Opnieuw is de discussie ontbrand over prostitutie. Vooral vrouwen praten graag over de vliegende lul.
Niks nieuws, maar wat mij steeds weer verbaast bij dit onderwerp is, dat men de noodzaak veronderstelt van nieuwe wetgeving en dat is uiteraard pure onzin.
Alles wat er fout is in de prostitutie - en dat is schandalig veel - is reeds verboden bij wet- en regelgeving.
Soms zelfs tot in het absurde, zoals bijvoorbeeld dat in de model-vergunning voor bordelen die ontworpen is door de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. Een aantal voorwaarden wordt gespecificeerd, waaraan de vergunninghouder moet voldoen of anders wordt de vergunning ingetrokken en de zaak dus gesloten.
Zulke voorwaarden zijn uiteraard nuttig, behalve in dit geval als de VNG stelt: De vergunninghouder is verplicht te zorgen voor de bescherming van gezondheid en zedelijkheid.
Tja, dat dankt je de koekoek, bescherming van de gezondheid is uiteraard prima, hoewel wat moeilijk te controleren, maar verder? Als onzedelijkheid niet meer mag in een bordeel, wat is dan het nut van dat bordeel? Een babbeltje maken over een keurig, liefst interessant onderwerp kan immers ook op een bankje in het park? Dat kost niks.
Toch is dit model van een bordeelvergunning door de meeste gemeenten met een vergunningstelsel klakkeloos overgenomen. Een bordeelvergunning houdt in, dat het bordeel open mag blijven, zolang er niets gebeurt wat tegen de zedelijkheid ingaat. Moet de bordeelsluiper dan zijn eigen vrouw meenemen om daarmee het noodzakelijke te doen om nakroost te verwekken? Volgens mij is dat thuis toch nog wat netter.
Wat is dan de bedoeling?
Stel je voor dat daar de verantwoordelijke wethouder binnenstapt die een gratis behandeling eist, want anders zou hij wel eens kunnen constateren dat er in het bordeel onzedelijke handelingen worden uitgevoerd en dan moet hij de tent helaas sluiten op basis van punt zeven onder voorwaarden van de vergunning.
Zulk misbruik wordt uitgelokt door deze onzinvergunning.
En kunnen wij niet allemaal de vergunninghouder aanklagen wegens het niet voldoen aan de voorwaarden?
Nu constateert men dat het vergunningenstelsel niet heeft gezorgd voor effectieve bestrijding van prostitutie. Dwang, misbruik en uitbuiting komen nog steeds voor. Wie had dat gedacht, toen het bordeelverbod werd opgeheven?
Zo heb je een minimum leeftijd die op 18 jaar gesteld is, jonger mag niet, maar wat zie je nou? Meisjes van 18 jaar stromen in in de vergunde prostitutie!
Dat was niet de bedoeling. Dus moet de legale leeftijd worden opgetrokken naar minimaal 20 jaar. Dat kan, maar ik voorspel dat men dan een instroom zal zien van 20-jarigen. Zo kun je doorgaan tot je alleen nog vergunde bordelen hebt voor necrofielen. Of regelt men dan dat lijken minstens 20 jaar in een graf gelegen moeten hebben voordat je ze mag gebruiken?
Wat mij betreft, gaat het alleen om goede prostitutie legaliseren, tegenover slechte prostitutie opruimen.
Als er legale goede prostitutie is, zal de grotendeels onzichtbare, illegale, slechte prostitutie uit de markt gedrukt worden.
Domweg alle prostitutie verbieden heeft door de eeuwen heen nog nooit geholpen om wantoestanden tegen te gaan. Daarom moet je regelen wat acceptabel is.
Daar mankeert het aan, want gemeenten hebben het makkelijker als ze de vergunde prostitutie - die ze kunnen zien - het leven zuur maken, zodat bijvoorbeeld een luxe hotelsuite met een schitterende badkamer wordt afgekeurd, omdat er niet volgens voorschrift twee wasbakjes op minstens twee meter afstand naast het bed aan de muur hangen of omdat het plafond een hoogte heeft van 260cm in plaats van de voorgeschreven 240cm.
Ook zijn veel vergunningen geheel ten onrechte verleend aan bordelen waar meisjes en vrouwen tegen hun wil werken en/of waar ze worden uitgebuit en/of waar ze zwart verdienen naast een uitkering en/of waar illegaal in Nederland verblijvende dames werken.
Bij de uitgifte van vergunningen werd voorrang gegeven aan bestaande bordelen. Die waren daarvoor dus illegaal en het mag niemand verwonderen dat er mannen de scepter zwaaiden die meermalen veroordeeld waren wegens geweld en seksmisdrijven.
Wettelijk mag dat niet getolereerd worden, maar ze krijgen zelfs voorrang! Moeten er dan wetten komen die van ieder strafrechtelijk verbod nog eens apart voorschrijven of het al dan niet strafbaar is?
Het toppunt van absurditeit is de nieuwe roep om het gebruik van prostitutie totaal te verbieden. De reden zou zijn, dat vrouwen in de prostitutie misbruikt worden. Die constatering is juist en dat moet je dus aanpakken, wat nauwelijks gebeurt.
Het is daarom in de eerste plaats de schuld van wetshandhavers dat ze hun plicht niet vervullen. Ze weten dat er misbruik plaatsvindt, dat is strafrechtelijk verboden, maar ze doen er niks aan.
Er zijn echter, net als in het huwelijk, vrouwen en meisjes die helemaal geen bezwaar hebben tegen de seks en die de klanten gaarne van dienst zijn.
