O moedertje, wat gebeurt er toch allemaal?

Mijn vorige stukje, ja, ook van vandaag, dus het is bepaald ongewoon hectisch aan deze kant van de Atlantische Oceaan, besloot ik met een reactie op berichten van Radio-1, dat onze vaderlandse politiekelingen hartstikke zenuwachtig worden, omdat de ontwikkelingen zich uur na uur snel opvolgen en kennelijk volgens een door onze volksvertegenwoordigende "elite" niet verwacht patroon, zonder dat wordt uitgelegd hoe, wat en waarom.
Ja, zo komt er weinig terecht van de controlerende taak der Tweede Kamer der Staten Generaal, het hoogste orgaan van onze politieke constellatie. Ik vermoed dat onze geliefde vorstin al helemaal overal buiten gehouden wordt, tot het tijd is dat ze ook deze week weer eens wordt bijgepraat door de premier, die zelf ook niet meer snapt waar Jan-Cash de Jager mee bezig is. Geschiedenis is zijn vak (1813 tegen Donner's 1815) en geschiedenis is een opeenvolging van samenhangende feiten, die eerst tot in ampele vergetelheid moeten bezinken, voordat de geschiedkundige zich daar aarzelend over begint uit te laten.
Betrouwbare telepathie, waardoor we constant met de minister kunnen meedenken, zou een uitkomst zijn, want dan hoeven we in ieder geval niets te vragen en kunnen we veel directer reageren als de bewindspersoon linksaf of rechtsaf uit de bocht dreigt te vliegen. Alleen, wie wil er dan nog rijden? Kijk toch uit, Jan Cees!
Nu heb je weer die twee Franse banken die afgewaardeerd worden en ze waren al zo problematisch, dat Sarkozy er het heen-en-weer van kreeg. Zie je nu hoeveel haast we hebben om het eenvoudigste en snelste onmiddellijk te doen? Maar wat doet die Franse Hongaar? Die wil zo snel mogelijk nog meer geld sturen naar de Grieken en bezweert ons allemaal op die weg voort te varen, hoewel dat momenteel te laat is en daardoor volstrekt onzinnig. Het zal niet eens genoeg zijn om de snel oplopende rente te betalen. Nee, anders dan wat altijd over Polen gezegd wordt, nu is Griekenland verloren. Neem dat verlies en probeer er nog wat moois van te maken, maar luister miet naar de smeekbeden der Fransen die geroerd zijn door de doodskreten van hun grote banken. Ketelmuziek, als het inderdaad om slechts 3,5 miljard gaat. Het is juist goed dat in de bankenwereld eens een voorbeeld gesteld wordt en dodelijk voor de rest zal het niet zijn.
Het moet Frankrijk duidelijk worden dat de Frans-Duitse solo-partij nu eens moet opschieten. Bij deze treurmuziek moet je in de maat blijven.
Dat gezeik met tante Angela moet dus direct stoppen.
Hallo, is er een dirigent in de zaal om ze af te tikken?

De Grieken gaan failliet en gelukkig hebben we nog niet zo heel erg veel geld gegooid in die plotseling zo bodemloos geworden put. Feitelijk is er helemaal geen aanleiding om zenuwachtig te worden, want, omdat we bij een faillissement van de Grieken, onze beloften aan Griekenland om ze te redden, mits ze zelf passende maatregelen nemen, niet hoeven te vervullen, blijken we zelfs rijker te zijn dan we hadden verwacht. Terwijl de Chinezen met het opgevrolijkte Italië aan het sparren zijn, kunnen wij wat morele steun bieden, waar het elders nodig is aan de warme kust en van een Grieks faillissement zullen we zelf ook wel wat deuken oplopen. Wellicht komt de Staatsbank ABN-AmRoh wat later met de afbetaling aan de schatkist maar dat is ook geen ramp omdat ze een lekkere 8% rente betalen en toch weer winst maken.

De erkende leider van ultra-rechts Nederland, ik bedoel die geblondeerde schutspatroon tegen Eurabia, laat ons weten tegen achterkamertjespolitiek te zijn hoewel hij onlangs het hele kabinetsbeleid van de lopende regeerperiode heeft vastgesteld zonder dat iemand te weten mocht komen, wat er gaat gebeuren en waar het heen gaat, met als enige zekerheid dat we daar allemaal heel blij van zouden worden, vooral ook, omdat we de Regering zouden krijgen DIE HEEL NEDERLAND WIL. Dan moet je dat toch gewoon laten gebeuren? En het gaat toch allemaal geweldig? De kunst die er al heel lang was gaat weg uit Nederland en dan zal het natuurlijk met die moslims die er immers nog niet zo lang zijn nog wel makkelijker gaan. En Het Hele Nederland, bestaande uit de achterban van de ultra-rechtse leider, blikt nog tevreden terug op het bewijs uit Noorwegen dat de boodschap internationaal, van Geller tot Breivik, goed overkomt.

Een andere lachertje is dat het kabinet nu moet uitrekenen wat het faillissement van Griekenland ons gaat kosten. Potverjantudekontje, dat is rekenen geblazen en van oost tot west, van noord tot zuid, over het hele continent moet daarover onderhandeld worden met iedereen die op regeringsniveau financieel iets met de Grieken te maken had, eventjes vlug dus, nog voor Prinsjesdag en van computerbestanden uitwisselen kan geen sprake zijn, want dat werkt niet meer betrouwbaar bij de overheid. Goed voor het internationale papiertransport waarin Nederland van oudsher zo goed is, maar ja, met Poolse chauffeurs? Moet wel, anders kost het nog veel meer.
Jongens en meisjes, wat veel dringender en belangrijker is en bovendien veel eenvoudiger, is het even vlot benoemen van een nijvere schooljuf tot Europese Budget Autoriteit, om het huiswerk de lidstaten door te nemen. Of liever nog, neem een ouderwetse pedofiele bovenmeester, dan houden we die meteen ook wat effectiever bij de kwetsbare kindertjes weg. Heus die Griekse kwestie is administratief een rotzooitje dus dat kan wel jaren duren voor we weten wat het gaat kosten en dat is helemaal geen onredelijke aanname. Als er nu cijfers genoemd worden, hebben die geen andere betekenis dan telefoonnummers waarbij je de namen vergeten bent.

Gemiddeld Amerika: "Oderint Dum Metuant "

