A Dismal Record

Amnesty International Report 2008:
As the world’s most powerful state, the USA sets the standard for government behaviour globally. With breathtaking legal obfuscation, the US administration has continued its efforts to weaken the absolute prohibition against torture and other ill-treatment. Senior officials refused to denounce the notorious practice of “water-boarding”. The US President authorized the CIA to continue secret detention and interrogation, although they amount to the international crime of enforced disappearance. Hundreds of prisoners in Guantánamo and Bagram, and thousands in Iraq, continued to be detained without charge or trial, many for more than six years. The US government has failed to ensure full accountability for abuses by its forces in Iraq. An Order issued by the CPA (Coalition Provisional Authority) in June 2004 granting immunity from prosecution in Iraqi courts to foreign private military and security firms operating in Iraq, presents further obstacles to accountability. There was wide concern about the killings of at least 17 Iraqi civilians by guards employed by the private security company, Blackwater, in September 2007. These actions have done nothing to further the fight against terrorism and a great deal to damage the USA’s prestige and influence abroad.
[…]
The world needs a USA genuinely engaged and committed to the cause of human rights, at home and abroad. In November 2008, the US people will elect a new President. For the USA to have moral authority as a human rights champion, the next administration must close Guantánamo and either try the detainees in ordinary federal courts or release them. It must repeal the Military Commissions Act and ensure respect for international humanitarian law and human rights in all military and security operations. It must ban evidence obtained through coercion and denounce all forms of torture and other ill-treatment no matter to what end. The new administration must establish a viable strategy for international peace and security.
It must ditch support for authoritarian leaders and invest instead in the institutions of democracy, rule of law and human rights that will provide long-term stability. And it must be ready to end US isolation in the international human rights system and engage constructively with the UN Human Rights Council.

If the US administration has distinguished itself in recent years through its defiance of international law, European governments have shown a proclivity for double standards. The European Union (EU) professes to be “a union of values, united by respect for the rule of law, shaped by common standards and consensus, committed to tolerance, democracy, and human rights”. Yet, in 2007 fresh evidence came to light that a number of EU member states had looked the other way or colluded with the CIA to abduct, secretly detain and illegally transfer prisoners to countries where
they were tortured and otherwise ill-treated. Despite repeated calls by the Council of Europe, no government has fully investigated the wrongdoings, come clean and/or put in place adequate measures to prevent future use of European territory for rendition and secret detention.
On the contrary, some European governments sought to water down the 1996 ruling from the European Court of Human Rights prohibiting the return of suspects to countries where they could face torture. The Court pronounced itself in one of two cases pending before it in 2007, reaffirming the absolute prohibition of torture and other ill-treatment.
While many grumble about the regulatory excesses of the EU, there is little outrage at the lack of EU regulation of human rights at home. The truth of the matter is that the EU is unable to hold its member states accountable on human rights matters which fall outside EU law. The Fundamental Rights Agency, created in 2007, has been given such a limited mandate that it cannot demand any real accountability. While the EU sets a high bar on human rights for candidate countries seeking accession (and rightly so), once they are allowed in, they are able to breach the standards with little or no accountability to the EU.
Can the EU or its member states call for respect for human rights by China or by Russia when they themselves are complicit in torture? Can the EU ask other – much poorer – countries to keep their borders open, when its own member states are restricting the rights of refugees and asylum-seekers? Can it preach tolerance abroad when it has failed to tackle discrimination against Roma, Muslim and other minorities living within its borders?
As for the USA, so too for the EU, the year ahead will bring important political transitions. The Lisbon treaty signed by EU governments in December 2007 demands new institutional commitments to be forged among the member states. In some key member states elections and other developments have brought about or will lead to new political leadership. They provide opportunities for action on human rights within the EU and globally.

downloads
If the link does not work: paste: http://thereport.amnesty.org/eng/download-report

Je Maakt Wat Mee !!!

de voorkant met het schooltje erachter
Ja laten we het ook eens over KUNST hebben.
Dit stalen beeld van Casper Bosveld werd in 1973 aan de Troelstralaan in Hoogezand geplaatst op een terpje van vijf bij vijf meter en zestig centimeter hoog, met een trapje ervoor. De terp en het trapje zijn in 1983 verwijderd.
In de Kunstwegwijswaaier van de gemeente Hoogezand-Sappemeer staat bij dit beeld de volgende tekst:

