Wat voorbij is en nog komen gaat...

David Plouffe is Obama's senior campagnemedewerker, direct achter de machtige spindoctor David Axelrod. Is zijn titel campagneleider? Het zal hem een zorg zijn. Hij is een heel ander type dan zijn tegenhanger Mark Penn bij Hillary Clinton. Hij gelooft niet in de magie, die zegt, dat er nog nooit een president is gekozen, die Ohio niet gewonnen heeft. Wat in het verleden ligt, is geen garantie voor de toekomst.

"We're not a believer in symbolic wins," Plouffe said. "We have a strategy to win the nomination. And we just have to continue getting as many delegates and votes as we can, from wherever we can."

Die kan Clinton in haar zak steken.
Plouffe is met een flinke club senioren van zijn team naar Pennsylvania getrokken, om er de lijnen van zijn strategie uit te zetten voor 22 april, als de voorverkiezing in Pennsylvania wordt gehouden. Het is Hillary-domein, dezelfde bevolking als in Ohio, dezelfde schaal, uitgestrekte, dunbevolkte rurale gebieden. Dat ziet er somber uit voor Obama, nietwaar?
Het kan meevallen, want er wonen wel erg veel mensen.

"It's Iowa on steroids," said T.J. Rooney, chairman of the Pennsylvania Democratic Party and a Clinton backer. "There are a lot of Democrats today who are like the dog who caught the mail truck. They finally caught it; now they don't know what to do."

Plouffe beseft dat Clintons kleine winst op de 4de maart haar minder heeft opgeleverd, dan Obama overweldigend gewonnen heeft in Idaho op 5 februari. De Obamacrew wil opnieuw winnen in de competities van Wuoming, morgen en op dinsdag in Missisippi en na Pennsylvania kunnen dan nog de kleinere, door Obama te winnen staten, Indiana en West-Verginia, genoteerd worden.
Pennsylvania is doorgaans beslissend, maar het is niet de winnaar krijgt alles. In de buurt blijven bij Clinton zal een nederlaag voor haar zijn en ook in Ohio was 10% verschil te weinig voor haar. "Je moet het hele plaatje zien," zegt Plouffe. Denk ook aan North-Carolina waar Obama verwacht te winnen. Ze leren de hele campagne harde lessen door ervaring, herkennen hun kansen, weten waar Obama zal aanslaan bij de kiezers en dan moet het geloof zich uitspreiden.
Behalve van het demografisch voordeel zal Clinton ook steun hebben van verschillende
Democratische leiders, zoals de gouverneur Edward G. Rendell. "Hij is erg geëngageerd," zegt de plaatselijke partijvoorzitter Rooney. "Hij heeft een fondswervingsmachine als geen ander. Hij brengt de invloed mee van zijn office en een grote politieke aanhang."
De uitvoerende directeur der partij in de staat is ook al een aanhanger van Clinton en hij leidt de hele operatie voor Clinton. Nevins de woordvoerder van Clinton, die twee weken eerder bij haar campagne gekomen is, zegt dat Clinton ongeveer over hetzelfde kan beschikken als Senator John F. Kerry vier jaar eerder, toen hij in Pennsylvania president Bush versloeg. "We kunnen een niet te verslaan team opbouwen," zegt Nevins. "Zelfs als de anderen meer tv-spotjes kopen of meer mail versturen, kunnen ze ons niet verslaan in het veld. Wij controleren de infrastructuur hier in de staat. We hebben de institutionele structuur om het kiezersvolk te leveren op de verkiezingsdag."
Obama zit vandaag in Wyoming en Clinton reisde gisteren door Missisippi. Nadat ze Washington had verlaten, hield ze nog een nieuwsconferentie, waar ze zei, dat na de resultaten van deze week, de kiezers hebben aangegeven, dat ze de strijd willen zien doorgaan.

"I think that this is good for the party and it has brought so many millions of people into this process and there are many states left to go," Clinton said. "I don't think the voters in the process who have yet to be heard from are ready for this race to be over."

Clintons adviseurs wimpelden nieuwe aandrang van Obama's mensen af om haar belastingteruggave openbaar te maken.

"I, for one, do not believe that imitating Ken Starr is the way to win a Democratic primary election for president. But perhaps that theory will be tested," said Clinton communications director Howard Wolfson.

Ken Starr?
Je vraagt je af, hoe ze die naam van de speciale onderzoeker in de beruchte affaires van de Clintons nog durven te noemen. Hillary vergaderde jarenlang dagelijks acht uur met haar advocaten, in pogingen al het onheil af te wenden. Ook toen werd Ken Starr aangesteld met zeer vergaande volmachten, omdat Hillary te lang had gewacht met het verschaffen van gegevens over het Whitewaterproject. De Clintons bleken niet schuldig, maar Ken Starr stuitte toen op andere zaken, die ook onderzocht moesten worden. Als Hillary haar spullen op orde had gehad, zou er niets aan de hand zijn geweest, geen Monica Lewinsky of Paula Jones. Geen drugsgebruik in het Witte Huis. Geen zelfmoord van hun beste vertrouweling. Het had allemaal zonder ophef onderhands geregeld kunnen worden. Wat komt er nog boven water als de White House Records van de Clintonjaren eindelijk openbaar worden, met de agenda's, memo's en notities van Hillary? Wat verbergt ze met het achterhouden van haar belastingteruggave?
Clinton haalde $35 miljoen in de maand februari en dacht een record behaald te hebben, maar Obama ontving in februari $55 miljoen. In totaal haalde Obama tot en met 4 maart $1924 miljoen voor zijn campagne.