Bij het hysterische af proberen massa's Amerikanen in hun reacties op artikelen in kranten en op het Internet ons te vertellen, dat de Europese eenwording vanaf het begin al het stomste is wat we konden ondernemen, omdat we immers zo verschillend zijn en tegengestelde belangen hebben.
Dat is typisch Amerikaans, om te denken dat onderlinge verschillen vanzelfsprekend onoverbrugbare tegenstellingen zijn.
Vandaar dat ze een reusachtig militair apparaat hebben opgebouwd, waaraan ze meer geld besteden, dan de twintig grootste daarop volgende big spenders in de warfare bij elkaar.
O.K. ook is waar dat ze wat terugverdienen door flink wat van dat militaire spul te exporteren, zoals die peperdure en technisch al reeds achterhaalde Joint Strike Fighter en enorme hoeveelheden landmijnen, om voor Midden en Zuid Amerikaanse, Aziatische en Afrikaanse kindertjes van elke wandeling een spelletje Russische roulette te maken.
Vandaar dat de meest karakteriserende uitspraak voor Amerikanen de lijfspreuk van de Romeinse keizer Caligula kan zijn: oderint dum metuant, ofwel, het geeft niet dat ze niet van mij houden, als ze me maar vrezen. Net als Bush43, die door zijn oorlogszuchtige inspanningen tekende voor 42,7% van de huidige nationale schuld, deed ook de Romein niets om de liefde van zijn tijdgenoten te winnen. Caligula was maar kort aan de bak, dus het is verwonderlijk dat zijn voorbeeld zoveel navolging vindt.
"Wie niet met mij is, is tegen mij" verklaarde Bush simplistisch en dan denkt zo'n Amerikaan dus ook nog, dat wij niet met elkaar kunnen zijn als Europeanen, omdat we zo verschillend zijn en dat we dus vanzelf wel tegen elkaar moeten zijn.
Verder zijn ze nog steeds flink pissig op ons, omdat we het bevel van Bush genegeerd hebben om Turkije ook in onze Unie op te nemen, onmiddellijk en zonder enige overeenkomst vooraf.
Waarom?
Wel, omdat Turkije ook al in de NATO zit, was het welhaast debiele antwoord, want die Bush is geen intellectuele hoogvlieger.
De President is geen lezer, verklaarde Condoleezza Rice - een boze, maar buitengewoon getalenteerde heks - de weerzin van Bush om stukken tot zich te nemen die op meer dan één A4-tje staan. Ook een reden om in het bijzijn van leden der Amerikaanse Hoge Raad de Amerikaanse Constitutie "a damned piece of paper" te noemen, want dat is een compleet boekwerk, wel een heel dun boekwerk, niet dikker dan een schoolschrift, maar toch... Wat zo'n Texaanse cowboy doorgaans bij zich heeft aan papier zit op een rol en er staan geen letters op.
Het treurige is natuurlijk, dat zoveel Europeanen Amerika trachten te imiteren, inclusief de haat tegen mensen met een behoorlijke opleiding. Maar goed, ik zou het erover hebben hoe Amerikanen onze Europese situatie in de Europese schuldencrisis beoordelen en dat is dus niet mals.
Nu is sinds mijn laatste stukje op dit blog de situatie voor Griekenland ernstig verslechterd, verdomd snel dus, en wel zodanig, dat een kind kan uitrekenen dat Griekenland niet meer aan een bankroet kan ontkomen. Oorzaak is de veel hogere rente die het land nu moet betalen om haar schulden te financieren. Dan kunnen ze bezuinigen tot ze helemaal pimpelpaars scheel zien en collectief flauwvallen van de honger, met gelijktijdige verveelvoudiging van de productie, dat zal allemaal niet meer helpen om enige verbetering tot stand te brengen.
Inflatie is het enige redmiddel en dat kan niet als je in de Eurozone zit, dus om in die zalige staat van zelfredzaamheid te geraken, moeten ze eerst failliet gaan en dan lekker met hun eigen muntje weer wat zien op te bouwen. Vakanties in Griekenland worden dus weer spotgoedkoop en dat zal ze flink helpen. Turkije zal knarsetanden.
Amerikanen zien dat als het eind van de euro voor ons allemaal, die zwartkijkers en doemdenkers. We hadden er nooit aan moeten beginnen, zeggen ze.
Doe hele eenwording was al fout.
We hadden volgens de Amerikanen - nu bedoel ik niet de domste - dus gewoon moeten doorgaan met het voeren van bloedige oorlogen tegen elkaar, omdat we zoveel van elkaar verschillen en dus tegengestelde belangen hebben. Als Amerikanen naar het buitenland kijken, denken ze al snel dat de dode buitenlanders het gelukkigste zijn.
Nou, persoonlijk zie ik het helemaal niet zitten, dat onze dappere luchtmacht uitvliegt om Kopenhagen plat te gooien en daar kan ik dan tenminste nog aan denken, omdat Denemarken een beetje kleiner is en wellicht nog iets meer bescheiden dan wij, maar: ... B..B..ber...L..L..Lijn? Brrrr.
Ik moet eerst op de plee gaan zitten, voordat ik daaraan durf te denken, anders overkomen me ongelukjes met heel vervelend ongemak. Nee, laat die Denen lekker hun kaas maken, zoals wij ook doen, want die luitjes waarheen wij dat exporteren willen toch een beetje van dit en een beetje van dat, en zeg nu zelf, die Denen doen het toch helemaal niet beroerd? Hun spul mag best naast ons spul op dezelfde kaasplank liggen.

Eén ding moet ik eerlijk toegeven, die Amerikanen hebben absoluut geen gebrek aan VOC-mentaliteit.
Trouwens, wel anders dan wij vroeger, want behalve dat we wat gingen halen overzee, gingen we ook een heleboel brengen en echt niet alleen kralen en spiegeltjes. Maar in de USA is de fabricage van bruikbare producten sterk achteruit gegaan. Ja, ze exporteren wat vette hamburgers die ze dan bij gelegenheid zelf in het buitenland gaan opeten. Ze hebben niet veel meer wat wij graag hebben willen en wat wij hebben willen, kunnen we overal goedkoper krijgen, vooral ook, omdat de Yanks het werk hebben uitbesteed aan lagelonenlanden. Zoals bijvoorbeeld Apple, het grootste bedrijf ter wereld, dat voor 12 dollar per dag in China die populaire speeltjes laat maken, waarmee je kunt telefoneren en internetten tegelijk, maar dus niet zoals op mijn computer tegen een heel laag tarief en met ruim honderd keer sneller dataverkeer.
Internetten uit de losse pols gaat vanaf nu heel duur worden en dat is zwaar kloten voor Apple en concurrerende merken. Internetten doe je dus alleen nog maar thuis of op het werk, waar je wireless of anderszins over een permanent aangesloten netwerk in verbinding met je vaste provider bent.
Dat is ook zo Amerikaans, dat je het moet doen, met wat ze je aanbieden voor je goede geld, in plaats van dat ze je dat aanbieden waarmee je het wilt doen.
Wij moeten stoppen met de USA imiteren en we kunnen zelfs nooit genoeg verschil maken met de Amerikaanse manier van denken en doen. Natuurlijk niet dat we nu tegen ze moeten zijn, maar al het verschil met hen zal ons beter bekomen dan imitatie en import van hun problemen.
De armoede is voor het vierde opeenvolgende jaar weer groter geworden in de USA. Er zitten nu 46 miljoen Amerikanen onder de armoede grens, 15% dus. Die groei is voor het eerst in de geschiedenis tijdens de termijn van een Democratische President en hoewel ze de Europese Unie een ramp blijven noemen, neemt de Europese armoede daarentegen nog steeds af, ondanks alles en, ook toegegeven, in een lager tempo dan vijf jaar geleden werd verwacht. Wij zijn dus beslist niet vrij van problemen, maar dat de eenwording van Europa en de invoering van de euro daar schuldig aan zijn, kun je vergeten.
Superdom was het om de euro in te voeren zonder een strenge onafhankelijke Europese Budget Autoriteit en de instelling daarvan is nu het eerste wat moet gebeuren.
Dan hoor ik die Amerikanen daarvan zeggen dat we op weg zijn naar een United States of Europe, de Verenigde Staten van Europa, USE dus en ze zeggen erbij dat ons dat niet lukken zal.
Nou nee, dat zullen we niet proberen ook. Maar de genoemde Europese Budget Autoriteit heeft geen Amerikaans precedent en het is juist typisch Europees om - nog wat onwennig - een beetje te regeren met vooruitziende blik en dus met de nodige regulerende en controlerende preventie, om herhaling van het Griekse drama te voorkomen.
Wat ze kennelijk nog niet doorhebben is dat elke dag van politiek krakeel onnodig miljarden extra kost. Als Angela even moet plassen zijn we zo weer honderd miljoen armer.
Direct ingrijpen is dus noodzakelijk, juist en vooral ook omdat de Europese Unie reeds een economische grootmacht is, groter dan de USA, grote r dan China, groter dan Japan en de opkomende reuzen India en Brazilië. Dat geeft een navenant grote verantwoordelijkheid voor de wereldeconomie. Wat er bij ons fout gaat is schadelijk voor alle andere spelers op ons geglobaliseerde ondermaanse. Dat geeft niks als wij het beter doen dan vorige wereldse grootmachten. Leren van de fouten die anderen maken en gemaakt hebben, maar vooral ook leren van onze eigen fouten en die corrigeren.
Wij geven dus geen soevereiniteit uit handen door een agent aan te stellen die regelt dat wij onze politiek overeengekomen afspraken nakomen en die ons straft als we dat nalaten of de regels overtreden.
Griekenland heeft ons geleerd dat het mis gaat als we zo'n autoriteit niet hebben. Dus we regelen dat, omdat we er niet onderuit kunnen dat het nodig is.
Ik heb dat in mijn discussies via mijn blog Pointer's Weekly wel aardig weergeven, al zeg ik het zelf. Het is als wanneer je uit een hoog vliegend vliegtuig gesprongen bent. Dan heb je een parachute nodig en je hebt zelfs geen tijd om daarover te twisten.
Persoonlijk zou ik een parachute willen hebben die niet vol gaten zit.
Dat we zullen terugvliegen achter ons vliegtuig aan, om angstig voor de val weer naar binnen te kruipen, zullen we niet overwegen. Zo kan er ook van het opgeven van de euro geen sprake zijn.
Je kunt daar wel een populistisch verkiezingspraatje over houden om wat stemmen te winnen, maar het is domweg niet mogelijk en geen enkele serieuze politicus stelt het voor. Ja, de leider van de PVV wel natuurlijk.
Feitelijk is de euro een groot succes, niet voor de Grieken, maar dat is hun eigen schuld.
Omdat wij een open economie hebben vinden Chinezen het ook fijn.
Die Aziaten en ook Brazilië, de opkomende reuzen dus, willen betrouwbare handelspartners die een sterke economie hebben. Vooral ook, omdat wij anders zijn en een enorme potentie hebben met een hoogontwikkelde populatie die meer dan twee keer zo groot is als het Noord-Amerikaans blok. Nu zijn wij, als Nederland, al 16de in de lijst van grootste nationale economieën van de wereld en dat is heel leuk, maar eerste zijn, als Europese Unie, is toch nog een stuk beter. Dan word je werkelijk serieus genomen, terwijl we nu niet eens als één van de grootste 20 aan één tafel mogen aanzitten, ondanks onze plaats 16. Dat wordt door Amerikanen beslist in weerwil van het feit dat we, weer als Nederland, tot de 4 grootste investeerders in de USA behoren. Dat uit buitenspelen worden gestuurd is dus pure en heel dure arrogantie van die lui.
Wat ook opvalt bij die Amerikanen is, dat ze denken dat wij allemaal zuchten onder het juk van het machtige Duitsland. Daar hoef je bij Jan-Cees de Jager niet mee aan te komen. Onze nationale financiële pitbull is niet geheel toevallig de aanvoerder van alle kleinere landen, de Benelux natuurlijk, maar ook alles aan de Noordelijke kusten van Europa, tot en met de Baltisch Golf en dat is niet toevallig, omdat we dat in Hanze verband al eeuwenlang zijn geweest en dan mag Engeland daar jaloers op zijn, maar die hebben hun Gemene Best, al zijn ze daar nu niet meer zo blij mee als vroeger. Jan-Cees is dus in de ogen van onze beleefde oosterburen een verdomd respectabel kereltje, want als hij een scheet laat steken ze van Luxemburg tot Litouwen een kaarsje aan.
Dan denken die Polen, ook niet gek, dat zij dat ook kunnen in het midden van Europa tot op de Balkan en dat is niet verkeerd. Je hebt zo ook de Club Med en zo blijft Frankrijk een beetje beverig in het midden van alles zitten en Engeland, dat lieve Albion in Splendid Isolation, wordt daar steeds onrustiger van, want zelfs de Schotten weten waar Abram de mosterd haalt, om van de Ieren, de licht gewonde Celtic Tiger, maar te zwijgen. Ik hoop dat we Oranje-kwestie niet al te lullig gaan doen tegen Willem-Alexander anders vragen de Britten ons straks nog of ze hem kunnen overnemen in een poging ons naar de kroon te steken. Nee, watermanagement, dat is nu juist typisch iets van ons.
Sarkozy en zijn aanstaande opvolger kunnen heel moeilijk anders dan proberen zo goed mogelijk vriendjes te blijven met de overige landen binnen de Unie. Er is niet veel speelruimte voor Frankrijk, al willen de Fransen zelf daar natuurlijk nog niet aan. Maar ja, elk politiek standpunt wordt onder het vergrootglas van een genadeloze reality-check gelegd, want er moet nu niet nog meer misgaan. Dat is niet omdat dan alles mislukt, maar gewoon omdat het veel teveel geld kost. Dat is onnodig. Dat is dus zonde.