"Een groot beeld zonder gebruiksaanwijzing. Geïsoleerd in zichzelf. Desondanks is het simpel los te zingen uit zijn isolement. Maar wel met een kinderlijke blik. Het beeld is wat je er in durft te zien. Een klimtoestel, een briesend paard, een draaipuzzel, een ontvanger van boodschappen van elders. Misschien was het beeld er altijd al. Stamt het uit een vroeger tijdperk. Zijn het restanten uit een andere tijd. Toch is het beeld nu nog steeds vitaal en aanwezig. Onnadrukkelijk wekt het de omgeving uit zijn coma. Niet door te schreeuwen of te roepen. Wel door er gewoon te staan. Op deze plek. Levenslustig.
Het beeld zou in beweging kunnen komen en dansen. Maar het wordt vastgehouden en stil gehouden door die rare ronde verankeringspalen. De aarde hier durft het beeld niet los te laten. Is zij bang voor te veel beweging?"

achterkant
Nee hoor, dat beeld is nergens bang voor en al helemaal niet voor beweging. Die rare ronde verankeringspalen behoren niet tot het consept van de kunstenaar. Ze zouden dieper in de grond moeten zitten en veel erger is: ook de ronde stangetjes middenin het beeld, die de beweging bevriezen. Die zijn door de gemeente aangebracht, waardoor kinderen er niet meer op kunnen wiebelen.
Op pagina 4 van deze pdf vindt u een soortgelijk beeld van dezelfde kunstenaar. Daar zijn zulke bevriezende stangetjes niet aangebracht en dat scheelt een stuk.
voor een volledig overzicht van het werk van de kunstenaar moet u hier zijn.
Het is nogal absurd dat een opdrachtgever zelf een beeld gaat veranderen, nietwaar? Nog meer absurd is dat er op een speelplatiek niet gespeeld mag worden.
Nou ja, het is kunst... jammer genoeg.