..her (Clintons)top fundraisers said, they knew they were likely to face another month in the shadow of someone who has rewritten the playbook on fundraising. In January, Obama raised $36 million while Clinton brought in $13.9 million.
"For us, it was a huge month," said Hassan Nemazee, one of Clinton's finance chairmen. "But then he blew everyone away and the whole model changed."

Obama brengt dus "change we can believe in," zou je kunnen zeggen.
Yes You Can!

Telt een meerderheid van de bevolking niet mee?

Je komt soms vreemde zinnen tegen in de Amerikaanse pers als ze het over de Democratische voorverkiezingen hebben. Natuurlijk, als je vóór Hillary Clinton bent en uit moet leggen dat zij nog kans heeft de nominatie te winnen, dan heb je het moeilijk. Maar wat te zeggen van deze?

They tell super-delegates to think twice before picking a candidate who has failed to win in any major states except for his home base of Illinois. And there are already suggestions that Mrs Clinton may overtake Mr Obama in the popular vote before the convention, giving the 795 super-delegates a reason to defy the will of voters from caucuses and primaries.

Kijk, als Hillary een voorsprong op Obama haalt, waarvoor ze trouwens alle volgende voorverkiezingen met verpletterende overmacht moet winnen, waarom zouden de super-delegates dan een reden hebben de wil van de kiezers naast zich neer te leggen in haar voordeel? Als zij meer kiezers achter zich heeft, kunnen de super-delegates toch gewoon besluiten dat de kiezers haar als winnares hebben aangewezen, omdat ze de meeste stemmen heeft gewonnen?
Hier wordt dus met een dubbele stem gesproken.
Clinton zegt: "Er is nog nooit een president gekozen die niet in Ohio gewonnen heeft."
Jawel, dat is waar. McCain heeft ook in Ohio gewonnen, nietwaar?
Waar het natuurlijk om gaat is dit: Clinton geeft aan, dat eigenlijk alleen winst in de grotere staten telt. Daar kunnen Amerikanen flink pissig van worden.

One Clinton aide yesterday derided Mr Obama’s victories in “boutique” caucus states rather than the hardscrabble terrain of the rustbelt, saying: “Obama has won the small caucus states with the latte-sipping crowd. They don’t need a president, they need a feeling.”
Actually, the Clinton folks are dissing all of Obama's states. Not only are the caucus states "boutique" (wonder what that means), but none of his victories were in the "hardscrabble terrain." I guess that means that Obama never won any manly-man states. So which sissy Obama states are we talking about? His primary victories in: Missouri? Illinois? Maryland? Georgia? Alabama? Wisconsin? Virginia? Louisiana? Utah? South Carolina? Or the caucus states of: Nebraska? Alaska? Idaho? Kansas? North Dakota? Iowa? And soon-to-be Texas? (There are more primary and caucus victories, but these were the "manliest" ones I could think of, off the top of my head.) Obama has won far more than just caucus states, and the caucus states he won are far from latte-drinking San Franciscans (let's face it, that's what Hillary's campaign meant).

Dat is kromme praat van de Billarygang, nietwaar?
Laten we even realistisch zijn.
Hillary denkt dat er magie, een substantiële toverkracht zit in het winnen van Ohio, dat het een soort talisman is, een absolute metafysische zekerheid, waar de meteriële aardse rekensom van alle bij elkar opgetelde stemmen niet tegenop kan. Wie Ohio wint, wordt president, ongeacht wat de overige Amerikaanse kiezers willen, basta!
Tja, maar eerder was de meerderheid der overige Amerikaanse kiezers het met de kiezers van Ohio eens. Dat is nu anders en dat heeft een heel goede reden.
Grote staten zijn moeilijk voor Obama, te groot om te bewerken en tot voor kort kenden maar weinig mensen Barack Obama en iedereen kende Clinton al, een naam die werd verbonden met economisch betere tijden, banengroei, voorspoed, veiligheid, waarbij ze de president zijn private zonden wel wilden vergeven.
Hij is per slot een man en die moet je nu eenmaal goed in de gaten houden.
Oké, de naam Clinton klinkt bekend en die klinkt goed en... hoe heet die andere ook al weer?
Barack Obama moet zich persoonlijk presenteren en het is geen Nederland, waar vrijwel iedereen met een snelle kabel- of ADSL-verbinding het internet op kan. Zo zie je dan, dat hij de grote bevolkingscentra wel bereikt en daar ook succes heeft, maar de uitgestrektheid der rurale gebieden, waar ook een massa mensen wonen, bereikt hij niet. Tegen de tijd van de algemene presidentsverkiezingen stemmen ook de Democraten in de rurale gebieden gewoon op de Democratische kandidaat en dan kennen ze hem ook. Obama heeft tijd nodig om zijn naamsbekendheid in de grote staten op te bouwen. Soms lukt dat al een beetje. In Texas, de grootste staat, kon Hillary niet overtuigend winnen en het is zelfs de vraag óf ze daar wel gewonnen heeft, als alle resultaten van de caucusses bekend zijn. Het verschil was minder dan 1% en er wordt nog aan gerekend.
De Obamacrew gaat door en er komen weer forse overwinningen aan. Al zal de Obamamania wel een keer verstillen, toch zullen zijn fans hem niet afvallen. Ze hebben geen enkele reden om naar Clinton over te lopen, juist niet, als ze even de tijd nemen om goed na te denken. Denkende kiezers zijn in het nadeel van Hillary en daarom scoort ze slecht onder de hoger opgeleide Democraten.
Obama wil van de oorlog in Irak af en Hillary is die oorlog samen met de vijand Bush en samen met de tegenstander McCain begonnen, wat een blunder was, die weinig vertrouwen biedt in haar oordeelvaardigheid.
Hillary heeft een spoor van misinterpretaties en verkeerde inschattingen achter zich gelaten en wat haar altijd gered heeft, is, dat ze beschermd is door de status van haar man en zelf nooit echte verantwoordelijkheid heeft gedragen. Is zij dan de juiste Commander in Chief? De enige crisis waarbij haar gevraagd werd een belangrijke beslissing te nemen, was toen ze vóór de oorlog in Irak stemde en toen begreep ze pas later, zoals ze zelf heeft uitgelegd, dat het om het beginnen van een oorlog ging en niet om het verhogen van de diplomatieke druk.
Tja, vrouwen... je moet ze goed in de gaten houden.
De eerste vrouwelijke president moet echt een heel ander type zijn. Anders wordt dat eens en nooit meer. Dan nu maar een man, hè?
Overigens is Pointer ervan opvertuigd dat dochter Chelsea Clinton de eerste is om anytime anyhow de telefoon op te nemen. Leer mij die jonge meiden kennen! Pointer heeft daar ervaring mee.