Maar wat Amerikanen vrijwel allemaal ontgaat, is dat de zogenaamde problemen van de Club Med juist heel weldadig kunnen zijn, als die luitjes gewoon bij ons blijven horen en de broekriem aanhalen, totdat ze eens echt vlijtig aan het werk gaan, om net zoveel te verdienen en belasting te betalen als wij.
Eén van die Amerikanen schreef dat wij in de protestantse streken van Europa roepen: "wij zijn de Unie en daarom zijn we ook verantwoordelijk," terwijl die katholieken in het zuiden roepen: "wij zijn in de Unie, dus de Unie moet voor ons zorgen."
Goed, dat klopt niet helemaal, want religie speelt geen rol in de Europese politiek. Dat heeft Polen ondervonden toen ze per se God in de "Grondwet" wilden hebben en Ierland toen ze tienduizenden "gevallen meisjes", die door de kerk in slavernij gehouden werden, moesten vrijlaten, voordat ze mochten toetreden tot de Unie. Als een religie zich niet aan onze seculiere neutraliteit of rechtsregels houdt, dan zwaait er wat en dat maakt ook de in Amerika geroepen waarschuwingen tegen de Islamisering van Europa tot een lachertje. Schei toch uit! Je mag hier niet eens ritueel slachten of gewoon een beetje ouderwets katholiek of protestant zijn, om in het weekend op heksenjacht te gaan of ketters te verbranden. En wat te denken van het verbod op het besnijden van meisjes, wat terecht wordt aangerekend als het toebrengen van ernstig lichamelijk letsel?
Het komt erop neer, dat een land ook binnen de Europese Unie zelf z'n broek moet kunnen ophouden en daar willen we best bij helpen, als ze maar inzien, dat het door vermagering van de staat, wegens belastingontduiking en corrupte vriendjespolitiek, dan wel wegens achterblijvende ijver en productiviteit, alleen maar steeds moeilijker wordt. Nee, zo erg als in China of India hoeft het nu ook weer niet. Dus is het een pedagogisch verantwoord voordeel, dat ze niet kunnen vluchten in inflatie wat compenserende exportvoordelen oplevert. Zo doen wij dat niet in Europa en zo horen we het ook niet te doen.

Nu hoor ik net op de radio dat de politici willen weten waar het kabinet mee bezig is en wat er nu nog in het vat zit. Wel dat heb ik dus net verteld en ik kan het niet mis hebben want als Jan-Cees iets anders gaat zeggen, betekent dat alleen maar peperduur uitstel van het onvermijdelijke. Zo'n Eurocommissaris bijvoorbeeld is ook een heel slecht idee. Houd je aan mijn aanwijzingen Jan-Cees! Geen politicus in een bestaande Europese Commissie erbij stoppen, maar een onafhankelijke Europese Budget Autoriteit.

Een Europese budgetautoriteit ja, mits die onafhankelijk is en niet weg te branden is.