Religieus Geloof in de Politiek

Over religie heb ik gezegd, dat ik het niemand kan aanbevelen en daar blijft ik bij. Voor mij zijn alleen de Universele Mensenrechten en de daarbij behorende plichten bepalend voor verantwoordelijke medemenselijkheid en de hoofdregel voor mijn gedrag is heel simpel: Wij mogen alles, voorzover wij daarmee anderen geen schade toebrengen. Ik ben tegen religie en beschouw elk van de godsideeën, met name die in de Abrahamitische religies, jodendom, christendom en islam, als een noodlottig misverstand. In ons goede Nederland geldt de wet en regelgeving op basis van de Romeinshumanistische traditie, de scheiding van kerk en staat, maar ook vrijheid van godsdienst. Religie krijgt van mij een plaatsje op de glijdende schal van "onverstandig" tot "knettergek" en volgens de wet mag je net zo gek zijn als je zelf wilt, wanneer je maar niet ingaat tegen ons rechtsbestel. Het is dus verboden om godelijke instructies uit te voeren, zoals die bijvoorbeeld worden aangegeven in Deuteronomium 20, in het Oude Testament van de bijbel of van Handelingen 3:23 in het Nieuwe Testament. Als mensen zich aan de seculiere wet willen houden, dienen gelovigen zich van hun god geen donder aan te trekken, waar hun god beveelt, dat ze dingen doen, die domweg bij onze wet verboden zijn. Andersdenkenden mag je dus niet de hersens inslaan, homo's en vrouwen mag je niet discrimineren, ook niet als het geloof de gelovigen daartoe de verplichting oplegt. Kortom, godsdienst mag best, maar dan dient de klare wijn van de religie verdund te worden tot een homeopatische verdunning, zodat niemand, behalve de patiënt zelf er last van heeft. Zo heb je veel gelovigen waar prima mee om te gaan is.
Geloof in de politiek brengen, d.w.z. je als politicus laten inspireren door jouw geloof, is soms heel aardig, hoewel niet verstandig. Er zijn betere motieven om aan een goed idee te komen, maar sommige mensen zijn zo begaafd dat zij er met hun persoonlijke kwaliteiten toch iets heel moois van kunnen maken. Een sterk voorbeeld vind ik de preek van Barack Obama onlangs op de jaarlijkse Martin Luther King dag in de Ebenezer Church, de kerk van King. Hier is de video:
http://link.brightcove.com/services/link/bcpid1358313999/bclid933143286/bctid1416909230
Mooi hè?
Dat een politicus gelooft en dat met zichzelf mee in de politiek brengt, is dus, ondanks de scheiding tussen kerk en staat, niet verkeerd en ik ben er niet tegen.
De preek van Barack Obama is wel iets heel anders dan wat we van onze eigen bewindslieden gewend zijn. Ik hertinner me dat de afgetreden Minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin, bij zijn inaugurale rede aan de KUT, beweerde, dat alleen mensen die in zijn streng katholieke opvoeding zijn grootgebracht een goede morele ontwikkeling kunnen hebben, het juiste gevoel voor goed en kwaad, voor wat je wel of niet kunt maken in het leven, het exclusief bezit van een hoogstaande moraal. Dat is lulkoek en het bracht hem in grote problemen met de rest van zijn partij, het CDA, zodat hij zijn uitspraken moest wijzigen, aanpassen, toegeven dat ook andere stromingen van het christelijke geloof en zelfs andere godsdiensten dezelfde waarden en normen kennen. Alsnog werden de atheïsten en agnosten uitgesloten.
En dan heb je vervolgens premier Jan Peter Balkenende die graag oproept tot het herstel van normen en waarden.
Herstel?
Dat kan alleen maar betekenen dat we de oude normen en waarden weer terugkrijgen en dan is het van belang te weten welke dat zijn. Balkenende is van Calvinistische huize en behoort tot de bloedgroep van de Antie-Revolutionaire Partij, één van de bloedgroepen waaruit het CDA is ontstaan. Tegen welke revolutie waren die lui dan? Zij waren tegen de Franse Revolutie en die naam gaven de Calvinisten aan de Verlichting.
Niemand zal met vrucht kunnen aanvechten dat de Universele Mensenrechten door de Verlichting zijn ontstaan en dat die waarden en normen zeker niet overeenkomen met de Calvinistische theologie. Neem bijvoorbeeld een uitspraak uit de Heidelberse Cathechismus: De paapse mis is een vervloekte afgoderij. Tja, die paapse mis, daar wordt de kerkgang van Ernst Hirsch Ballin mee bedoeld. De Calvinistische waarden en normen die Balkenende dus wil herstellen zijn die van de geloofsvervolgingen, waar de stichter van onze staat, Johan van Oldenbarneveld, ook zo tegen was en waarvoor hij in februari 1619 voor werd onthoofd. Ernst Hirsch Ballin wil zijn hoofd graag houden, dus die hoor je niet piepen. Als Balkenende zijn zin krijgt, is hij zijn leven niet zeker, maar als hij protesteert, is hij in dat geval wel zeker van de dood. Het is heel iets anders dan Liberty & Justice for All waar Barack Obama het over heeft.
Om dat herstel van normen en waarden en vooral de datering daarvan nog eens extra duidelijk te maken roept Balkenende graag op tot meer VOC-mentaliteit.
Meer kolonisatie, zeeroverij, drugshandel en slavenhandel?
Dat kon allemaal in het systeem van de Calvinistische normen en waarden, maar het mag helemaal niet. De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens die in december 1948 werd aangenomen door de Algemene Verdgadering der Verenigde Naties werd niet verplichtend opgelegd. Het was slechts een richtlijn, maar sindsdien heeft ons land zich verbonden met verschillende internationale verdragen en daardoor zijn dei Universele Mensenrechten nu hoger dan onze nationale wetgeving. Naleving is verplicht en het Europese Hof handhaaft dat.
Is er goed om te gaan met zulke gelovigen als Ernnst Hirsch Ballin en Jan Peter Balkenende?
Dat denk ik niet, want die lui zijn chockerend diep gestoord.