Kritiek op Barack Obama

Vlak voor de voorverkiezingen in Rhode Island, Vermont, Ohio en Texas op 4 maart j.l. brak er van diverse kanten kritiek los op de media die Obama te zacht behandeld zouden hebben in vergelijking met Hillary Clinton. Daar zit wel wat in en dat proberen de media nu goed te maken, door op alle slakjes zout te leggen.
Het begint met de beschuldiging dat hij niet vaderlandslievend genoeg zou zijn. Zo is geconstateerd, dat hij bij het volkslied een keer zijn hand niet op zijn hart legde, dat hij geen speld met een Amerikaans vlaggetje op zijn revers heeft en dat zijn vrouw Michelle Obama op 14 februari eruit geflapt heeft, dat ze in haar leven als volwassene voor het eerst trots was op America. Tja, ernstig hè?
Dan heb je de kwestie van Tony Rezko een makelaar in de woonplaats van de Obama's. Ze hebben zelfs hun huis via hem gekocht, want Barack had een tweede bestseller geschreven en daarmee flink verdiend. Van zijn eerste bestseller hadden ze allebei hun studieschuld afgelost. Bij de aankoop van het huis bleef nog een strook grond over, dat door Rezko werd gekocht en later, toen Barack het kon betalen, kwam het voor een gangbare marktprijs in zijn eigendom, waardoor het gezin Obama wat extra privacy kreeg. Het waren reguliere transacties. Niks mis mee. Maar Tony Rezko ging voor Barack aan de slag als fundraiser en toen ging er iets mis, want Rezko gebruikte dit om zwart geld wit te wassen. Obama stortte het geld terug, waarvan niet kon worden aangetoond waar het vandaan kwam, maar het geval Rezko had de aandacht getrokken en er kwam een proces tegen hem, dat na een verdacht uitstel heel toevallig precies voor de dag van de voorverkiezingen op 3 maart begon. Het vervolg werd direct ook weer uitgesteld. Als belangrijkste voorverkiezing in de toekomst geldt nu Pennsylavania en heel toevallig precies dán zal het proces tegen Tony Rezko worden vervolgd. De bedoeling is kennelijk, te suggereren, dat Obama criminele vrienden heeft.
Hotshots in de mediawereld verschijnen nu in de bijeenkomsten van McCain om de media uit te dagen de schijnbaar onschuldige huid van Barack Hussein Obama af te krabben. Met nadruk wordt de middelnaam Hussein gebruikt om te suggereren dat Obama geen christen is, zoals hij voorgeeft, maar een moslim. Mogelijk zelfs een aanhanger van Al Qaeda, wat dan bevestigd zou worden, doordat Louis Farrakhan Obama steun heeft toegezegd en Farrakhan, de zwarte leider van de World of Islam, vindt op zijn beurt weer sympathie bij de pastor van de kerk der Obama's. Verder heeft Obama Bernadine Dohrn en William Ayers bezocht, vroeger leden van een soort Amerikaanse versie van de Duitse RAF die in de 1960's met de Weather Underground groep verantwoordelijk waren voor twee dozijn bomaanslagen.
Nou, dat is het wel zo ongeveer.
Kennelijk was er dus niet echt iets op Barack Obama zélf aan te merken. Het is allemaal onzin, oude koek en om de steun van Farrakhan heeft Obama niet gevraagd en die heeft hij afgewezen, terwijl hij met zijn pastor Jeremiah Wright flinke meningsverschillen heeft over diens vreemde sympathieën.
Zoals iedereen kent Obama ook mensen die niet behoren tot de ideale modelamerikanen en dat blijkt nu. Maar hij is een jonge 40-er en dus niet verantwoordelijk voor gebeurtenissen in de jaren '60 of daarbij betrokken. Pas lang na je geboorte mag je meedoen met de grote mensen.