Een rots van vertrouwen moet het zijn.
Ja echt, ik ga het over voorgestelde Europese budgetautoriteit hebben. De persoon is voorgesteld door Rutte en als politicus kan hij zich geen andere oplossing voorstellen dan een politicus die het voor het zeggen heeft. Het moet dus vooral geen onafhankelijke deskundige zijn. Dat moet dus wel fout gaan, maar dat wil niet zeggen dat ik een onafhankelijke Europese budgetautoriteit niet zie zitten. Het is tegen de wind in, want velen hebben de buik vol van Europa. Vaak omdat ze tegen globalisering zijn omdat dit ten onrechte met de vorming van de Europese Unie wordt verbonden.
Misverstanden over het economisch mechanisme, waaraan wij ons vrijwillig door een open economie onderwerpen, ontstaan merendeels door weerzin tegen het idee dat wij, als het enige menselijk ras, de homo sapiens, van nature en praktisch te maken hebben met alle andere menselijke aardbewoners en dat we daardoor voor elkaar verantwoordelijk zijn. In kille taal wordt dit uitgedrukt met de term globalisme. Het antiglobalisme wil dat we al die anderen in hun eigen sop laten gaarkoken.
Hoe je het ook wendt of keert, we leven samen met andere mensen op een verdomd klein aardbolletje en door de toenemende communicatie en mobiliteit kunnen we daar niet onderuit. Al die mensen willen een prettig leven hebben en dan moet je dus samenwerken. Daar horen goede afspraken bij en zodoende komt die globalisering op gang.
Dat geeft enorm goede kansen om voor iedereen op aarde het leven een heel stuk draaglijker te maken. Je hoort wel eens dat er teveel mensen op aarde zijn , maar dat is flauwekul. Tien keer de huidige wereldbevolking is feitelijk geen enkel probleem als we daartoe een adequaat en onzelfzuchtig beleid tot ontwikkeling kunnen brengen. We kunnen van onuitputtelijk veel zeewater drinkwater maken, de zon geeft ruimschoots voldoende energie en de woestijnen kunnen daarmee gemakkelijk tot vruchtbare tuinderijen gemaakt worden.
We weten hoe het moet en kan, ook dat het relatief goedkoop is, maar sommige mensen zijn ertegen.
Antiglobalisme is echter geen oplossing.
Het kunstje van de overreding zit in het inzicht dat als andere mensen welvarend genoeg zijn om onze producten te kopen dit ons geen windeieren zal leggen. In de oprichting en realisatie van de Europese gemeenschap vinden we een bevestiging door die praktijk. De welvaart waarin wij thans verkeren was in mijn jeugd nog nooit in de wereldgeschiedenis vertoond en absoluut onvoorstelbaar. Het gemiddelde gezin was in die tijd blij en trots dat er genoeg te eten was en dat je deugdelijk gekleed en geschoeid over straat kon, terwijl er zelfs een badhuis in de buurt was om eens per week gerieflijk met warm water te douchen. Dat iedereen een fiets had was alles behalve vanzelfsprekend. Bleu Band (namaakboter) en Sunlight (zeep) werden op z’n Hollands uitgesproken zoals je het schreef, maar dat was al het ochtendgloren van de globalisering. De Europese lente werd vooral gekarakteriseerd door de adoptie van het Engels als lingua franca, hoewel op het continent zowel het Duits als het Frans beter in de mond lag.
Helaas is er echter nog teveel VOC-mentaliteit.
VOC-mentaliteit is vooral winst maken ten koste van andere ondergeschikte partijen. Derhalve wil het CDA kolen kopen in Columbia om daar smerige kolencentrales mee te voeden, want die kolen zijn sportgoedkoop, ondanks de hoge transportkosten, omdat ze door kinderen en slavernij gewonnen worden. In ons eigen land hebben we nog steeds meer kolen dan in Columbia en bovendien een bende makkelijker te winnen aardgas, maar het kost veel, voor kolen en ook nog wel iets voor gas, om dat boven de grond te krijgen. Daarom zijn onze kolenmijnen gesloten. De mijn werkers verdienden te veel.
Dan kun je dus wel nagaan hoe weinig de Columbiaanse mijnwerkers eraan verdienen. Daarom worden dat bloedkolen genoemd.
VOC-mentaliteit is de volhardende wil om ander mensen volledig te onderwerpen en voor eigen winstbejag te misbruiken tot de veel te vroege dood erop volgt en dat schijnt – ik snap het niet, maar dat wordt beweerd – hartstikke Christelijk te zijn.
Verzin je iets of schep je ruimte waardoor die Columbianen een beetje meer welvaart verkrijgen, door hun eigen inspanningen uiteraard, dan heb je er weer een heel stel solide Hollandse kaas kopende klanten bij.
Volgens mij is dit niet zo’n ingewikkelde redenering, maar voor de tegenwoordig zo gedegenereerde CDA-politici gaat deze theorie nog veel te hoog. Daar zijn ze domweg te stupide voor. Ze denken dat hun God het nu eenmaal zo heeft voorbeschikt en dat die god een heidens hersenspinsel is en helemaal niet bestaat, snappen ze nog steeds niet.
CDA adepten zijn volgens de bijbel de zogenaamde rentmeesters van onze aarde. Dat betekent dat de slaven moeten investeren met hun arbeid en zij daar de rente van laten bijtikken op hun bankrekening. Als een slaaf onwillig is zijn er drie soorten straffen die meestal gelijktijdig worden toegepast.
1. Je verkracht zijn vouw en kinderen.
2. Je verwoest zijn huis en maakt zijn akker onvruchtbaar.
3. Je vermoordt voor zij ogen zijn hele familie en hemzelf.
Daarmee maak je duidelijk dat orde en tucht een Christelijk beginsel is dat gerespecteerd en gepraktiseerd moet worden. Vandaar dat het bevorderen van die praktijken door het CDA als ontwikkelingssamenwerking wordt gedefinieerd en zo kun je best de pest krijgen aan globalisering.
Dan heb je verder nog een stelletje oetlullen in onze regering die zich liberalen noemen en daarmee bedoelen ze dat het beter gaat naarmate een regering zich minder met de lopende zaken bemoeit. De belangrijkste uitgangspunten zijn: Je geeft nergens geld aan uit en belastingen heffen is een smerige bezigheid. Het enige wat de regering dan nog te doen staat is alles laten zoals het is en erop toe te zien dat niemand op andere gedachten komt. Met dat laatste is wel een flinke uitbreiding van regelgeving en ambtenaren gemoeid. In de praktijk doet een conservatieve regering precies het tegenovergestelde van wat ze beweren voor te staan.
Neem als voorbeeld Rick Perry, de aartsconservatieve gouverneur van de staat Texas die zegt zoveel banen te creëren en daarom nu president wil worden om de hoge Amerikaanse werkloosheid op te heffen. Hij zit er al een tijdje en sindsdien is de werkloosheid in zijn staat gestaag gegroeid, maar inderdaad zijn er ook veel banen bijgekomen, merendeels in de lage lonen sector. De werkgelegenheid in de private sector groeide met 10% maar de kleinere overheid die hij zegt voor te staan groeide met 18%, zoals door het onpartijdige Bureau of Economic Analyses is vastgesteld.
Dat kost gemeenschapsgeld. Volksvertegenwoordigers worden zeker niet onbezoldigd werkloos en, zoals in Griekenland, sympathiserende ambtenaren ook niet, wel zonder werk, maar niet onbezoldigd.
In ons goede vaderland worden die conservatieve praktijken gretig nageaapt. Ook het idee dat je klimaatsverschijnselen als grote aanhoudende droogte moet bestrijden met een massale, meerdere dagen durende bidstond wordt toegejuicht. Daar wordt heel veel van verwacht maar tot nu toe heeft het geen effect.
Dat mag dan van de leider der PVV op voorwaarde dat de regering wel alle andersdenkenden actief gaat vervolgen, of ten minste kortwieken en zo mogelijk over de grens kieperen. Dat is uiteraard niet in overeenstemming met Europees recht dus de Universele Verklaring der Rechten van de Mens uit 1948 moet herschreven worden en alle verdragen aan de nieuwe versie aangepast. Iedereen, behalve iemand met andere ideeën, heeft dan gelijke rechten, maar de ene categorie heeft per definitie wat meer gelijk dan de andere.
Het idee van gelijke rechten wordt verschillend geïnterpreteerd. Daardoor ontstaat zo’n misverstand, dat het recht om een bepaalde categorie te doden gelijk moet zijn aan het recht om met iedereen in vrede samen te leven. De tweejaarlijks conventie aangaande discriminatie van de Verenigde Naties, die door Islamitische landen wordt gedomineerd, komt dan ook telkenmale tot de conclusie dat over het tegengaan van discriminatie pas gesproken kan worden, zodra alle joden ter wereld zijn uitgeroeid.
Zie?
JE KUNT ECHT NIET ZEGGEN DAT HET NERGENS OVER GAAT IN DE POLITIEK.
Het punt is alleen dat je allereerst moet zorgen dat je de feiten kent uit onpartijdige bronnen en dat je daaruit wat zinnige conclusies kunt destilleren. Wie daar scherp op is zal onderscheiden dat het zakelijk belang van anderen ook in het voordeel van onszelf werkt en dat religieuze ideeën en ook alle andere totalitaire ideologieën in het nadeel van iedereen werken. Alles draait om vertrouwen, terwijl je weet dat absoluut niemand te vertrouwen is , hoewel daar af en toe en in sommige situaties wel uitzonderingen op mogelijk zijn. Dan heb je twee mogelijkheden om dat noodzakelijke vertrouwen toch in stand te houden. De ene component is financiële garantie - de stok achter de deur, in de vorm van een toe te wijzen compensatie - en de tweede component is effectieve regulering om misbruik onmogelijk te maken.
Dat is nog steeds niet effectief aan de orde.
Iedereen in de bankenwereld is volkomen vrij om ieder ander te bedriegen. Wat je in het dagelijks leven fraude noemt is op de beurs en het bankwezen de motor van het geheel. Dat de handel in aandelen, obligaties of in elke ander vorm van activa of voordeel een soort van gokken is, kun je echter gerust vergeten.
Echt gokken is pas aan de orde als de kansen op winst of verlies volkomen willekeurig en niet te beïnvloeden zijn.
Zodra iemand binnen het kader van de deelneming er iets aan kan doen om binnen de voor iedereen geldende regels meer winst te maken dan de andere deelnemers is het sport of een behendigheidsspel.
Bij commercieel gokken staat het winstaandeel van de provider doorgaans bij voorbaat vast. In een café wordt door de gokkast 65-75% van het ingebrachte geld uitgekeerd als winst voor degene die op willekeurige wijze op knoppen drukt. Dat er 25-35% overblijft voor de exploitant is een vast en bekend gegeven. Veel minder bekend is dat het geen enkel verschil maakt wanneer en op welke knoppen het slachtoffer drukt. Het is dezelfde volslagen willekeur als bij het werpen van dobbelstenen, met dit verschil dat je kunt observeren dat iemand al heel lang tevergeefs probeert iets te winnen, al veel verlies genomen heeft en het uiteindelijk opgeeft. Als je die speler opvolgt heb je een veel hogere kans op winst, omdat het apparaat uiteindelijk toch aan zijn wettelijke verplichtingen moet voldoen. Als gemiddelde, over het geheel genomen, bestaat er geen andere zekerheid dan de 25%-35% winst van de exploitant. Naar eigen zeggen van enkele exploitanten van een reguliere buurtkroeg kun je daar per gokkast een gezin van onderhouden.
Als de effectenbeurs niet ook een dergelijke regeling van de eigen zekerheid zou hebben, zou er geen enkele effectenbeurs bestaan. Die mensen moeten ook leven, is niet mijn, maar nochtans de heersende opvatting.
Dus gelegenheid krijgen tot de handel in effecten, obligaties, opties en derivaten kost geld. Laat ik het zo zeggen de lui die de handel regelen verdienen daarmee zoveel dat ze totaal niet geïnteresseerd zijn in de mogelijkheden die ze hebben om met de regels te sjoemelen. Hetzelfde geldt als je de politie goed betaalt. Dan heb je minder last van corruptie. Wat dat betreft is het speculatiesysteem hartstikke betrouwbaar. Iedereen houdt zich aan de regels en als dat anders is, is dat een hoge uitzondering, die stevig wordt aangepakt. Alle fraude vindt dus plaats binnen de regels en daartoe moeten die regels zeer ruim zijn, zodat mensen aangemoedigd worden grote kapitalen te besteden aan het onrechtmatig (door bedrog) winnen van onevenredig grote winst.
Een aardig voorbeeld is het veranderen, in maart 2009, van de Amerikaanse regels voor accountantsnotering der activa als het derivaten betreft. De grote banken aren bevreesd voor de komende stresstests. Zwakke derivaten hoefden voortaan bij de activa der banken niet meer gewaardeerd te worden naar hun actuele marktwaarde. Je mocht die activa zomaar naar eigen inzicht op een hogere waarde inschatten om te kunnen voldoen aan de naderende stresstests. Een belangrijke voorwaarde daarbij was dat het om activa ging, waarin op dat moment niet gehandeld werd. Daardoor maakt het nepkapitaal slechts deel uit van de reserves waardoor die reserves geheel virtueel worden. De werkelijkheid is niet waar te nemen, waarvoor in de plaats het beeld komt van een hecht fort van solvabiliteit, dat in het geheel niet bestaat. In Amerika wil de Federal Reserve Bank dit soort junk zoveel mogelijk opkopen om de waardeloze troep uit de markt te halen en in feite is dat een ongecontroleerde en gigantische bail-out die deels met het draaien van de dollarpersen en de stijgende waarde van de goudvoorraad wordt betaald, ten koste van het Amerikaanse publiek. Men streeft naar “beheerste inflatie”.
Een brood blijft in euro hetzelfde waard, maar in dollars moet je er meer voor betalen, ten gevolge van een systeem, waardoor de banken hun internationale kredietwaardigheid herwinnen.
Wie eet betaalt.
Om deze oneerlijkheid, of noem het uitbuiting, tegen te gaan is een veel strengere regulering noodzakelijk. Daar hebben conservatieven, als in het CDA en de VVD, hartgrondig de pest aan, want wat de VVD betreft wordt daarmee niet alles gelaten zoals het is en dat vinden ze erg. Bij het CDA is eerlijk zaken doen niet wat ze bedoelen met meer VOC-mentaliteit.
Kijk, God heeft sommige mensen uitverkoren om onvoorstelbaar rijk te worden ten koste van andere mensen en je gaat toch het werk van god niet repareren alsof er iets mee mis zou zijn? Tenzij het om seksuele geaardheid en praktijken van andersdenkenden gaat.
Kijk, zeggen die gelovigen, God is een ongelooflijk sukkelige onbenul als het om scheppen gaat, anders zouden de ingeschapen seksuele lust en talloze andere vormen van plezier, die ze hartgrondig verfoeien en hardhandig verbannen, niet bestaan, maar regelen dat de ene mens veel meer welvaart en rechten heeft dan de meeste anderen, dat kun je rustig aan God overlaten. Daar is ie goed in. Daar moet het volk zelfs heel dankbaar voor zijn en dan vallen er door corruptie wellicht ook wat kruimeltjes voor de minder bedeelden af.
Wij worden geregeerd door dat soort smurfenrealiteit. Het heeft geen enkele relatie met wat er werkelijk te doen staat, als we nog een beetje willen meedoen in de grotemensenwereld.
Neem nu die budgetcommissaris in de EU die volgens Rutte alle staatsbudgetten op de rails moet houden, maar deel uitmaakt van de Europese Commissie, die in zijn geheel onderuit gaat zodra één der commissarissen in de fout gaat. Als je die commissaris wilt nekken hoef je hem/haar niet persoonlijk aan te vallen.
Het Europarlement kan namelijk niet een enkele commissaris naar huis sturen, maar wel bij meerderheid van stemmen de hele commissie, dus als een Eurocommissaris van Verkeer door rood licht rijdt, is het heel onwezenlijk om te stellen dat je het goed geregeld hebt. Die budgetcommissaris stuur je op die manier mede de berm in als hij lastig is door zich strikt aan de regels te houden.
De Europese budgetautoriteit moet daarom een geheel onafhankelijke zijn, zich baserend op feitelijke gegevens, van cijfermatige aard. Het optellen en aftrekken moet kloppen. Moeilijk is het niet.
Wel, na de Nota Herziening Onderwijssalarissen hebben de opeenvolgende regeringen vanuit hun haat tegen alles wat hun populisme in de weg staat geen honderden, geen duizenden, geen tienduizenden maar honderdduizenden degelijke schoolmeesters en -juffen de vernieling in gedraaid en elk van hen kan deze functie routineus vervullen, tot de dood erop volgt en sommige zijn toch al tegen de honderd.
Die luitjes zijn allemaal buitengewoon geschikt. Zodra ze de tv uitgezet hebben - heus, ouderwetse mensen doen dat weleens - pakken ze een rood potlood en strepen genadeloos en in minder dan geen tijd alle fouten aan. Vervolgens kijken ze dan of degene die het werk heeft ingeleverd tot hun favoriete lieverdjes hoort. Indien dit werkelijk het geval is, stellen ze cryptisch enige verbeteringen voor, maar het cijfer van hun actuele waardering verandert daardoor niet, omdat ze van nature door en door objectief zijn, voor hun bestwil en nergens anders om.
Tenslotte wordt geconstateerd dat de meeste Nederlanders voor zo’n eurocommissaris voor landsbegrotingen is. Ik geloof er niets van. Wat heeft zo’n figuur voor zin als je er zo gemakkelijk op een slinkse manier van af kunt komen? Een Europese budgetautoriteit ja, mits die onafhankelijk is en niet weg te branden is.

