18 feb 2010

Nog even geduld!


Aangezien het mij vrij duidelijk lijkt, dat het Nederlandse Kabinet moet vallen als de PvdA niet instemt met het idee dat op enige manier Nederlandse militairen nog langer blijven knokken in Afghanistan, aanvallend of verdedigend - en ik vind aanval de beste verdediging - is het mij ook duidelijk dat Vice-premier Wouter Bos het zich niet kan permitteren met CDA en CU mee te gaan in voortzetting van, of een nieuw concept van, wat voor militaire inzet binnen Afghanistan dan ook. De laatste Nederlandse militairen zouden met het volgend oud en nieuw thuis zijn is er beloofd. Dat is helder. Minister Bos heeft dat standpunt nog eens en andermaal herhaald als leider van de PvdA en het sociaal democratisch smaldeel in het Kabinet trekt nadrukkelijk één lijn daarin.
Ze gaan dus alles bekijken, horen we, iedere optie, maar alle opties van militaire aard binnen Afghanistan zijn dus onbespreekbaar wat de PvdA betreft - dat mogen we alvast weten. Opbouw prima, maar geen Nederlandse militairen om die opbouw te beschermen of af te dwingen. Nederlandse bemoeienis die qua veiligheid afhankelijk is van buitenlandse bescherming en gewapend handelen hadden we al eerder uitgesloten na Srebrenica.
Ja, natuurlijk kunnen we Afghaanse militairen en politieagenten opleiden in Nederland, maar of dat wenselijk is in verband met onze persoonlijke veiligheid thuis is voor mij ook zeer de vraag, aangezien er geen enkelen deugdelijke screening is of die militairen en politieagenten in opleiding in feite niet de Taliban zijn toegedaan. Per slot is Osama Bin Laden zelf ook opgeleid door Amerikanen. Amerikanen zijn ontzettend goed in fouten maken, maar daar moeten we van leren en het niet blindelings navolgen.
Duidelijk is, dat het huidige regiem in Afghanistan onvoorstelbaar corrupt is met grote invloed van krijgsheren die we moeten zien als oorlogsmisdadigers met velen onder hen die dezelfde vijandige grondhouding hebben tegen democratie en de westerse cultuur van tolerantie voor andersdenkenden, niet veel verschillend daarin en zeker niet beter dan de Taliban.
Netjes Engels spreken, zoals President Karzai, is niet het enige criterium voor verantwoord bestuur. Hierbij gaat de Tweede Wet van Pointer op: Democratie is een zelfhulp organisatie. Het is niet anders en dat ik dat ontdekt en bondig geformuleerd heb, wil niet zeggen, dat ik daar iets aan doen kan, dus geef mij niet de schuld. Het is nu eenmaal zo.
Je kunt verantwoorde democratie niet opleggen, noch verkopen, brengen of weggeven. Toewijding aan volkenrecht, democratie en de scheiding van staat en religie staat in die streken in de kinderschoenen, vergelijkbaar met onze periode ten tijd van Van Oldenbarnevelt, voor en rond 1619. En dan is het de vraag of opbouw niet evenzeer een doodgeboren kind is als militaire geweldsontplooiing. Naast zinloos geweld heb je ook zinloze opbouw. Dat die lui in plaats van papaver op dezelfde schaal het net zo renderende saffraan gaan telen is natuurlijk volstrekte flauwekul. Zonder een betrekkelijk integer bestuur is alles vruchteloos.
Met de Romeinse overheersing ging het ook zo. We hebben er hel lang geleden veel van geleerd, maar dat gingen we pas voor onszelf ontwikkelen toen die Romeinen allang opgesodemieterd waren. Je kunt toch wel iets leerzaams meenemen uit de geschiedenis? Ze moeten het zelf doen! Dat schijnt deze eeuw nog niet te gebeuren en dan kun je alleen maar afwachten en opletten dat we er geen last van hebben. Ik bedoel, dat je er niet vies van moet zijn om incidenteel 500.000 Afghanen of meer af te slachten als ze een daad van terrorisme hebben gepleegd tegen ons. Laat ze verder hun eigen rotzooi trappen in hun eigen land. Het redden van mensen die geen hoger doel kennen dan ons, andersdenkenden, allemaal uit te moorden is ook niet erg verstandig, maar, zonder dat zij agressie uitoefenen ten opzichte van ons, erop afgaan om ze tegen wil en dank onze mores te leren ook niet.