One overlooked aspect of Obama's success may be his skill at defusing hostile media inquiries. He preempted critics by calling his dealings with Rezko a "boneheaded mistake." He has talked about the danger of spending "too much time arguing with the refs," says a new book by Chicago reporter David Mendell. The question is whether Obama can resist that temptation if journalists start tackling him more often.

Barack Obama stemt in de Senaat voor 95% overeenkomstig de standpunten van de Democratiache Partij, maar vaak zijn er stemmingen, waarvan alleen de specalisten weten waarover het gaat en dan is alles al uitonderhandeld in een commissie. Barack krijgt dan verlof om blanco te stemmen, een regeling, waarvan vele ander senatoren ook gebruik maken. Dat spaart veel tijd en onnodig werk met routine. Als men dan gaat optellen, dat Obama in drie jaar 95 keer blanco gestemd heeft, dan hebben ze kennelijk niet een zaak van enig gewicht gevonden, waar ze eens flink hun tanden in kunnen zetten.
Je zou zeggen, dat stemmen of je een oorlog in Irak gaat ontketenen wel iets belangrijker is. Daar was hij tegen en zijn rivalen waren er eensluidend vóór, al wist Hillary bij die stemming, naar eigen zeggen, niet, dat het om een oorlog ging. Ze dacht dat het een besluit betrof, om meer diplomatieke druk op Sadanm te leggen. Ze zag het verschil niet zo duidelijk tussen diplomacy en military. Daarom vindt zij zichzelf een betere Commander in Chief, iemand die in tijden van crisis zonder aarzelen de betere beslissingen neemt.
En Obama?
Die zorgt bijtijds dat het niet tot een crisis komt.

Jaja. Allebei een speldje op en graag oorlog voeren, hè?

"Mark Penn is de Karl Rove van de Billarygang"

Mark Penn is de pollster, iemand die de stemming en meningen van doelgroepen of de publieke opinie meet en interpreteert, een soort Maurice de Hond, zoals je het in Nederlandse termen kunt begrijpen. In eigen ogen is hij echter de campagneleider van Hillary Clinton. Onlangs werd een campagnemedewerker ontslagen omdat deze in een publicatie Penn de pollster van de campagne noemde. Tja, dan lig je eruit. Buiten de Billerygang noemt iedereen Penn gewoon een pollster. Dat blijft zo. Mark Penn is tegelijk ook de CEO van de multinationale public relations firma Burson-Marsteller. Dat leidt natuurlijk tot rare belangenverstrengeling, maar dat is in het Clintonkamp niet ongewoon.
quote uit Wikipedia:

Appearing on Hardball with Chris Matthews with the head of the John Edwards and Obama campaigns, Penn stated that the campaign was not making an issue of the drug use, but used the word cocaine (which Obama admitted taking in his memoir "Dreams from My Father"[7]), causing Edwards spokesman Joe Trippi to jump on him and accuse him and the rest of the Clinton campaign of trying to distort the picture.[8] Edwards had formerly compared Penn to Karl Rove,[9] and the day after Penn's comments, Jennifer Donahue of the New Hampshire Institute of Politics appeared on Hardball where she too drew the parallel in reference to voter perception of the general tone of the campaign. After Obama's victory in Iowa and Clinton's subsequent fall in national polls, it was reported on msnbc.com that Clinton was considering firing Penn.[10] However, that appears to have been false speculation, as Penn continues to be play an important role in Senator Clinton's campaign as of late February 2008.

Dan heb je al een questie, nietwaar?
Kijk, in het schandaal Travelgate tijdens de Clintonjaren in het Witte Huis, een schandaal dat geheel op het conto van Hillary gezet mag worden en waaruit weer andere onderzoeken voortkwamen, bracht de FBI op een gegeven moment ook breed en heftig drugsgebruik in het Witte Huis aan het licht. Daar hoorde Penn toen ook bij en nu zegt hij in het openbaar van het drugsgebruik van Obama als jongeling geen punt te willen maken, om er aldus nog een punt van te maken. De "islamitische zwarte junk 'cokehead' B. Husein Obama", zoals Barack sindsdien veelvuldig in blogs van Hillaryfans en Republikeinen wordt genoemd. Maar het onderwerp drugs leidt regelrecht naar het eerste grote schandaal voor de Clintons in het Witte Huis. Hillary had een vriend in de jaren '60, die flink aan de LSD was en Bill rookte als jongeling marihuana "maar inhaleerde niet". Republikeinen denken verlekkerd terug aan die heerlijke Clintonjaren met die zalige grote schandalen. Wel jammer dat het toen economisch zo goed ging, dat wel, maar daar kan Hillary zich nu niet op beroepen.
Sinds de jaren 30 van de negentiende eeuw, de tijd van president Andrew Jackson, was er het White House Travel Office, het officiële reisbureau van de presidenten en hun regeringsfunctionarissen en de hen begeleidende pers. Billy Ray Dale, begonnen in 1961 was er directeur sinds 1962. Dale werkte samen met Airline of America, zodat hij altijd een charter voor spoedvluchten bij de hand had.
Harry Thomassen en Darnelle Martens waren goede vrienden van de Clintons die een andere chartermaatschappij TRM hadden, welke nog wel wat flink winstgevende contracten kon gebruiken en verder was er nog uit Little Rock, Arkansas, de World Wide Travel Company, een reisbureau en eveneens nauw verbonden met de Clintons. Op voorstel van een achternicht van Bill Clinton werd de gehele staf van het White House Travel Office ontslagen en beschuldigd van mismanegement. De vrienden van de Clintons namen hun plaats in.
Wikipedia: onderzoeken
Oud-directeur Billy Ray Dale werd beschuldigd, berecht en binnen twee uur vrijgesproken door de jury, maar hij en zijn staf waren onherstelbaar aangetast in hun reputatie.