de winning van schaliegas blijkt pas schadelijk als het te laat is

Soms krijg je van die geruststellende berichten uit de politiek waaruit blijkt dat ze geen flauw benul hebben waarover het gaat. Komt het bedrijfsleven met een initiatief dat niet helemaal koosjer lijkt, dan laat je een onderzoek instellen naar de milieueffecten. Dat is de valkuil en dat leg ik zo even uit, maar eerst die e-mail van GroenLinks:

Stop met schaliegas zolang milieueffecten niet onderzocht zijn

De grond volpompen met honderden verschillende chemicaliën om zogenaamd schaliegas uit steenlagen vrij te krijgen. Een uiterst vervuilende manier van gaswinning die in de Verenigde Staten al op grote schaal wordt toegepast met desastreuze gevolgen voor het drinkwater, zo bleek uit de documentaire Gasland die Tegenlicht zondagavond uitzond. Terwijl een Europese studie (pdf) haar twijfels uit over schaliegasboringen, omdat nog onduidelijk is wat de effecten op het milieu en ons drinkwater zijn, is er ook in Nederland toestemming gegeven voor proefboringen in Brabant. GroenLinks wil dat er onmiddellijk gestopt wordt, totdat de schadelijke effecten op het milieu onderzocht en bekend zijn.