Nu zullen wij spoedig (morgen, na het kabinetsberaad van 18 februari) weten hoe de conclusies van het Kabinet zullen luiden. Mogelijk scharen de overige bewindslieden zich achter het standpunt van de PvdA kabinetsleden. Wij weten het niet, maar volgens mij is er geen andere mogelijkheid om het Kabinet overeind te houden of de PvdA zou volstrekt ongeloofwaardig worden, wat neerkomt op politieke zelfmoord. Mijn inschatting is, dat de rek eruit is en het Kabinet zal vallen op onverenigbaarheid van standpunten tussen met name CDA en PvdA, maar de bal ligt nu eerst bij het Kabinet. Het enige zinnige is nog even afwachten. Er is in de tijd geen ruimte meer voor verder uitstel van de besluitvorming.

Blijft staan wat de NRC meldt:
Balkenende noemde in het spoeddebat over de dreigende kabinetscrisis over de Nederlandse militaire missie in Afghanistan „prematuur” als er al uitspraken worden gedaan voordat het kabinet een besluit daarover heeft genomen. Juist Bos had eerder deze week expliciet gezegd dat alle Nederlandse militairen eind dit jaar uit Uruzgan weg moeten, terwijl er een verzoek van de NAVO ligt waarin juist aan Nederland gevraagd wordt om in Uruzgan actief te blijven.
Bos zei op vragen uit de Kamer dat hij er geen behoefte aan heeft iets terug te nemen en „dat dit impliceert dat ik het niet prematuur vind.” Tegelijkertijd benadrukte hij dat er morgen in het kabinet pas verder over de zaak gesproken wordt.

Clary Polak van Nova concludeert: "het is de PvdA die breekt."
Ik zou zeggen dat er kabinetten zijn geweest die voor minder uit mekaar gingen, maar de dag van morgen zal pas uitsluitsel geven met het dan uit te leggen kabinetsstandpunt, na het laatste kabinetsberaad dat voor de uiterste datum van 1 maart 2010 nog rest.
Balkenende en Rouvoet weigerden verder om een oordeel te geven over de uitspraak van Bos. Ook wilde ze er inhoudelijk niet op ingaan. Ze verwezen consequent naar de ministerraad van morgen.
De spanning tussen de coalitiepartijen is de afgelopen dagen hoog opgelopen nadat PvdA-leider Bos gisterochtend het ultimatum had gesteld. Hij vindt dat het NAVO-verzoek moet worden afgewezen dat Nederland nog een jaar extra met een kleinere missie in Uruzgan blijft. Het CDA en de ChristenUnie willen nog niet besluiten omdat meerdere opties nog worden onderzocht.

14 feb 2010

Fun

De gouden stap van kampioen naar schaatslegende



Nagelbijtend spannend was het op de Olympic Oval van Richmond. Maar de gepijnigde man op het middenterrein kon na het aanschouwen van de drie laatste ritten de armen heffen. Sven Kramer (23) werd, als gepland, gewenst en verwacht, olympisch kampioen op de 5 kilometer.

Onder zware omstandigheden, het kunstijs van de Oval sloeg wegens de gebrekkige verzorging wit uit, was Kramer als enige in staat om onder het acht jaar oude olympische record van Jochem Uytdehaage te duiken. Hij reed 6.14,60, zeshonderdste onder de tijd van de olympische kampioen van de 5 kilometer.
Tegenstand bleef uit

De verwachte tegenstand van de Italiaan Enrico Fabris en landgenoot Bob de Jong bleef uit. De andere podiumplaatsen waren voor een Koreaan en een Rus, Lee en Skobrev. Vooral de zilveren plak voor Seung Hoo Lee was verbazingwekkend. Hij versloeg Bob de Jong, waar niemand dat verwacht had.Lee was nog nooit hoger geklasseerd dan vijfde in de wereldbeker (Calgary 2009) en begon het seizoen in de B-groep.

De cijfers die ertoe doen:


opening: 18.73; rondetijden: 28.4; 29.4; 29.4; 29.7; 29.3; 29.5; 29.5; 29.7; 29.6; 29.9; 30.0; 30.5 eindtijd: 6.14,60. Olympisch Record en Goud.



Druk

De man die niet mag verliezen, de man die volgens de tabellen eigenlijk ook niet kan verliezen, die man overlaadt zich met zulke hoge verwachtingen dat hij ook bevangen kan worden door een alles blokkerende stress. Sven Kramer kan het namelijk op de olympische 5 kilometer maar op één manier goed doen.

Zijn – beoogde – zege van zaterdag wordt al drie jaar voorspeld, niet in het laatst door de wereldkampioen zelf. Hij wil, hij moet en hij zal.

Verkeerde stress

Om de verkeerde stress buiten te sluiten, wordt Kramer, 23 pas, in zijn laatste dagen voor de race nadrukkelijk gevolgd door zijn twee coaches, Gerard Kemkers en Geert Kuiper.

