu goed genoemd worden en de onverdraagzame Wilders fout, wordt er heel erg met twee maten gemeten. Moslims komen bij Nova goed weg met domweg ontkennen dat er in de islam iets overdraagzaams is. Zijn er dan geen problemen met moslims? Jazeker dat wordt wel toegegeven, maar als iemand die problemen aangeeft, dan moet die persoon ook meteen de oplossing van die problemen aangeven.
Dat is onredelijk maar niet onoverkomelijk, denkt Pointer.
Het probleem is dat niet alle, maar wel heel veel moslims de westerse cultuur willen onderwerpen en veranderen in een moslimcultuur met alle toeters en bellen die daarbij horen, genocide, dhimmitude en sharia. Een deelprobleem is ook, dat niet alle, maar wel heel veel moslims dat niet erg vinden of afvalligen worden genoemd, als ze dat wél erg vinden en ze willen daar niet het slachtoffer van worden.
Het probleem groeit naarnate de moslimbevolking groeit.
Mensen die het probleem niet willen zien, willen ook de toename van het aantal moslims niet zien. Zij noemen consequent lagere aantallen dan er in werkelijkheid geteld worden. Er zijn nu wel scholen waarop alleen moslimkinederen zitten, maar scholen zonder eem zeer groot aantal moslimkideren zijn er vrijwel niet.
Je krijgt dan mettertijd een situatie, zoals met de islamitische revolutie in Iran, waar lang niet alle gelovige inwoners van Iran blij mee zijn en daar is veel van te leren. Die overweldiging van een hele samenleving moet je voorkomen en als je zo'n megalomane theocratie alleen met geweld kunt voorkomen, dan moet dat maar. In het verleden is er ook voor onze vrijheden en cultuur gevochten en thans valt niet in te zien, dat het nu niet meer de moeite waard is, om onze vrijheden en cultuur met toepassing van onze seculiere wetgeving en de Universele Rechten van de Mens te verdedigen. Wie daar nog niet zeker van is, moet maar eens een kijkje gaan nemen in Iran en dan valt meteen op dat Fitna geen overdreven beeld geeft van de harde werkelijkheid.

Aan de andere kant, als er in Nederland, in Europa een andere soort islam groeit, een soort, die zich aan onze wetten en normen houdt en onze vrijheden respecteert, inclusief de volledige mensenrechten, dan is dat niet iets waarover wij ons ongerust hoeven te maken. Dat is met het jodendom en het christendom ook zo gegaan en dan meken een paar verdwaalde extremisten niet veel meer uit. De bewering is immers dat het slechts enkele extremisten betreft, die gevaarlijk zijn? Nou, Fitna gaat niet over een aanvaardbare islam en Pointer wil graag ervan overtuigd worden, dat zo'n aanvaardbare islam ook werkelijk bestaat. Het zou mooi zijn, als daarover ook eens een film gemaakt kan worden.

Hillary als Heldin

"I remember landing under sniper fire. There was supposed to be some kind of a greeting ceremony at the airport, but instead we just ran with our heads down to get into the vehicles to get to our base."
speech George Washingon University March 7, 2008
reply to Philadephia Daily News:

Now let me tell you what I can remember, OK -- because what I was told was that we had to land a certain way and move quickly because of the threat of sniper fire. So I misspoke -- I didn't say that in my book or other times but if I said something that made it seem as though there was actual fire -- that's not what I was told. I was told we had to land a certain way, we had to have our bulletproof stuff on because of the threat of sniper fire. I was also told that the greeting ceremony had been moved away from the tarmac but that there was this 8-year-old girl and, I can't, I can't rush by her, I've got to at least greet her -- so I made a -- I took her stuff and then I left, Now that's my memory of it...No, I went to 80 countries, you know. I gave contemporaneous accounts, I wrote about a lot of this in my book. You know, I think that, a minor blip, you know, if I said something that, you know, I say a lot of things -- millions of words a day -- so if I misspoke, that was just a mistatement.

Dat i sweer een ander verhaal, maar eveneens niet waar. De welkomstceremonie werd niet verplaatst en er was geen gedoe met kogelwerende vesten of zo. Hillary zegt dat dit de eerste keer in twaalf jaar is dat ze zich heeft "versproken". Ook dat is een leugen. Als we ons beperken tot het bezoek aan Tusla, Bosnië, dan heeft ze haar sniper-verhaal ook al verteld in december en in februari. Verder is ze ook niet de eerste First L:ady sinds WOII toen Eleanor Roosevelt Amerikaanse soldaten bezocht in de zuidelijke Pacific.die een oorlogsgebied bezocht. Pat Nixon bezocht Saigon in juli 1969. Die trip was werkelijk gevaarlijk. Evenmin gevaarlijk, als de Tusla-trip van Hillary Cinton en haar dochter Chelsea, was het bezoek dat Barbara Bush bracht aan Saoedi Arabië in november 1990, vlak voor het uitbreken van de eerste golfoorlog.