GroenLinks-Europarlementariër Bas Eickhout stelde eerder al schriftelijke vragen aan de Europese Commissie over de schadelijke gevolgen van het boren naar schaliegas. Uit de antwoorden blijkt dat de Europese Commissie ook nog niet precies weet wat de millieueffecten precies zijn.
Op initiatief van GroenLinks komt er op woensdag 14 september in de Tweede Kamer een hoorzitting over het boren naar schaliegas in Nederland. In Frankrijk is er al een voorlopige boorstop afgekondigd.

Daar wilde ik wel even wat commentaar op leveren.
Dat artikeltje in de Nieuwsbrief van GroenLinks over het winnen van schaliegas, daar klopt niet veel van. Ik ben het er wel mee eens dat de winning momenteel volslagen onverantwoord en zelfs levensgevaarlijk is, maar er wordt erg klungelig over geschreven, zonder enig begrip van wat er werkelijk aan de hand is. Dat moet beter, anders is het niet overtuigend. Dan blijft het steken op het niveau van de samenzweringsfantasie. Een samenzwering is het niet. Het is marktdenken met het accent op winstmaximalisatie.

Hoe komen we aan gas of olie in de grond?
Het is afkomstig van organisch leven uit lang vervlogen tijden, maar het zou allang vervlogen zijn of door hoge druk uitgedreven als het niet bewaard gebleven zou zijn onder een plaat van dichte ondoordringbare bodem, doorgaans rotsachtig. Een gasbel of een oliereservoir kun je gewoon leegpompen en dat kan goed gecontroleerd worden door het bedrijf dat de winning uitvoert, hoewel die controle geld kost en dus niet altijd optimaal wordt uitgevoerd.

Kostenbesparende en rendementverhogende slordigheid
Dezelfde slordigheid doet zich ook voor bij het winnen van schaliegas, dat is gas, niet als bel of reservoir, maar opgesloten in poreus gesteente. Door heel veel barsten aan te brengen in dat gesteente kan het gas uitgedreven worden. Dat kan heel netjes en veilig gebeuren en dan heeft niemand er last van, ook het milieu niet. Als je op die condities een milieuonderzoek doet, kan daar dus nooit uitkomen dat het milieu geweld wordt aangedaan.
Daar schiet je dus niets mee op, want er wordt met dat netjes werken de hand gelicht, omdat het meer geld kost en minder gas opbrengt en het is niet te controleren zolang het nog niet te laat is.
Het is te laat als het tapwater, zoals het uit de kraan komt, in brand gestoken kan worden, omdat het verzadigd is van methaan of een verwante gasvormige verbinding. Steek je het niet in brand, dan komt het gas in de lucht en dat is veel gevaarlijker als broeikasgas dan CO2. Het is ook verraderlijk, want dat water is gewoon helder en je kunt het zelfs drinken, al smaakt het niet echt fijn.

Oorzaak
De oorzaak is dat door te heftige explosies ondergronds er barsten ontstaan in de oorspronkelijk ondoordringbare dekkende laag. Een kwestie van het onderste uit de kan willen hebben. Dat kan ook als op de installatie op zichzelf niets is aan te merken. Dat zal wel goed zijn, omdat het vrij makkelijk gecontroleerd kan worden. Hoe zwaar de springladingen zijn geweest, die het gashoudend gesteente moesten openbreken is achteraf niet vast te stellen door een controleur en ook duurt het even voordat het ontsnappende gas door de bodem is opgestegen tot aan het grondwater en zelfs het aardoppervlak. Als het dan aan de dag treedt is er niets meer aan te doen.

Ondeskundig protest
Amateuristische “deskundigen” spreken de gaswinnende bedrijven vaak aan op het gebruik van chemicaliën. Dat is weinig vruchtbaar, want meestal zijn die chemicaliën niet schadelijk voor milieu en gezondheid. Bovendien worden ze in geringe hoeveelheden toegevoegd. Rokers hebben eenzelfde hoeveelheid van die chemicaliën (o.a. arsenicum) in hun lichaam. Meer dan 95% bestaat uit water en zand, maar aangezien dat water ook weer terugkomt worden er tevens vaak chemicaliën en zware metalen uit de ondergrond uitgespoeld, dus dat gebruikte water moet wel behandeld worden als chemisch afval. Protesteren tegen de ingebrachte chemicaliën is dus weinig vruchtbaar, temeer daar voor een geringe meerprijs chemicaliën gebruikt kunnen worden die helemaal niet schadelijk zijn, wat aan het eindresultaat- de smurrie die terugkomt - niets toevoegt of afdoet. De al dan niet schadelijke verontreiniging komt dan alleen door uitspoeling uit de ondergrond, maar het kan toevallig ook helemaal nergens slecht voor zijn. Dat wisselt sterk.
Het doel van het inpompen van die smurrie is dat zand in de scheuren komt om die open te houden zodat het gas er makkelijker uitkan.

Conclusies
Het rampzalige doet zich dus voor bij een te sterke scheurvorming die de deklaag boven het schalieveld vernielt en doorlatend maakt. Met een onderzoek naar de milieueffecten kun je daartegen niets doen, omdat de schadelijke milieueffecten zich pas voordoen als de hele boel al operationeel is en de winningmaatschappij zoveel mogelijk winst wil maken.
Daarbij doet het er weinig toe hoe diep er gewonnen wordt. Een grotere diepte leidt alleen tot enig uitstel, maar uiteindelijk zal het gas naar boven weglekken en voor grote problemen zorgen.
De industrie kan aantonen dat de installatie perfect is en dat er alleen onschadelijke chemicaliën worden toegepast. Ook landschappelijk hoeft de winning hellemal niet erg storend te zijn als de put eenmaal operationeel is. Soms krijgen de omwonenden een bedragje, leuk genoeg om een jacuzzi te installeren.
Als dan iedereen volkomen gerustgesteld is ontploft de badkamer.

Kolencentrales op een gasbel. Ze zijn dus echt gek.

Het grootste bezwaar tegen de kolencentrales bij Delfzijl wordt in alle recente publiciteit eromheen doodgezwegen, maar enige tijd geleden is dat wel goed gedocumenteerd. Het belangrijkste motief om kolencentrales te bouwen is de prijs van de kolen als je bloedkolen koopt. Bloedkolen is de naam die gegeven wordt aan kolen die uit landen worden aangevoerd waar ze met slavenarbeid worden gewonnen en in sommige gevallen wordt daarvoor ook kinderarbeid gebruikt. De gemiddelde levensverwachting van deze goedkope mijnwerkers is 35 jaar. Kinderen zijn lekker klein dus die kun je goed inzetten bij dunne lagen steenkool zodat je maar weinig ruimte nodig hebt. Dan hoef je niet veel van het gesteente boven en onder de productieve laag weg te halen.
Een ander bezwaar tegen deze mijnbouw is dat mensen van hun grond worden weggejaagd, hun dorpen worden verwoest zonder enige compensatie en veelal met verlies van levens. Het winnen van bloedkolen is dus misdadig. Dan is het kopen ervan ook misdadig. Dat dit idee uit de koker van het CDA komt, is niet zo vreemd na de roep van Balkenende om meer VOC-mentaliteit. Dit is de uitwerking daarvan.

Balkenende legde alle verwijten naast zich neer: „U doet negatief en vervelend, maar laten we blij zijn, Nederland kan het weer. De VOC-mentaliteit, de dynamiek!”, zei Balkenende. NRC 28-9-2006

Vrij Nederland schreef er ook uitgebreid over: "Brandbaar spul uit Colombia"
De nieuwe kolencentrales bij Delfzijl zijn ook om een tweede reden te gek voor woorden. Een veel schonere brandstof zit er onder de grond, de grote gasbel. De techniek is niet veel verschillend. Je wekt warmte op en daarmee produceer je stoom om met turbines vervolgens elektriciteit op te wekken. Je kunt dus evengoed op gas gaan stoken en dat verbrand geheel, waardoor er vrijwel geen CO2 uitstoot is. Critici zeggen dat aardgas een hoog methaangehalte heeft, wat een veel sterker broeikasgas is dan CO2 en dat veel daarvan direct in de open lucht komt. Dat is onzin. Wie in de keuken het gas aansteekt laat iedere keer wel wat onverbrand gas los, maar dat is bij een centrale niet het geval, omdat je dat niet om de haverklap aansteekt. Al het methaan wordt volledig verbrand.
De derde reden waarom kolencentrales uit den boze zijn, is, dat ze zo moeilijk op een laag pitje gezet kunnen worden als er even weinig vraag door veel aanbod is uit de alternatieve bronnen, wind en zon. Hele windparken worden dan domweg afgeschakeld. Die leveren dan niet meer op de internationale energiebeurs in Leipzig. Windenergie en zonne-energie worden dan dus doorgedraaid zoals dat ook bij landbouwproducten gaat. Dit is ook een groot nadeel van kernenergie. Bij een gasgestookte centrale kun je de gaskraan gewoon een beetje dichtdraaien en die flexibiliteit is noodzaak in de moderne energiemarkt. Energie uit gas is een prima reserve en het hoeft niet van ver weg te komen.
Het is dus duidelijk dat het CDA een studie ervan gemaakt heeft wat het meest schadelijk voor mens en milieu zou zijn en toen na overweging van de uiterst kwalijke feiten vol overtuiging voor het allerergste gekozen heeft wat er aan opties voorhanden was. Moord, roof, onderdrukking, slavernij en maximale vervuiling, terwijl duurzame schone energiewinning zo veel mogelijk wordt tegengegaan.
Hoe verzin je het?