As Chief of Staff McLarty personally apologized to the fired Travel Office employees — some of whom had all their personal documents and travel photographs related to years of service thrown out during the firing process — and said they would be given other jobs (which five of them were; Dale and his assistant director retired). The White House report also contained the initial indications of First Lady Hillary Rodham Clinton's involvement in the firings, saying that she had taken an interest in Travel Office mismanagement and had been informed two days in advance that the firings would take place. There was no indication of involvement from President Clinton himself, although he had earlier taken broad public responsibility for what had happened.

Op dit punt maken we kennis met de ervaring van Hillary Clinton en haar gebrek in het onjuist beoordelen van zaken, waarbij de fouten en passant haar of haar vrienden goed uitkomen.
Hillary gaf onder ede een verklaring af, waarin ze ontkende enige bemoeienis met het ontslaan van Dale en zijn staf gehad te hebben

with Watkins saying she had urged "that action be taken to get 'our people' into the travel office." The First Lady, who had given a written statement to the inquiry, said she did "not recall this conversation with the same level of detail as Mr. Watkins

Dit zou haar zuur opbreken.
Begin januari 1996 dook er een memo op van deze David Watkins, directeur van de White House administratie die de First Lady aanwees als de drijvende kracht achter de ontslagen van Billy Ray Dale c.s. en de betrokkenheid van Vince Foster en Harry Thomason. Dit memo weersprak de door Hillary onder ede afgelegde verklaring.

Intussen hadden we ook al de
Hillary Rodham cattle futures controversy gehad.
Ze investeerde als advocaat en goeverneursvrouw van Arkansas in 1978 duizend dollar en tien maanden later ontving ze honderd duizend dollar ervoor terug. Dit was het vinden van de schat onder het uiteinde van de regenboog en zo'n sprookjeswinst wekt een hoop wantrouwen en de verdenking van belangenverstrengeling. Hillary schreef dat ze zichzelf wegwijs had gemaakt op het gebied van deze handel, maar toen de zaak in 1994 boven water kwam, had Hillary ineens een ander verhaal. Ze gad haar eerste grote persconferentie onder een portret van Abraham Lincoln in de State Dining Room van het Witte Huis, het werd op de buis gebracht door CBS, NBC, ABC en CNN. "I didn't think it was that big a risk. Blair and the people he was talking with, knew what they were doing." Dat was de kern van haar verhaal. Niks eigen beoordeling of inschatting. Ze deed gewon wat haar door Blair, een collega-advocaat, werd aangeraden.

Time called her "open, candid, but above all unflappable ... the real message was her attitude and her poise. The confiding tone and relaxed body language ... immediately drew approving reviews.

In gewoon Nederlands noem je dat: met een stalen gezicht liegen alsof het gedrukt staat.

Marshall Magazine, a publication of the Marshall School of Business, sought to frame the trading, the nature of the results, and possible explanations for them:
1.)These results are quite remarkable. Two-thirds of her trades showed a profit by the end of the day she made them and 80 percent were ultimately profitable. Many of her trades took place at or near the best prices of the day.
2.)Only four explanations can account for these remarkable results. Blair may have been an exceptionally good trader. Hillary Clinton may have been exceptionally lucky. Blair may have been front-running other orders. Or Blair may have arranged to have a broker fraudulently assign trades to benefit Clinton's account.
The last possibility refers to situations were a broker sets up a long straddle, then assigns the winning position to a favored client and either assumes the losing position himself or assigns it to unknowing clients of the same firm.

Na 15 jaar zal er juridisch geen bloed meer uit vloeien, als de zaak nog eens goed onderzocht wordt, maar daar gaat het niet om. Waar het wél om gaat, is dat de GOP met Hillary Rodham Clinton nog heel wat appeltjes te schillen heeft en over talloze aanknopingspunten beschikt om haar verdacht te maken, vooral omdat de Clintons zelf een juridisch gevecht voeren, om hun White House Records zo lang mogelijk geheim te houden, evenals hun financiële verantwoording veel te lang uitblijft en er zo geen volledig zicht is op de financiering van de Billary-campagne, waar Mark Penn als een spin in het financiële net zit.
Penn zelf wordt vooral aangesproken op de grote cliënten van zijn imagobedrijf Burson-Marsteller in de hele wereld.

Nigeria. Er waren raporten o.a. van Amnesty International over voortdurende instabiliteit en genocide. Burson-Marsteller werd ingehuurd om deze rapporten in discrediet te brengen. De relatie met Nigeria bleef duurzaam gedurende de oorlog in Biafra en met de Nigeriaanse militaire junta.