Tuzla airport was "one of the safest places in Bosnia" in March 1996, and "firmly under the control" of the 1st Armored Division.
Far from running to an airport building with their heads down, Clinton and her party were greeted on the tarmac by smiling U.S. and Bosnian officials. An eight-year-old Moslem girl, Emina Bicakcic, read a poem in English. An Associated Press photograph of the greeting ceremony, above, shows a smiling Clinton bending down to receive a kiss.
"There is peace now," Emina told Clinton, according to Pomfret's report in the Washington Post the following day, "because Mr. Clinton signed it. All this peace. I love it."
The First Lady's schedule, released on Wednesday and available here, confirms that she arrived in Tuzla at 8.45 a.m. and was greeted by various dignitaries, including Emina Bicakcic, (whose name has mysteriously been redacted from the document.)
You can see CBS News footage of the arrival ceremony here. The footage shows Clinton walking calmly out of the back of the C-17 military transport plane that brought her from Ramstein Air Force Base in Germany.
Among the U.S. officials on hand to greet Clinton at the airport was Maj. Gen. William Nash, the commander of U.S. troops in Bosnia. Nash told me that he was unaware of any security threat to Clinton during her eight-hour stay in Tuzla.

Dan had je ook nog het getuigenis van Sinbad, de comediant die meereisde om wat verstrooing onder de militairen te brengen.

Clinton has, throughout the campaign, talked about a harrowing trip to war-torn Bosnia as an example of the foreign policy experience that has prepared her to face future national security crises, should she become commander-in-chief.
“I remember landing under sniper fire. There was supposed to be some kind of greeting ceremony at the airport, but instead we jut ran with our heads down to get into the vehicles to get to our base,” Clinton said.
But last week, the comedian Sinbad, who accompanied Clinton on the trip along with singer Sheryl Crow and then-first daughter Chelsea, said he remembers the landing differently. “I think the only ‘red-phone’ moment was: ‘Do we eat here or at the next place?’” he said in an interview with the Washington Post.
Clinton has said in her stump speech, “We used to say in the White House that if a place is too dangerous, too small, or too poor, send the First Lady.”
Sinbad scoffed at this statement as well: “What kind of president would say ‘Hey man, I can’t go ’cause I might get shot so I’m going to send my wife. Oh, and take a guitar player and a comedian with you.”
Clinton said it was her idea to bring the celebrities into Bosnia to entertain the troops. “We wanted to show the seriousness but also the hopefulness of the Dayton peace accords. USO was kind enough to respond to my requests so we brought some entertainers to go out to some of the outposts that were deep in Bosnian territory. I remember flying over the countryside with bullet-proof everything on, like we do in Iraq.”

Een ander voorbeeld van leugenachtigheid in de Billarygang is de verdachtmaking dat Barack Hussein Obama een moslim zou zijn en volgens Insight Magazine gevormd en opgeleid in een Madrassa, d.w.z. een fundamentalistische moslimschool. CNN stuurde haar reporter John Vause naar jakarta om de school te bezoeken en hij getuigede:

I came here to Barack Obama's elementary school in Jakarta looking for what some are calling an Islamic madrassa ... like the ones that teach hate and violence in Pakistan and Afghanistan. … I've been to those madrassas in Pakistan ... this school is nothing like that.

CNN interviewde het hoofd van de school en de zei: "Dit is een openbare school. We richten ons niet op religie." Op dezelfde dag gaf het kantoor van Obama een perverklaring uit waarin verklaard werd dat de claim van Insight Magazine onjuist is. Ook werd CNN geciteerd en vervolgens
the Washington Post
The Los Angeles Times en
The Chicago Tribune.
Er werd geen madrassa gevonden, waarin Obama vier van zijn kinderjaren zou hebben doorgebracht. Niettemin is Indonesië het land met de grootste moslimbevolking ter wereld. Maar ja, wat zegt dat, hè? Barack Obama vertelt zelf over zijn leven daar in zijn boek "Dreams from My Father".
Het valse verhaal gaat echter verder met de bewering dat Barack Obama niet als senator ingezworen werd met zijn hand op de bijbel, maar met zijn hand op de koran...
Klopt niet, hè?
Inmiddels blijkt uit een poll dat volgens 10-14% van de Amerikanen Barack Obama echt een moslim is.

Hillary, het beste...