Is de SP nog wel links te noemen?

Kan ik het helpen dat ik soms het idee heb dat de SP geen linkse partij meer is?
Dat de PVV alleen maar een sociaal programma heeft aangenomen om kiezers te lokken en vervolgens daarvan niets kan waarmaken, is niet anders dan ik verwachtte. Op alles wat de PVV zou beschermen wordt koste wat het kost bezuinigd onder welwillend toezien van de leider die er immers "niet verantwoordelijk voor is, want ze zitten niet in de regering."
Maar nu heb ik het over de SP.
Voorman Roemer, wel te verstaan - en ooit verdacht ik hem ervan net zo anti-Europees te zijn als de PVV. Maar kennelijk mogen we dat niet weten, want Roemer sloofde zich gisteravond bij K&B uit om duidelijk te maken dat ze graag een voortvarend beleid van schuldsanering voor de Grieken gerealiseerd hadden gezien. Terecht voert hij aan, dat de Europese landen rondom ons te halfslachtig en te traag hebben gereageerd op de Griekse crisis, maar vooral hekelt hij de Griekse spilzucht, waaraan de financiële rotzooi te wijten is.
Tja, allemaal terecht, maar die schuldsanering... komt dat wel goed dan?
Daar is Roemer niet zeker van, sterker nog, hij is er helemaal geen voorstander meer van, want die Grieken kunnen hun enorme schuldenlast toch nooit meer afbetalen.
Maar wat wil hij dan?
Op die vraag krijgen we geen antwoord, want hij herhaalt steeds maar weer hoe het zover gekomen is en dat er direct ingegrepen had moeten worden toen de schulden aan het licht traden en hij die schuldsanering voorstelde (wat mij overigens is ontgaan).
Op dit moment is hij tegen Nederlandse deelname aan schuldsanering, hoewel de omstandigheden niet zo bar veel veranderd zijn. Het had vlugger gekund, maar het kan nog steeds. Nee, Roemer is opeens tegen datgene wat hij zelf, naar eigen zeggen, ooit voorgesteld heeft. Liefst ziet hij een referendum om het volk om advies te vragen.

Tja, als je op straat en bij de kapper laat uitmaken hoe het verder moet met de Europese economie en het financiële systeem en de inbreng van deskundigen en de reële mogelijkheden uitsluit, dan weet je zeker dat het een enorme rotzooi wordt in Europa. Het volk wil maar wat graag doen wat de Grieken hebben gedaan en nagelaten, potverteren, geen belasting betalen en anderen ervoor laten opdraaien.
Dat kan dus niet goed komen. Een referendum is een kansspel dat door de SP met verzwaarde dobbelstenen gespeeld wordt.
Daarmee bedoel ik dat de hele situatie door Roemer bewust verkeerd wordt weergegeven.
Hij demonstreerde dat meteen door zijn commentaar op de Frans/Duitse plannen om een supranationale instantie gezaghebbend toezicht te laten houden op het financiële beleid der afzonderlijke regeringen binnen de Eurozone.
Zeker, dat klinkt heel eng, maar de gedachten gaan niet verder dan wat absoluut noodzakelijk is, namelijk de zekerheid inbouwen dat de landen niet op eigen houtje er ook zo'n rotzooitje van kunnen maken als de Grieken. Het moet dus preventief werken en er kan alleen interventie worden gepleegd, indien een land de regels met de voeten treedt.
Dan hoor ik Roemer oreren dat hij niet wil dat een Europese instantie bepaalt dat wij het "rugzakje" moeten afschaffen. Voel je'm? Alleen de zwakkeren onder ons hebben zo'n rugzakje, dus Roemer komt voor hen op?
Meteen wordt die Europese autoriteit voorgesteld als een instantie die ons volledig monddood maakt, onze financiële zelfbeschikking opheft, ons onder curatele stelt.
Dat is overduidelijk niet het geval.
Er is namelijk geen enkele aanleiding voor het buitenland binnen de Eurozone om zich met onze financiën te bemoeien, en dat zullen ze dus ook niet doen, omdat wij ons keurig aan de regels houden. Zolang wij het geheel niet in gevaar brengen, hebben we geen inmenging te vrezen.
Waarom stelt Roemer het zo heel anders voor dan wat er werkelijk is voorgesteld?
Natuurlijk, niet om het belang van ons land te dienen, maar enkel en alleen om politiek gewin. Na jarenlang Europa overal de schuld van te geven, ook van het aannemen en uitvoeren van onze eigen voorstellen, houdt het volk niet meer zo van Europa en de euro, maar dat we 75% van onze omzet, onze welvaart dus, aan Europa en de euro te danken hebben, realiseert men zich daarbij niet.
Zit je iets dwars, dan heeft Brussel het gedaan en dat het Europese Hof nog eens extra goed op onze rechten en vrijheden past, wordt genegeerd of botweg verzwegen, dan wel ontkend.
Europa is niet democratisch genoeg, zei de SP bij het referendum over de Europese Grondwet die feitelijk geen grondwet was, maar een bundel reeds bestaande verdragen, aangevuld met democratiserende maatregelen en meer openheid. Wat die zogenaamde grondwet wél was, werd toen door de SP ontkend en er werd een volkomen vertekend beeld geschetst van het tegendeel, voortbouwend op het reeds tegen "Brussel" gezaaide wantrouwen.
Gezegd moet ook worden, dat Brinkhorst van D66 ook vals spel speelde met zijn rampenscenario als het "nee" zou worden. Dat bleek dus ontzettend mee te vallen.
Het is heel goed uit te leggen dat een referendum over ingewikkelde zaken altijd verkeerd uitpakt. Niet dat ik tegen zo'n volksraadpleging ben. Je moet alleen zeker weten dat het volk ook werkelijk weet waarover het gaat en daarom moet de vraagstelling eenvoudig zijn.
Zo kun je vragen: gaan we samenwerken met de rest van Europa of niet - en zo ja, houden we dan ook rekening met onze partners?
Kijk, dat is en overzichtelijke vraagstelling die beide kanten belicht, rechten en plichten, voordelen en inschikkelijkheid. Er is altijd wat te onderhandelen en ieder voordeel heeft een prijs. Dat politici hun collegae ervan beschuldigen de Nederlandse belangen bewust te verkwanselen als ze voorstanders van Europese samenwerking zijn, is eigenlijk te gek om van te praten.
Dat zijn Amerikaanse toestanden, het bewust verkeerd voorstellen van de werkelijkheid, het ultieme kiezersbedrog en de Amerikaanse situatie zou Roemer met dezelfde houding duidelijk heel erg rechts zijn en zijn partij zou met trots de naam Anti-Socialistische Partij dragen.
Waarom noemen we de SP in Nederland dan links? Vinden het plebs, het gajes, het schorem, het tuig van de richel en het gewone volk inderdaad dat er veel te weinig werkloosheid is en dat we eigenlijk allemaal heel erg veel minder zouden moeten verdienen in een van alle buitenlanden geïsoleerde modderpoel?
De elite, als daar mensen die hun verstand gebruiken mee bedoeld worden, weet dat het anders ligt. Werkloos hongeren als voornaamste bezigheid in het leven, zoals voorheen in het geïsoleerde Albanië, vindt niemand fijn. Met niemand in de gemeenschap van buren rekening houden is immers ook asociaal?
Links betekent niet alleen tegen allen.
De Frans/Duitse voorstellen houden dus niet meer in dan een gecoördineerd Europees financieel beleid om te voorkomen dat enige lidstaat weer in de fout gaat en desnoods tijdig in te grijpen. Als de SP ook het Nederlands en algemeen belang op het oog heeft is het onbegrijpelijk dat de SP herhaling van de ervaren narigheden niet wil voorkomen.
Maar wat kunnen ons de innerlijke roerselen en filosofie van de SP schelen?
Niets dus. Laten we gewoon de huidige werkelijkheid onder ogen zien.
Twee dingen:
1.) Roemer wil niet meewerken aan het voorkomen van steeds weer een nieuwe crisis
2.) Roemer wil niet meewerken aan een oplossing van de huidige crisis.
Wat hij er verder omheen fantaseert doet er niet toe.