Indonesië. Na de invasie van Oost-Timor werd eenderde van de bevolking vermoord en de Indonesische regering werd eveneens beschuldigd van genocidale politiek in Irian Jaya, naast vele andere schendingen van de mensenrechten. Indonesië huurde het bedrijf van Mark Penn in, om het imago van Indonesië op te poetsen, maar Penn kon niet de moord op 200.000 Timorezen goedpraten. Daarom werd de genocide in Oost-Timor door het bedrijf van Penn domweg ontkend.

Argentinië. Mark Penn zette zijn bedrijf in voor de Argentijnse militaire junta, geleid door generaal Jorge Videla. B-M moest weer het imago van de junta in de wereld oppoetsen. Er verdwenen 35.000 mensen en een werknemer van Penn verkklaarde: "We regard ourselves as working in the business sector for clear-cut business and economic objectives. So we had nothing to do with a lot of the things that one reads in the paper about Argentina as regards human rights and other activities."

Saoedi Arabië. Dit was ook één van de vele regiems, die van het bedrijf van Penn gebruik maakten, om ernstige schendingen van de mensenrechten te verhullen. Zo had je ook de Roemeense dictator Nicolae Ceaucescu en de regeringen van Sri Lanka en Singapore.

Blackwater. Deze Amerikaanse firma gespecialiseerd in grootschalige particuliere veiligheidsdiensten met een staand leger van militair getrainde manschappen met volledige moderne bewapening huurde het bedrijf van Penn ook in, "reacting to claims that they killed several Iraqi civilians without cause." Hillary is ertegen om Blackwater niet meer in Irak in te zetten, terwijl de Democraten in meerderheid Blackwater zo gauw mogelijk zien vertrekken, daar ze die particuliere Rambo's buiten de US niet onder controle hebben.

Kortom, Mark Penn is onmisbaar voor Hillary Rodham Clinton, hoewel hij niet goed functioneert in haar campagne en Penn wil niet van haar af. De Republikeinse Partij zal dat dolgraag beamen.

Als het om schandalen gaat, grossiert Hillary daarin, andersoortige dan die van Bill met Paula Jones en Monica Lewinsky, maar zij heeft ook de ervaring dat het allemaal met een sisser afloopt, hoewel de schade vaak aanzienlijk is. Kiezers laten zich snel beïnvloeden, maar ze vergeten dan ook weer snel. Het moment dat ze hun stem uitbrengen, telt echter zwaarder dan de reputatieschade op langere termijn. Het is voor de tegenstanders dus een kwestie van timing om een schandaal te laten ontstaan.

En dat heeft Hillary ook nog twee broertjes
Hugh Edwin Rodham
Tony Rodham
Niet bepaald brave knulletjes van onbesproken gedrag.

Je Maakt Wat Mee !!!

de voorkant met het schooltje erachter
Ja laten we het ook eens over KUNST hebben.
Dit stalen beeld van Casper Bosveld werd in 1973 aan de Troelstralaan in Hoogezand geplaatst op een terpje van vijf bij vijf meter en zestig centimeter hoog, met een trapje ervoor. De terp en het trapje zijn in 1983 verwijderd.
In de Kunstwegwijswaaier van de gemeente Hoogezand-Sappemeer staat bij dit beeld de volgende tekst:

"Een groot beeld zonder gebruiksaanwijzing. Geïsoleerd in zichzelf. Desondanks is het simpel los te zingen uit zijn isolement. Maar wel met een kinderlijke blik. Het beeld is wat je er in durft te zien. Een klimtoestel, een briesend paard, een draaipuzzel, een ontvanger van boodschappen van elders. Misschien was het beeld er altijd al. Stamt het uit een vroeger tijdperk. Zijn het restanten uit een andere tijd. Toch is het beeld nu nog steeds vitaal en aanwezig. Onnadrukkelijk wekt het de omgeving uit zijn coma. Niet door te schreeuwen of te roepen. Wel door er gewoon te staan. Op deze plek. Levenslustig.
Het beeld zou in beweging kunnen komen en dansen. Maar het wordt vastgehouden en stil gehouden door die rare ronde verankeringspalen. De aarde hier durft het beeld niet los te laten. Is zij bang voor te veel beweging?"

achterkant
Nee hoor, dat beeld is nergens bang voor en al helemaal niet voor beweging. Die rare ronde verankeringspalen behoren niet tot het consept van de kunstenaar. Ze zouden dieper in de grond moeten zitten en veel erger is: ook de ronde stangetjes middenin het beeld, die de beweging bevriezen. Die zijn door de gemeente aangebracht, waardoor kinderen er niet meer op kunnen wiebelen.
Op pagina 4 van deze pdf vindt u een soortgelijk beeld van dezelfde kunstenaar. Daar zijn zulke bevriezende stangetjes niet aangebracht en dat scheelt een stuk.
voor een volledig overzicht van het werk van de kunstenaar moet u hier zijn.
Het is nogal absurd dat een opdrachtgever zelf een beeld gaat veranderen, nietwaar? Nog meer absurd is dat er op een speelplatiek niet gespeeld mag worden.
Nou ja, het is kunst... jammer genoeg.