Het wordt zo langzamerhand hoog tijd eens iets aardigs over Hillary Clinton te schrijven. Dat het er tot nu toe niet van gekomen is, ligt aan haar grenzeloze ambitie en zelfoverschatting. Hillary is iemand die zichzelf slecht kent, die wellicht nooit zichzelf gevonden heeft en voortdurend kiest uit het grote aantal rollen dat ze voor zichzelf op voorraad heeft, als de keuze voor een kledingstuk voor een bepaalde gelegenheid. Zoals ze nu ook haar rol als First Lady tekent, als van beslisende invloed op de vrede in Noord-Ierland, het openen van de Macedonische grenzen voor vluchtelingen uit Kossovo, haar gevaar toen ze onder vuur van sluipschutters met haar teenerdochter Chelsea naar Tusla in Bosnië gestuurd werd, een plek die voor de president zelf te gevaarlijk was. Zij heeft en geeft er een voorstelling van, die volstrekt in strijd met de werkelijkheid is. Zij was helmaal niet van invloed, maar dat kan ze onmogelijk toegeven en dus gaat ze absurd overdrijven, wat dan prompt wordt blootgelegd door de beschikbare documentatie.
Dat is jammer en erger nog is, dat zij daardoor zeer gehandicapt is, niet in staat om zich te laten zien, de echte Hillary. Haar doen en laten, haar persoonlijke overwegingen en motieven zijn voor iedereen een gesloten boek. Pointer zou geen politicus kunnen noemen, die meer erop gespitst is, om zoveel mogelijk over zichzelf, over de eigen daden, over de eigen omstandigheden, geheim te houden. Het best kennen we haar uit haar jeugd, door haar correspondentie in de late jaren '60, waar Pointer al eerder over geschreven heeft. Als we iets kunnen weten over de huidige Hillary, moeten we dat lezen uit wat anderen erover vertellen. Hillaryland, haar inner circle, bestaat uit dames die daarover zwijgen als het graf.
Op de laatste pagina van een artikel in de New York Times van 1 april 2007 over David Axelrod, de spindoctor van Barack Obama, is het volgende te vinden over Hillary:
Het was januari 1999, de impeachmentprocedure van president Clinton was net begonnen en Hillary Clinton had een speech gepland op een bijeenkomst voor de fondswerving t.b.v. Citizens United for Research in Epilepsy (CURE), een stichting die door Suzan Axelrod was opgericht. David en Suzan Axelrod hebben drie kinderen van rond de 20 jaar en hun oudste lijdt aan epilepsie. David Axelrod heeft door zijn werk veel kennissen onder vooraanstaande politici, maar slechts weinigen hebben zoveel voor CURE gedaan als Hillary Clinton.
Hoewel Hillary op dat moment in januari 1999 zelf sores genoeg aan haar hoofd had, hield zij zich aan haar afspraak om op die fondswerving te komen spreken en die dag bracht ze urenlang door op de afdeling epilepsie van het Ruth Presbiterian Hospital. Ze bezocht kinderen die door elektroden verbonden waren aan machines, waardoor dokters d.m.v. de genmeten hersenactiviteit konden beslissen, welk deel van het brein verwijderd kon worden.

At the organization’s reception at the Drake Hotel that evening, Clinton stood backstage looking over her remarks, figuring out where to insert anecdotes about the kids. “She couldn’t stop talking about what she had seen,” Susan Axelrod recalled.

Later, door toedoen van Hillary Clinton, riepen de National Institutes of Health een conferentie bijeen over de behamdeling van epilepsie en dat was volgens Suzan Axelrod een van de belangrijkste dingen die ooit iemand voor de behandeling van epilepsie gedaan had.
Dit blijk van betrokkenheid bij mensen met gezondheidsproblemen en handicaps staat niet op zichzelf bij Hillary en is te zien als één van de meest eigen, meest menselijke karakteristieken van haar persoonlijkheid. Het is haar soms te machtig, zoals toen zij in Rwanda geconfronteerd werd met zeer ernstig gemutileerde slachtoffers van de moorddadige rassentwisten daar.
De moeilijkheid met Hillary is vooral, dat ze iets wil bereiken, waarvoor ze niet geschikt is of iets zegt of doet wat niet geschikt is om haar doelen te bereiken. Hillary Rodham Clinton zou een bar slechte president zijn en het enige, waadoor het nog wat lijkt, is de glamour van haar verloren status als First Lady van een president, die het, ondanks de schandalen, helemaal niet slecht deed.
Wat haar supporters motiveert, is, dat ze een vrouw is en waarom zou een vrouw, vooral een zeer intelligente vrouw, met een enorm machtig politiek netwerk niet geschikt zijn voor het presidentschap? Over de beleidsinhoud die zij voorstaat is weinoig anders te zeggen dan dat zij zich weinig onderscheid van wat Obama voorstaat, maar ze is domweg veel minder geschikt en ook te halsstarrig om dat beleid tot uitvoer te brengen met praktische politiek.
Gezondheidszorg, dat is haar pakkie an, maar als ze een plan door de volksvertegenwoordiging moet krijgen faalt ze door gebrek aan souplesse. Ze zou beter zijn in de uitvoering.