Zij zijn tevreden over de fysieke en mentale staat waarin hun pupil verkeert, zo verklaarden ze woensdag in het olympisch dorp van Vancouver. Kuiper, officieel de assistent-coach bij TVM: ‘Sven is relaxt, opgelucht zelfs. Dat kun je goed aan hem zien. De route is klaar. Hij heeft vertrouwen geput uit de geslaagde 3 kilometer van afgelopen zaterdag, een officieus wereldrecord voor laaglandbanen.’

Valkuil

De valkuil is een overmatig groot vertrouwen. Kuiper: ‘Wij zijn zeker niet klaar als coaches. In dit soort omstandigheden moeten wij juist scherp blijven. Sven komt ontspannen over. Ja. Maar hoe echt is dat? Ligt hij ’s nachts niet wakker? Dat moeten wij controleren.’

Zij kennen hun pupil van haver tot gort. Zo’n laatste voorbereidingsweek voor een grote wedstrijd hebben ze door de jaren heen vaak gedraaid. Ze doen de dingen precies als anders. ‘Niks anders dan anders’, noemt Kuiper dat.

Overdrijven

Kramer spreekt in dezelfde termen. ‘Ik moet nu niet gaan overdrijven, omdat het Olympische Spelen zijn. En heel geforceerd andere dingen gaan doen. Dat is niet goed. Mijn manier van de laatste vier jaar is zeker niet slecht. Daar houd ik me aan vast.’

In die ingestampte en doordachte routine bestaan ook de zwakke momenten. Zelfs voor Kramer, de schaatser die al twaalf wereldtitels veroverde in drie jaar, bestaan die. Kuiper, eerlijk: ‘Sven voelt zich nu goed, maar als de wedstrijd nog dichterbij komt, kan er een bepaalde paniek toeslaan. Dan zijn wij erbij om dat weg te halen.’

Hedrick

In dat verband is er een mooi verhaal dat de Nederlander Bart Schouten, destijds de coach van de Amerikaanse ploeg, over zijn toenmalige pupil Chad Hedrick vertelde.

Hedrick haalde in Turijn olympisch goud op de 5 kilometer, met twee tellen verschil vóór Sven Kramer. Maar in de kleedkamer was hij vooraf uitgebarsten in tranen. De stress was hem even te veel geworden.

Zoiets heeft Kuiper met Kramer nooit meegemaakt. ‘Maar Sven heeft ook wel zijn momentjes. Op enig moment voor grote wedstrijden, zoals EK’s en WK’s, zegt hij zonder uitzondering: het wordt niks. Daar maak ik dan meestal een grapje over. Ik denk inderdaad dat het niks wordt, zeg ik dan terug.

Niet cynisch

‘Het is een spel. Hij gooit iets in de lucht. En jij reageert. Niet cynisch. Dat werkt niet bij hem. Maar je bevestigt hem en je houdt hem een spiegel voor. O, ik heb zere benen, gooit-ie eruit. Ja, jij bent de enige met zere benen, zeggen wij dan. Dat werkt.’

Kramer is de nuchtere Fries, de jongen uit Oudeschoot die voor niets en niemand bang is. Althans zo lijkt het. Woensdag gaf hij ten overstaan van de internationale pers toe dat hij ook weleens bang is. ‘Ik ben bang om hier te verliezen. Dat maakt me zenuwachtig.’

Verliezen

Kuiper, ter duiding: ‘Natuurlijk heeft Sven ook over verliezen nagedacht. Het is een optelsom van altijd winnen en het zal me toch niet gebeuren dat ik hier verlies. Die gedachte komt ook bij hem op en die moet je verdringen.’

Winnen als topfavoriet, Gianni Romme deed het bij de Winterspelen van Nagano in 1998 op de 5 en de 10 kilometer, de twee afstanden die Kramer tot zijn exclusieve domein rekent. Toch is de favoriet niet bij zijn landgenoot te rade gegaan.

Romme

Eerst grappend: ‘Gianni is nu een Duitser, hè.’ Romme coacht de Duitse Anni Friesinger.

Dan wordt hij toch serieus: ‘Romme is groot olympisch schaatser. Hij heeft het destijds toch maar weten waar te maken. Hij was de jaren ervoor niet zo overheersend als ik de laatste jaren ben geweest. Maar hij deed het wel als topfavoriet. Maar adviezen? Ik krijg zoveel goede adviezen van mensen. Ik kies mijn eigen ritme. Dat heb ik altijd gedaan en dat heeft gewerkt.’

11 feb 2010

Wellink heeft bewijzen!

Björgvin G. Sigurdsson

IJslandse ex-minister: Wellink onbeschoft misleidend



AMSTERDAM - Nout Wellink, president van De Nederlandsche Bank, heeft een ‘onbeschoft misleidende’ verklaring afgelegd voor de commissie-De Wit.