Back to Normal

In a round of morning television interviews, Clinton also raised the tantalizing prospect of a general-election ticket that would team the two rivals together. "That may, you know, be where this is headed," she said. "But, of course, we have to decide who's on top of the ticket. And I think that the people of Ohio very clearly said that it should be me."
Told of Clinton's comments, Obama said, "I think it is very premature to start talking about a joint ticket."
Obama campaign officials said that he would emerge with more Texas delegates despite losing the popular vote in the primary. They attributed that outcome to what they said would be his wide margin of victory in the state's precinct caucuses, which were held Tuesday night and accounted for one-third of the state's pledged delegates.
As of yesterday afternoon, the Associated Press put Obama's overall total, including pledged delegates and superdelegates, at 1,564 to Clinton's 1,463. Among pledged delegates only, Obama leads by 140.
Twelve contests, with 611 pledged delegates, remain. Obama is likely to end the primaries with a lead in pledged delegates. But neither candidate will be able to reach the 2,025 needed for the nomination, which means the Democratic race ultimately will be settled by the roughly 800 superdelegates -- elected officials and party leaders with automatic seats at the party's national convention.

Tja, dat ziet Hillary Clinton ook en dus is zij de eerste om maar eens een balletje op te gooien over een "Joined Ticket", maar ze zegt erbij, dat de kiezers in Ohio duidelijk hebben aangegeven, dat zij bovenaan op zo'n gezamenlijk ticket moet staan en uiteraard is dat geen geldig argument, omdat ze vandaag nog 101 gedelegeerden, van het totaal aantal dat door de kiezers is toegewezen en supergedelegeerden die zelf een keuze gemaakt hebben, achter ligt op Obama. Als de cijfers mogen spreken, staat Hilary Clinton tweede op een gezamenlijk ticket. In Texas is het verlies van Obama door zijn succes in de caucusses teruggelopen van 4 naar 1 en daar zijn ze nog niet helemaal uitgeteld. Over Texas hoor je Hillary dus niet en om echt terug te komen in de race, moest ze ook daar met grote cijfers (>10%) winnen. In Ohio haalde ze net de drempel.
Dus:

In a round of morning television interviews, Clinton also raised the tantalizing prospect of a general-election ticket that would team the two rivals together. "That may, you know, be where this is headed," she said. "But, of course, we have to decide who's on top of the ticket. And I think that the people of Ohio very clearly said that it should be me."
Told of Clinton's comments, Obama said, "I think it is very premature to start talking about a joint ticket."

Zie Washington Post 6-3-2008
Florida en Michigan, die wegens overtreding van de regels gediskwalificeerd zijn, willen alsnog voorverkiezingen uitschrijven. De moeilijkheid is (weer zo'n rotkunstje dat wordt ingezet), dat de Nationale Democratische Commissie die daar toestemming voor moet geven 4 vacatures heeft, waardoor het vereiste quorum voor een beslissing niet kan worden bereikt. Het is natuurlijk verre van redelijk, dat door ambitieuze stommiteiten van officials meer dan 4 miljoen Dempocratische stemmers hun stem niet kunnen laten horen in de voorverkiezingen. Van acceptatie van de fake-verkiezingen di egehouden zijn kan exchter geen sprake zijn. Howard Dean de voorzitter van de commissie zegt: "All Things Considered, he would welcome such proposals (nieuwe voorverkiezingen), but that simply seating the delegations is not an option. Changing the rules halfway through the game is incredibly unfair to both of those candidates and frankly would split the Democratic Party. So we're not going to do it."
In Florida gaat het om 185 door kiezers toe te wijzen gedelegeerden en in Michigan om 128.
Hoewel de voorverkiezingen in Michigan en Florida niet geleden blijft Hillary stug volhouden:

“If we want a Democratic president, we need a Democratic nominee who can win the battleground states, just like Ohio,” she said. “We’ve won Florida, Nevada, New Mexico, Arizona, Michigan, New Hampshire, Arkansas, California, New York, New Jersey, Massachusetts, Oklahoma and Tennessee!”

Het is weer een teken van wat volgens Pointer Hillary's zwaarste gebrek is, dat ze haar eigen positie altijd overschat. Zou ze gelijk hebben, dan zou iedereen weten dat een voorsprong van meer dan 200 gedelegeerden op Obama heeft, een berekening die niemand haar nadoet, ook niet haar eigen campagnemensen.
groter

The Clinton campaign suggested it would press on with its efforts to claim delegates from Florida and Michigan, two states where she won primaries that were held in defiance of the Democratic National Committee’s approved calendar and where neither candidate campaigned actively. Mr. Obama was not on the ballot in Michigan.

Omdat in Michigan alleen Hillary Clinton op de lijst stond, kon daar in de afgekeurde voorverkiezing niet op Obama gestemd worden. Dat zou de achterstand van Clinton dus in één keer goed maken. Dat de kandidaten niet in Florida campagne gevoerd hebben is onjuist. Hillary Clinton was daar wél actief, eerder en vlak voor de verkiezing, die werd afgekeurd omdat Florida zich niet aan de afgesproken kalender hield.