De Vlam in de Pan in Zuid-Irak

Het is weer helemaal mis in Irak. Aanleiding is de aanval van Irakese regeringstroepen op de belangrijke haven en oliestad Basra, om daar het gezag weer in handen te krijgen. Na 60% afname van het geweld, sinds zes maanden geleden de invloedrijke sji'itische leider Moqtada al-Sadr accoord ging met een wapenstilstand, is nu het hele zuiden van het land en ook de hoofdstad Bagdad in rep en roer. Ook zijn er granaten afgevuurd op objecten in de greenzone, het "veilige", "afgeschermde" gebied waar regering, diplomaten en US-officials zich verschuilen, met no other place to go. Op zichzelf is het al een veeg teken dat één opstandige groepering zo'n invloed kan hebben.
Terwijl Moqtada al-Sadr's Mehdi Army in Basra een complete oorlog uitvecht, roept de sinds lang stil gebleven Moqtada al-Sadr zijn volgelingen op in het hele land stakingen en demonstraties te houden. Dit kun je interpreteren als een beëindiging van de wapenstilstand. Dat werd ook tijd want de sjiïtische milities raken meer en meer gefrustreerd door de langdurige gevechtspauze. Om het verloop tegen te gaan en verse krachten aan te trekken moet er flink bloed vloeien, anders is de aardigheid er gauw af. Sadr City, het sji'itische stadsdeel van Bagdad met 2 miljoen inwoners, is van de rest afgesloten, nadat de sji'itische miliies alle politieagenten en militairen uit de straten verdreven hebben. Maar ook in andere delen van de stad is er oproer en de Mustasiriya Universiteit moest onder druk van de Sadr's supporters sluiten. Sadristen hebben de controle over vijf districten van de de zuidelijke stad Kut overgenomen. In de meeste zuidelijke steden is een spertijd ingesteld.

Een beetje geschiedenis van Basra.
Tijdens de tweede wereldoorlog werd Basra bezet door de Britten. Onder het daaruit vortkomende Britse mandaat ontwikkelde de stad zich tot een belangrijke haven. In 1930 werden de door Britten aangebrachte haveninstallaties in Irakees eigendom overgegeven. Tijdens de tweede Wereldoorlog werden de Russische geallieerden via Basra bevoorraad.
In de eerste maanden van de oorlog tussen Iran en Irak werden de rafinaderij en de installaties ernstig beschadigd. Iran wist in 1987 de stad tot op 10km te naderen. In 1991 was het weer raak tijdens de eerste Golfooorlog en daaropvolgende gevechten tussen rebellen en regeringstroepen.
De olieproductie en de export daarvan werd in de laatste hevige gevechten niet lamgelegd. Het Irakese Olieministerie zegt dat de verscheping uit de regio in februari al 1,54 barrels per dag (bpd) bedraagt. Tweederde van de olieuitvoer komt uit de regio en vloeit door Basra. De uitvoer door Basra vormt het grootste deel van de hele olie-export. De rafinaderij in Basra heeft onder normale omstandigheden een capaciteit van 150.000 bpd maar het heeft geen onafhankelijke voorzieningen voor elektriciteit en water.
In 2003 liepen Britse troepen zonder noemenswaardig verzet Basra binnen en werden daar vrolijk begroet door de bevolking. Vier jaar later kwamen de Britten ook onder de last van bomaanslagen en mortieraanvallen, totdat zij zich in september na vier en een half jaar aanwezigheid in de straten terugtrokken. Veiligheidstroepen van het Irakese leger namen hun taken over en nu resteert er nog een Britse eenheid van 4000 militairen bij een luchtmachtbasis in de buurt, om in te grijpen als het nodig is.
Behalve de Mehdi Army van Muqtada al-Sadr is er nog een sterke rivaliserende groep van meer religeus geïnspireerde sji'iten die trouw zijn aan Supreme Islamic Iraqi Counsil (SIIC). Soms vechten ze ook tegen elkaar. Vooral in Bagdad staan de rivaliserende groepen op gespannen voet met elkaar en vele volgelingen van beide stromingen zijn geïnfiltreerd in leger en politie van de regering.
Wie vecht er tegen wie?
overzicht van 5 jaar oorlog