Dit schrijft Björgvin G. Sigurdsson, de IJslandse oud-minister van Handel en Bankzaken (2007-2009) vandaag op de opinipagina van de Volkskrant.

Geen goed woord

Sigurdsson, inmiddels fractievoorzitter van de regerende Sociaal-Democraten, heeft geen goed woord over voor de manier waarop Wellink de schuld van het omvallen van Icesave op het bord van de IJslandse toezichthouder probeert te schuiven. Wellink zei tegen de commissie-De Wit onder meer dat IJsland hem had ‘voorgelogen’.

Volgens Sigurdsson heeft Wellink zelf grote steken laten vallen. Zo zou IJsland bijtijds hebben laten weten dat het nooit garant kon staan voor alle Icesave-tegoeden.

Frankrijk, een ander land waar Icesave spaargeld wilde inzamelen, weigerde daarop de toegang. Nederland echter liet Icesave gewoon zijn gang gaan. De Nederlandse en IJslandse belastingbetaler moeten volgens Sigurdsson nu de gevolgen van dat besluit dragen. DNB zon gisteravond nog op een reactie.

Maar...

Commissie-De Wit krijgt bewijzen van Wellink

HILVERSUM - President Nout Wellink van De Nederlandsche Bank wil de parlementaire commissie-De Wit bewijzen laten zien dat IJsland heeft beweerd dat zijn depositogarantiestelsel de spaartegoeden van Nederlandse spaarders bij Icesave kon garanderen. Wellink verwees woensdag in tv-programma Nova naar notulen van overleg met de IJslandse toezichthouder op het bankwezen.

De bankpresident voelde zich geroepen te reageren nadat de voormalige IJslandse minister Björgvin Sigurdsson van bank- en handelszaken eerdere beweringen van Wellink tegenover de commissie-De Wit een ‘onbeschoft misleidende weergave van de werkelijkheid’ had genoemd. Wellink zei in Nova dat de IJslandse toezichthouder duidelijk had gemaakt dat het depositogarantiestelsel van IJsland ‘gezond’ was.

De afloop is bekend. Icesave kapseisde in oktober 2008 op het hoogtepunt van de financiële crisis. De Nederlandse staat betaalde Nederlandse spaarders tot 100.000 euro van hun spaartegoeden terug, maar eist nu dat IJsland de voorgeschoten bedragen terugbetaalt.

De commissie-De Wit sprak Wellink onlangs over Icesave in het kader van haar onderzoek naar de oorzaken van de kredietcrisis.

Madre - Luca Serio Bertolini

10 feb 2010

PvdA diep door de knieën om "eer" van Balkenende te redden



Moet de Tweede Kamer geïnformeerd worden door de Regering in zaken van oorlog en vrede?
Ja, kijk eh... dat is natuurlijk wel het beste, maar als een Minister President daar anders over denkt kan de PvdA daar goed mee leven.
Mag een Minister President valse informatie verspreiden om angst te zaaien teneinde het land zonder VN-mandaat en zonder steun van het volkenrecht een particuliere vuile oorlog in te slepen?
Nou nee, maar kijk, eh... daar mag je heel verschillende standpunten over hebben want wat er feitelijk aan de hand is doet er niet toe.

De Pers zegt het simpel maar duidelijk:

Zeur niet zo

In het politieke debat bestaan nog steeds ‘diepgevoelde verschillen’ over Irak en het kabinet ‘spreekt de wens uit dat verschillen in opinies door een ieder voluit gerespecteerd worden’. Vertaling: dit kabinet ligt totaal met zichzelf overhoop, maar zeur daar niet zo over, Geert Wilders, Femke Halsema en Alexander Pechtold.

Staatsrechtelijk maakt het kabinet er zo een knoeiboeltje van. Ministers zijn politiek verantwoordelijk voor alle fouten van hun voorgangers, ook al kunnen ze daar persoonlijk niets aan doen. Maar het is onmogelijk om vast te stellen waar de huidige bewindslieden verantwoording voor dragen wanneer zij elk zo hun eigen opvatting hebben over wat er rond de Irak-oorlog eigenlijk is gebeurd.

‘We zitten er nog steeds en we hopen er te zitten tot mei 2011’, zo sprak het ChristenUnie-Kamerlid Joel Voordewind, door Radio 1 gevraagd naar zijn gevoel over de dag van gisteren. Ook daarin wordt de coalitie onbeschaamder: het is langzamerhand een doel op zich geworden voor dit kabinet om ondanks alle conflicten níet te vallen. Hoeveel belangrijks daarvoor ook moet worden uitgesteld, welke zompige formuleringen daarvoor ook moeten worden verzonnen.

8 feb 2010

Hot Dog

Geef toe: het is maar goed dat er een eind komt aan seks zoals God het niet bedoeld heeft.