In Washington, members of the Michigan and Florida Congressional delegations were meeting Wednesday night to discuss ways to resolve the impasse. Democratic Party officials in Michigan have been considering holding a caucus-style election, and a spokeswoman for Ms. Granholm said she was open to the idea as long as no public money was used. Such a caucus has also been discussed for Florida.

Indien in Michigan en Florida alsnog op een later tijdstip caucusses gehouden zouden worden, werkt dat in het voordeel van Obama, omdat die het aanzienlijk beter doet in caucusses dan Clinton. Caucusses worden bezocht door de meest gemotiveerde kiezers en van Obama is duidelijk, dat hij meer gemotiveerde kiezers op de been brengt. Verschillen van 20% en meer zijn daarbij vrij gebruikelijk in het voordeel van Barack Obama. Dan zal de Billarygang ongetwijfeld erop aandringen dat geen nieuw geregistreerde kiezers, geen onafhankelijke en geen Republikeinse kiezers tot zo'n caucus mogen worden toegelaten. Een flink deel van Barack Obama's fans zijn jonge kiezers die zich op de dag van de verkliezing of caucus laten registreren, of, als ze thuis zijn opgevoed met een Republikeinse achtergrond, ineens omschakelen naar de Democraten, net zoals Hillary dat zelf deed op die leeftijd.
“I think that the electoral process has to work its way,” Speaker Nancy Pelosi said. “There are still many voters unheard from.”

Mr. Obama’s supporters have argued that the superdelegates should rally around the leader in delegates at the end of the voting. They predicted that Mr. Obama would make up the delegates he lost on Tuesday with coming contests in Mississippi, with a heavily black electorate, and Wyoming, which has caucuses, a process that draws more committed voters, who have tended to support Mr. Obama.

Zie New York Times 6-3-2008
Voordat Obama en Clinton een duo vormen blijve ze dus nog wel even doorknokken.

Taktieken, maar achter de schermen zal er wel flink gepraat worden.

Democratic presidential candidate Senator Barack Obama and his wife Michelle wave to supporters at his Ohio and Texas primary election night rally in San Antonio, Texas March 4, 2008.
-------------------------------
Er is nog geen zicht op een gezamelijk Democratisch ticket voor de presidentsverkiezingen met Obama en Clinton. Beide hebben achteraf, nadat Clinton de mogelijkheid opperde in een ontbijtinterview, via hun campagnestaven laten weten dat het nog heel prematuur is. Wie komt er bovenaan, hè? Obama staat voor, maar wellicht denkt Clinton nog wat te kunnen inhalen en dan zal haar overtuigingskracht afhangen van de steun der superdelegates. Zullen die de kiezersverhoudingen respecteren? Dat staat nog helemaal niet vast. Als de voorsprong van Obama groter wordt is dat moeilijker en schadelijker. Obama stoppen kan alleen maar door Obama zwart te maken en dan moet Obama daarop reageren wat extra scchadelijk is voor de partij. Er is nog vuilspuiterij genoeg op komst van de zijde de Republikeinen. Ja, daar heeft Hillary als First Lady wel heel erg veel ervaring mee en dat is nu juist de ervaring waarover ze liever niet spreken wil.
Afijn, de partij heeft er geen belang bij dat die twee nog een tijd rollebollend over straat gaan en du szal er grote druk zijn om tot een andere oplossing te komen.
Intussen is er in de pers meer belanstelling voor de superdelegates.

WOOING THE SUPERDELEGATES
Both campaigns have intensely courted the more than 350 superdelegates who remain uncommitted. A significant movement toward either candidate could decide the race.
Obama, an Illinois senator, said he believed the superdelegates will eventually line up behind the candidate who has won the most states and has the most pledged delegates -- and that will be him.
"My sense from talking to superdelegates is they will be more likely to rally around that candidate to be the Democratic standard bearer," Obama told reporters.
Clinton adviser Harold Ickes, however, said the unsettled race will make many superdelegates hesitate until the picture becomes a little clearer.
"The uncommitted superdelegates, or automatic delegates, are standing back, they are keeping their powder dry and they are watching this process unfold," Ickes said. "They are watching and waiting."
Many Democrats worry that superdelegates will override the will of voters and their prominence has sparked a broad debate about their role.
"One thing that superdelegates have for the most part is, in many instances, a working relationship with the nominees," said House Democratic Leader Steny Hoyer of Maryland, who is uncommitted. "They can make a judgment how effective they will be as leaders, as president."
"But I frankly don't expect that to be an issue," Hoyer said, predicting a nominee will be picked by voters before the party's August convention.

bron: Reuters
Harold Ickes is een zeer invloedrijke spindokter en lobbyist uit New York die sinds kort zijn activiteiten verlegd heeft naar Washington. Hij heeft centrale rollen gespeeld bij de verkiezigen van talloze Democraten op het hoogste niveau. Door Clinton is hij reeds in een vroeg stadium aangezocht om haar campagne te leiden maar dat heeft hij afgeslagen, begrijpelijk vanwege de inner circle rond Hillary, de club vrouwen die zichzelf Hillaryland genoemd heeft. Daar komt niemand tussen en Ickes is meer iemand van één kapiteit - en dat is hijzelf dan - op het schip. Bij Obama is dat David Axelrod. Hij (Ickes) geeft dus slechts incidenteel adviezen, maar hij heeft zoveel en zulke goede contacten dat er wel héél goed naar hem geluisterd moet worden.