It's the Economy, Stupid

“It’s the economy, stupid” is de gedenkwaardige slogan van Bill Clinton’s succesvolle eerste race naar Het Witte Huis in 1992. Dit werd het overkoepelende thema van zijn presidentschap. Nu de economie van de VS in de eerste maande van 2008 naar beneden dwarrelt, is de economie opnieuw het belangrijkste vraagstuk in de presidentiële campagne. Het overstijgt voor de kiezers zelfs nog het vraagstuk van de oorlog in Irak.
Wat hebben Barack Obama, Hillary Clinton of John McCain te zeggen over de huidige realiteit van financiële crisis en recessie en de generaties lange stagnatie in de gemiddelde levensstandaard die voortgaat in de huidige financiële crisis?
Er zijn geen significante verschillen tussen Obama en Clinton in termen van hun campagneplatforms. Beide Democraten delen wel een groot verschil met McCain. Het meest belangrijk is echter niet wat zij hebben neergelegd in hun campagneargumenten, maar wat ze in werkelijkheid zullen doen als ze in het Witte Huis zijn. Het is meer een zak van politieke macht – welke sociale groep kan druk op de nieuwe administratie uitoefenen – dan economische filosofie.
Dit punt is op dramatisch wijze uitgelicht tijdens de campagne voor de 4de maart in Ohio en Taxas, toen Austan Goolsbe, een professor aan de Universiteit van Chicago en Obama’s economische topadviseur, naar beweerd wordt, tegen Canadese diplomaten gezegd zou hebben, dat Obama veel sympathieker tegenover vrijhandel staat, dan blijkt uit zijn campagne met betrekking tot de NAFTA. Goolsbe ontkende pertinent dit gezegd te hebben en dat wordt door verder onderzoek bevestigd, maar een feit blijft dat je niet zeker kunt weten wat Obama werkelijk aan NAFTA wil doen nadat hij als president verkozen is en alle druk uit verschillende richtingen moet ondergaan. Daar zal ook de druk van de grote ondernemingen zijn om vrije toegang te hebben tot het grote arbeidspotentieel voor lage lonen in Mexico.
Echter, het was Obama of zijn campagne helemaal niet die met de Canadezen gesproken heeft over NAFTA, maar de Clintoncampagne zelf en dat maakt het NAFTA-incident nog veel heftiger, nietwaar? Hierdoor wordt het een nieuw schandaal op het conto van Clinton volgens deze bron: NAFTAgate

The CTV story reportedly orginated from Harper's chief of staff Ian Brodie, who told reporters in Ottawa that Hillary Clinton's campaign assured Canadian officials they need not worry about her NAFTA rhetoric
There's been no explanation for why the focus shifted to Obama in the CTV report that went to air.

Op deze manier heeft Clinton dus Ohio gewonnen en dat is zonder meer kiezersbedrog.
Wat de overwegingen van McCain’s campagne betreft, heeft hij een ongemakkelijke positie tussen twee richtingen die lange tijd dominant zijn geweest onder de Republikeinen – de Reaganomics van lastenverlichting aan de aanbodkant zal de economie stimuleren samen met de afwerende houding tegen New Deal politiek van de oude school, tegen sociale voorzieningen en gericht op de immer falende poging om zo het financieringstekort in balans te krijgen. Het zal niet verrassend zijn als McCain er een warrig rommeltje van maakt. McCain gaf openlijk toe dat "the issue of economics is not something I've understood as well as I should." Dat is waar hoewel hij al 25 jaar lid is van het Congres en twee maal presidentskandidaat. Obama en Clinton zetten meer in op werkvoorzieningen, betaalbare gezondheidszorg, gelijke lastenverdeling, voorwaarden bij vrijhandel en een combinatie van economische groei en milieubescherming, de zogenaamde groene groei. Dit zijn zeker begeerlijke doelen.

We moeten echter in gedachten houden dat Bill Clinton dezelfde doelen voorstond in 1992 met zijn programma “Putting People First”. Maar het economische programma van Clinton veranderde al drastisch gedurende de twee maanden tussen de verkiezingen en de inauguratie in januari 1993. In die periode besloot zijn administratie dat hun prioriteit zou liggen bij de belangen van Wall Street. De Clintonjaren worden getekend door bezuinigingen van de overheid op elk gebied en een schijnbaar onbeperkt enthousiasme voor vrijhandel en deregulering van de finaciële markten.
Bill Clinton gaf het ook al voor zijn inauguratie toe: “we help the bond market and we hurt the people who voted us in." Zowel Hillary Clinton als Barack Obama zou gemakkelijk in dezelfde val kunnen trappen als ze geen rekening moeten houden met een intense druk van progressieve krachten om hun verkiezingsbeloften te houden. Het belang daarvan is zeker onderstreept door wat Goolsbe eventueel tegen de Canadezen over NAFTA gezegd zou kunnen hebben.
Belangrijker dan wat de kandidaten nu naar voren brengen, is de vraag naar welke adviseurs ze als president zullen luisteren. McCain leunt op mensen als Pete Peterson en Jack Kemp.