Als democratie niet meer werkt.

Het afwaarderen van de Amerikaanse AAA-rating naar AA+ door het rating-bureau Standard & Poor heeft grote indruk gemaakt in de VS en de wereld. Afgezien van de werkelijke waarde van het oordeel der ratingbureaus, die het in de grootste crisis sinds de dertiger jaren van de vorige eeuw lieten afweten - hoe kon het dat ze de val van Lehmann Brothers niet zagen aankomen? - is het een terechte waarschuwing, dat de Amerikaanse politiek op de verkeerde weg is. Wanneer de Republikeinse presidentskandidaten, die het volgend jaar tegen Barack Obama moeten opnemen, eensgezind aangeven dat ze in geen geval de belastingen zullen verhogen voor de extreem rijken - het Republikeinse standaard "read my lips" - dan is duidelijk dat de onbuigzame realiteit van oorzaak en gevolg uit het oog verloren is en men afstevent op een nieuwe economische ramp door conservatief beleid, nog voordat de vorige overkomen is.
Michele Bachmann, momenteel koploper bij de Republikeinse kandidaten spreekt zich nog negatiever uit. De dame die op een louche christenschooltje promoveerde en gespecialiseerd is in belastingrecht, beweert dat het helemaal niet zo erg is als de VS failliet zouden gaan.
Dat kan een ratingbureau uiteraard niet pikken, want dat betekent dat degene die zijn geld aan de VS heeft uitgeleend door Amerikaanse staatsobligaties te kopen, daarvan niets of slechts een deel kan terugkrijgen en het is nu juist dat risico, dat door zo'n ratingbureau moet worden ingeschat.
Hoe groter het risico, hoe hoger de rente en een stijging van 1% op de staatsschuld doet de laatste verhoging van de kredietlimiet, waar de Democraten zo hard voor hebben moeten vechten, geheel verdampen. Het was bovendien de eerste verhoging van de kredietlimiet in de geschiedenis, waarbij, tegenover het snijden in de uitgaven, geen cent vermeerdering van de inkomsten zal staan. Dat is niet eerder vertoond. De volgende twee grafiekjes laten zien hoe raar dat eruitziet:


Dat het zo erg uit de hand kan lopen, heeft veel te maken met het Amerikaanse democratische systeem.
Het politieke landschap in de VS kent ruwweg drie ongeveer gelijke delen, een derde Republikeinen, een derde Democraten en een derde onafhankelijken. Bij de Republikeinen is ongeveer een derde heel principieel, voor zover je vastgeroeste misvattingen en hysterische vooroordelen principieel kunt noemen. Dit zijn de mensen die in de voorverkiezingen komen opdraven om te stemmen en iets meer dan de helft daarvan zijn extremisten die het contact met de realiteit volledig kwijt zijn.
Wel, reken even mee: 33% van de bevolking is Republikein, een derde daarvan stemt in de voorverkiezingen en dat is dus 11% van de bevolking, terwijl de extremisten in die groep het voor het zeggen hebben met hun meerderheid van 6% van de bevolking.
Die 6% van de bevolking bepalen wie er voor de Republikeinen de officiële kandidaat mag zijn en zodoende moet die kandidaat aan de meest extreme eisen voldoen, anders wordt de weg naar de landelijke presidentsverkiezing al bij voorbaat afgesloten.
De Democratic Party kent ongeveer eenzelfde mechanisme, maar aan die kant maken ze het niet al te gek, omdat ze in veel mindere mate voelen met een opdracht van God zelf in de politiek te staan. De principiële Democraten zijn meer principieel dan stupide en met goede redenen.
Je moet namelijk kijken naar wat er in het midden bij de onafhankelijken te halen is, anders kun je niet winnen. Die onafhankelijken houden niet zo van al te extreme standpunten en daarom laten Democratische Presidentskandidaten een minder extreem gezicht zien.
Maar dan heb je ook nog de invloed van de media. Door gigantische bedragen te besteden - hoofdzakelijk afkomstig van donors uit het grote bedrijfsleven die daar ook wat voor terug willen zien - aan propagandaboodschappen wordt de Democratische Presidentskandidaat gedemoniseerd. Die Zwarte-Aap-in-het-Witte-Huis is het Grote Kwaad, de Antichrist, een dictatoriale fascistische communist, erger dan Hitler en Stalin bij elkaar.
De meest extreme griezelverhalen doen dan de ronde. Bij de verkiezing van Obama werd voorspeld dat de nieuwe President in het eerste jaar al 200 miljoen Amerikanen zou hebben omgebracht, dat er al 200 vernietigingskampen al klaar waren (foto's), dat er treinen stonden te wachten met boeien om de gevangenen erin vast te klinken (foto's) om hen naar die destructiecentra te voeren (foto's) en dat de klus geklaard zou worden door een miljoen buitenlandse homoseksuele strijders (geen foto's) die verborgen in het hele land achter de hand werden gehouden om de klus te klaren. Tegen het midden van oktober 2009 zou het volgens de geheime planning allemaal achter de rug zijn en toen iedereen nog bleek te leven op die datum, werd dit verklaard met de simpele constatering, dat de uitvoering van het plan natuurlijk was afgelast, omdat het te vroeg was uitgelekt. De waakzaamheid van het volk had gezegevierd, maar in die tijd was de wapenverkoop aan particulieren wel tot recordhoogte gestegen.
Het is dus niet gauw te gek voor Amerikanen, maar wat daarbij vooral opvalt, is, dat de gemiddelde Amerikaan geen flauw idee heeft hoe de macht verdeeld is en hoe het systeem van een parlementaire democratie met gescheiden machten, wetgevend, uitvoerend en juridisch, werkt.
Vandaar dat de Republikeinse kandidaten Michele Bachmann en Rick Perry, de gouverneur van Texas die sinds vandaag ook meedoet, doodleuk stellen dat het altijd de bedoeling is geweest van de Founding Fathers om de Republiek te laten functioneren als een Christelijke theocratie met de letterlijke interpretatie van de Bijbel als hoogste wetgevend gezag.
Dat is onbestaanbaar vreemd, omdat de voorlieden uit die tijd, Washington, Jefferson, Adams en de anderen, voor een flink deel uit deïsten en unitaristen bestond, die dus eigenlijk zelf niet eens Christen genoemd kunnen worden in de enge betekenis die Perry en Bachmann daaraan geven.
De Amerikaanse Revolutie en onafhankelijkheid was derhalve vooral gebaseerd op ideeën van de Verlichting, naar het model van de Franse Revolutie en het rechtssysteem werd gegrondvest op Romeins-Humanistische traditie, de enige mogelijkheid om in vrede, orde en recht te bestaan voor een multiculturele samenleving, wat ook een scheiding van kerk en staat inhield.
Maar evenals hun troebele kijk op de werkelijkheid is ook hun kennis van de geschiedenis ver beneden de maat. En dat zijn dus de kampioenen van de Republican Party die het in 2012 tegen Barack Obama moeten opnemen met een niet geringe kans op succes.
De geschiedenis leert namelijk ook, dat in tijden van economische malaise de zittende President niet herkozen wordt. Dat weten ze bij het ratingbureau Standard & Poor ook en daarom schetsen de experts daar geen vrolijke toekomst in dat perspectief. Een verdere verlaging van de kredietwaardigheid der VS ligt dus in het verschiet.
Dat betekent een hogere rente op de staatsschuld die al tot iets meer dan 100% van het BNP is uitgegroeid en daar is de Amerikaanse economie niet tegen opgewassen, omdat de bomen ook aan gene zijde van de Atlantische Oceaan nu eenmaal niet tot in de hemel groeien.
Wie ziet het niet met de duidelijke voorbeelden in Europa voor ogen?

Zoals altijd volgt Pointer's Weekly de onwikkelingen op de voet.