Pete Peterson (links) en Jack Kemp (rechts)
Peterson dankt zijn reputatie bij McCain aan het feit dat hij eveneens een krijgsgevangene was in Hanoi en daarna in staat was veel geld te verdienen en Kemp heeft zijn positie te danken an zijn faam als footbalspeler op het hoogste niveau, wat hem ook geen windeieren gelegd heeft. Peterson is een Wall Street miljardair en een voormalige minister van Sociale Zaken onder Richard Nixon. Hij is al heel lang een fervent voorvechter van diep snijden in de sociale zekerheid, gezondheidszorg en welzijnspolitiek om zo de overheidsinkomsten en –uitgaven in balans te behouden. Niet zo verrassend is het, dat Peterson gelooft dat Wall Street ticonen als hijzelf lagere belastingtarieven moeten houden, dan leraren, brandweerlieden, verplegers en bedienend personeel.
Jack Kemp was lid van het Congres in de jaren ’70 en ’80 en van origine pleitbezorger van algehele lastenverlichting als middel om de economische groei te stimuleren. Hij hielp al de Reaganomics te formuleren voordat Reagan in het Witte Huis kwam in 1981. Kemp verklaart dat finacieringstekorten geen serieus probleem zijn en dat Republikeinen als Peterson in de praktijk van dit soort zaken (Enron & Citygroup) de economie kanaliseren. In zijn sport heeft Kemp geleerd, dat je heel goed op bais van gelijkheid met de gekleurde medemens kunt omgaan.
Kemp portretteert zichzelf als een populist, die de ondernemersenergie van het Amerikaanse volk bevrijdt door remmende belastingen op te heffen. Maar de belastingverlagingen van Reagan en George H. W. Bush gaven alleen de rijken grote voordelen. Deze belastingverlichtingen lieten door de teruglopende overheidsinkomsten minder ruimte over voor sociale programma’s. Daarin komen de politieke doeleinden van Kemp en Peterson samen, dat er tenslotte een zware wissel getrokken wordt op de sociale- en welzijnsvoorzieningen of het begroting nu eindigt met een tekort of een evenwicht.
Het economische politieke debat moet daarom wijd openstaan voor Clinton en Obama om zwaar te drukken op een agalitaire agenda voor werkgelegenheid, eerlijk verdeelde belastingdruk. Betaalbare gezondheidszorg, regels voor de finaciële markt en groene groei. Dat allemaal tegelijk. Obama heeft gezegd dat hij zal luisteren naar mensen die wat te betekenen hebben in de economie, naast Goolsbe ook iemand als Robert Rubin, Alan Blinder en Robert Reich. Dit ware allemaal belangrijke adviseurs van Bill Clinton en ze zullen ook weer ingezet worden door Hillary Clinton.
Vooral Rubin was Bill Clinton’s naaste economisch adviseur en vier jaar minister van Financiën en het was Rubin die, al voor Clinton’s eerste inauguratie, aan het meer populistische kamp uitlegde dat de rijken de beslissingen nemen en de economie runnen ("are running the economy and make the decisions about the economy.")
Onder de administratie van Hillary Clinton of Obama zal deze strijd tussen de Rubenites van Wall Street en de werkende klasse en middenklasse, die de president in het Witte Huis gestemd hebben, opnieuw oplaaien. Waarschijnlijk zijn de kansen op een grote verschuiving nu veel groter onder een nieuwe Democratische administratie, vooral een onder Obama. Het kan niet meer zijn dan een voorgevoel en het heeft te maken met hoe Obama een politiek onderwerp benadert in vergelijking met Hillary Clinton. Obama is ook duidelijk niet zo vastgeklonken aan de economie van Bill Clinton. Obama’s campagne heeft een wijdverspreide beweging in het leven geroepen met een nieuwe generatie kiezers.
Belangrijker dan voorgevoelens is het dat voor een hele generatie onder Reagan, Clinton en twee Bushes voor iedereen behalve voor de zeer rijken de economie heeft gestagneerd en dat we nu op de korte termijn een recessie en een finaciële crisis onder ogen moeten zien. De druk voor een waardevolle progressieve agenda van groeiende werkgelegenheid, betaalbare universele gezondheidszorg en groene groei is sterk toegenomen. Hillary Clinton, noch Barack Obama kunne deze realiteit negeren.
Naar Robert E. Rubin is de economie van de Clintonregering Rubinomics genoemd.
Robert Rubin, Secretary of the Treasury
Hier is een korte uitleg daarvan:

Rubinomics emphasizes the effect that balancing the government budget has on long term interest rates. Taxes should match government spending in the long run, and deficit-financed tax cuts are an ineffective way to increase growth.
Rubinomics has never rejected Keynesian approaches to economics, which call for the government to run a deficit in times of recession. But it worries about the long-term effect that deficits, especially structural deficits, have on inflation.
During the early 1990's, long-term interest rates remained stubbornly high even as the Federal Reserve cut the Federal Funds rate. Rubin and most other economists (including Alan Greenspan) attributed this high yield curve to an "inflation premium" that bond-traders were demanding. Reducing interest rates, Rubin argued, would lead to increased private sector investment and consumption and, therefore, stronger growth. Clinton, who had campaigned on the promise to put people first and invest in human capital, accepted Rubin's reasoning and put deficit reduction at the forefront of his economic plan, to the chagrin of more liberal advisers such as Robert Reich and Joseph Stiglitz. In particular, Stiglitz (recipient of the 2001 Nobel Prize in Economics) was not opposed to Clinton's plan to reduce the deficit, but suggested that Clinton put less money into deficit reduction and more into research and development, technology, infrastructure, and education, quoting "given the high returns for these investments, GDP in 2000 would have been even higher, and the economy's growth potential would have been stronger."

Aannemelijk is, dat Barack Obama meer luistert naar de lijn van Joseph Steglitz met een sterke voorkeur voor investeringen in en versterking van research en innovatie. Zie ook: http://en.wikipedia.org/wiki/Joseph_Stiglitz Joseph Stiglitz

Per slot is Rubin, die, nadat hij de regering van Clinton verliet, onder andere bestuursvoorzitter was van de Citygroep, zwaar beschadigd door de enorme verliezen van de Citygroep en de hypotheekcrisis. Sowieso is Rubin nauw betrokken bij de handel in beleggingen die niets waard zijn en zo ook bij de ineenstorting van Enron.

Alan Blinder, die onder Bill Clinton lid was van de Council of Economic Advisers, toen Clinton de NAFTA door het Congres joeg, geeft nu blijk van grote ongerustheid over de effecten van globalisering op de levensstandaard.

He has recently wrote a controversial column for the Foreign Affairs magazine about globalization in which he opined that globalization could cause more disruptions in service jobs than originally believed. He says that he still believes that globalization would be a net plus for the United States. This analysis has not been published in a peer-reviewed journal of economics. His views on this issue is not widely accepted by economists.

Kortom, een nieuwe Democratische regering zal goede kansen hebben om een flinke verschuiving in de economie te realiseren, zelfs als sommige van de oude helpers van Bill Clinton terugkeren als adviseurs. Maar als zo’n grote verandering plaatsvindt, zal het niet primair zijn, omdat een Democraat als Hillary of Barack in het Witte Huis zit, maar domweg, omdat het volk, dat hen daar heeft neergezet, voldoende politieke macht heeft gekregen, om hen aan hun verkiezingsbeloftes te houden.
Met McCain aan het roer wordt het een heel ander verhaal, waarbij het vrijwel zeker is dat er nooit meer een budget is om nieuwe verkiezingen te organiseren. Dan komt er geen nieuwe gekozen president, omdat de staat wel grote en bij voorbaat verloren oorlogen, maar geen nieuwe verkiezingen betalen kan. De prioriteiten liggen een beetje anders.

Welcome Governor Richardson!

De rede van Obama over racisme staat #2 op de lijst meest gelezen onderwerpen in de New York Times op #1 staat een artikel met hetzelfde onderwerp. Dat is een goed teken voor Obama, die dat nodig had, nadat de Billarygang met de uitspraken van de gepensioneerde dominee Jeremiah Wright vernietigend naar Obama uitgehaald had, met het gevolg, dat Baracks voorsprong op Hillary in de nationale polls teniet gedaan werd.
Bill Richardson, governor van New Mexico en de enige Latin-American op zo'n hoge positie, besloot steun te verlenen aan Obama. Hij noemde Barack Obama "een politiek leider zoals je die maar eens in een mensenleven kunt meemaken."
Dat is opmerkelijk, want onder Bill Clinton was Richardson VS-ambassadeur bij de Verenigde Naties en hij heeft dus veel aan de vroegere president te danken en bovendien hebben de Clintons een massieve aanhang onder Latin-Americans, het sterkste anker voor Hillary in grote staten. Richardson is immens populair en buitengewoon invloedrijk, de meest genoemde kandidaat voor het vice-presidentschap en er is hard gevochten door de Billarygang en de Obamacrew om zijn steun. Eerder had Richardson te kennen gegeven, evenals veel andere superdelegates, zijn beslissing te willen uitstellen tot aan de Democratische Conventie, maar kennelijk hebben de recente ontwikkelingen hem tot een ander besluit gebracht en dat kan niet anders betekenen dan zijn strenge afkeuring van de manier waarop de Billarygang campagne voert tegen Obama.
Het gaat niet om de politieke inhoud in de Democratische strijd om de nominatie. De politieke doelen zijn teveel gelijk. Het gaat puur om de persoonlijkheid, visie, standvastigheid en betrouwbaarjheid van de kandidaten en met elke aanval van Hillary Clinton geeft ze zelf haar veel grotere zwaktes bloot. Zo wordt ze keer op keer aangeslagen als ze het heeft over Obama's gebrek aan ervaring, omdat ze haar eigen ervaring niet concreet kan benoemen en er bij nader onderzoek steeds blijkt dat ze een heel bescheiden, niet meer dan symbolische rol heeft gespeeld als First Lady, uitgezonderd met haar plan voor de gezondheidszorg, waarmee ze jammerlijk heeft gefaald. Dat heeft de Democratische Partij bij de eerstvolgende verkiezingen toen de meerderheid in het House gekost. Dat was eens maar nooit weer, moet Bill gedacht hebben en hij beperkte haar invloed tot het voordragen van geschikte mensen voor hoge posten.
Ook dat werd een ramp. Keer op keer kwamen de door haar voorgedragen kandidaten niet door de screening en haar drie naaste collega's van de Rose Firm, advocaten dus, brachten het er niet beter vanaf. Eentje trok zich nog op tijd terug, eentje werd veroordeeld tot gevangenisstraf en eentje pleegde zelfmoord. Maar het ergste is, dat Hillary niet leert van haar fouten, wat blijkt met Mark Penn aan het hoofd van haar campagne.

Mark J. Penn is worldwide CEO of the public relations firm Burson-Marsteller and president of the polling firm Penn, Schoen and Berland Associates.

Leuke informatie en wat is zijn Burso-Marsteller dan voor firma?
Wikipedia vertelt het ons:
Zie hier wie zijn beste cliënten zijn "Met zo'n man wil een fatsoemlijk mens toch niet in het publiek of in één kantoor gezien worden?" schreef Pointer in een commentaar aan Reuters.
Binnen de Billarygang is er ook heftige kritiek op Penn, maar Mark J. Penn blijft, terwijl de trouwste en belangrijkste leden van Hillaryland moeten vertrekken, als alles in het honderd loopt en er verlies genomen moet worden.
Kennelijk heeft Penn Hillary stevig aan de ketting.
Met zulke mensen dicht bij zich, die haar aanvallen op Obama sturen, is het de vraag of Hillary zichzelf niet ook als vice-president onmogelijk maakt. Wat Pointer betreft jawel, alreeds, niet doen! Richardson is een veel betere kandidaat voor het vice-presidentschap, maar dat heeft één groot nadeel: dan wordt het wel heel erg een rassenkwestie. Een African-American en een Latin-American op één ticket is wat al te gewaagd. Barack Obama moet een blanke vrouw erbij op zijn ticket hebben. Dan denkt Pointer aan madame Speaker of the House, Nancy Pelosi. Dan heb je een dreamteam dat niet te verslaan is, Barack en Nancy met Bill Richardson als Secretary of State.
Wie heeft het dan nog over gebrek aan ervaring?
Ai, wat mooi, de eerste zwarte president en de eerste vrouwelijke vice-president, beide integer en met uitzonderlijke bekwaamheid.

As Speaker of the House, Pelosi ranks second in the line of presidential succession, following Vice President Dick Cheney. She is therefore the highest-ranking woman in the history of the U.S. Government.

Meer over Nancy Pelosy

To Be Or Not To Be... Black III

Hierbij eigent Pointer zich vrijmoedig de eer toe u door te verwijzen naar de speech van Barack Husein Obama op 18 maart 2008 te Philadephia over racisme en de controverse over de uitlatingen reverend Jeremiah Wright

A More Perfect Union - Part I
A More Perfect Union - Part II
A More Perfect Union - Part III
A More Perfect Union - Part IV
in z'n geheel met de transcriptie