Er zijn ook mensen die dat ontkennen, die zeggen dat geen enkele vrouw ooit vrijwillig aan seks doet, omdat ze het allemaal verschrikkelijk vinden. Die mensen zijn er maar die doen er niet toe. Om een mening te hebben, moet je weten waarover je het hebt. Als we met alle misverstanden ook nog rekening moeten houden is het land onbestuurbaar.
Hoe dan ook, we kunnen gemakkelijk vaststellen dat er binnen de huwelijkse staat meer onvrijwillige seks plaatsvindt dan in de prostitutie. Er zijn nu eenmaal veel meer onwillige huwelijkspartners (m/v) dan onwillige hoeren en beide groepen worden maar al te vaak uitgebuit.
Stel je voor: je wordt als vrouw door je man uit werken gestuurd om geld te verdienen voor zijn boot. Je gaat en dus kom je moe thuis en dan moet je nog neuken ook, alsof je nog steeds van hem houdt. Is het niet verschrikkelijk?
De oplossing is dat bestaande wetten worden uitgevoerd en alle vrijwillige prostitutie wordt toegestaan voor al degenen die in Nederland mogen werken, met inachtneming van de volgende restrictie.
De Grondwet garandeert de integriteit van het lichaam.
Dit houdt in dat iedere hoer zelf haar klanten selecteert en dat is een onmogelijke eis in de openbare prostitutie, langs de straat, in de berm, achter het raam in een club en achter een telefoonnummer van een uitzendorganisatie.
Daarom kan een pooier of bordeelhouder nooit de baas zijn van de hoeren die er werken. Alleen door een zelfstandige beroepsuitoefening kan het grondwettelijk zelfbeschikkingsrecht van de hoer effectief zijn. Een bordeelhouder kan dus niet anders zijn dan iemand die faciliteiten beschikbaar stelt aan legale hoeren, zonder verdere verplichtingen, anders dan een redelijke financiële tegemoetkoming.
Omdat iedere gezagsverhouding het grondwettelijk zelfbeschikkingsrecht corrumpeert kan een bordeel alleen als een franchiseorganisatie van zelfstandige hoeren levensvatbaar zijn.
22 okt 2011
10 okt 2011
Monarchiedebat
We hebben het gehad, het monarchiedebat van de NOS. Nu de 2de Kamer nog. Zullen we een ceremoniële monarchie krijgen, de functie van de Koning(in) beperken tot lintjes knippen?
“De Koningin moet uit de Regering,” roept Wilders. Hij bedoelt niet dat de monarchie moet worden afgeschaft. Hij is de tweede die in de laatste honderd jaar dat “briljante” idee huldigt. De eerste was Anton Mussert en daarmee is het slecht afgelopen.
In het NOS-debat had je natuurlijk ook republikeinen. Je zou verwachten dat deze de kans zouden grijpen om de voortreffelijke voordelen van een presidentschap aan de man te brengen. Want het eerste wat ik vraag als men van het koningschap afwil is: “Wat wil je dan? Hoe ziet dat eruit?”
Dat ik daar geen beeld heb van presidentschap dat gunstiger kan zijn voor Nederland is de enige reden waarom ik geen republikein ben. Vertel nu eens jongens, wat we daar beter van worden. Misschien wil ik dat dan ook wel.
Maar we krijgen dat niet te horen. Integendeel, als we horen speculeren dat “het volk” vindt dat er teveel hofcultuur is, dan vertellen anderen van de veel grotere (ergere) hofcultuur van verschillende presidenten. Zelf denk ik ook altijd, wanneer er weer klachten opklinken over dat het zoveel geld kost, “denk je nu echt dat een representatieve president, een president, waarmee je met goed fatsoen voor de dag kunt komen, een stuk goedkoper is?”
Trouwens moet die president dan in of uit de Regering, een ceremonieel presidentschap? Of moet de president de baas van de Regering zijn en de premier zijn ondergeschikte? Het lijkt mij niet makkelijker om de taken goed te verdelen, maar wat het meest waarschijnlijk is, lijkt mij, dat je de monarchie kwijtraakt en er feitelijk niets voor terugkrijgt terwijl het wel net zoveel kost. Presidenten die geen Regeringsleiders worden, worden niet langdurig voorbereid op hun functie. Het zijn altijd amateurs.
En moet dan niet iedere regering zijn eigen president hebben? Die zit dan anderhalf jaar en dan moet ie weer weg omdat de premier en ministers iets fout doen. Hij of zij, na een heel korte tijd president geweest te zijn, kan weer gewoon politieagent worden en het verkeer gaan regelen.
Ja, de Constitutionele Monarchie wordt ingevuld bij erfopvolging en dat is hartstikke ondemocratisch. Daar ben ik het volledig mee eens. Je hebt ook mensen die met blond haar of met rood haar geboren worden en dat is ook hartstikke ondemocratisch. Het voordeel van erfopvolging is dat de degelijk vooropleiding verzekerd is. Is de opvolger ongeschikt dan zijn we heus mans genoeg om dat tijdig te ontdekken en een stapje verder op de lijst te kijken of er iets beters bij is, maar het kan niemand ontgaan dat we bij de aanstaande opvolging weinig problemen verwachten. Hij doet het goed, die Kroonprins en wie er wat aandachtiger naar kijkt moet zelfs toegeven dat hij, ondanks een zeventje, wordt onderschat, dus hij verdient eigenlijk meer, een acht of zo.
Goed, het gaat dus nu niet zozeer om de poppetjes maar om het principe. Doen andere koningshuizen het beter? Doen presidenten het beter?
Wie van de republikeinen zou zelf president willen zijn?
Ik denk dat elk van hen denkt meer geschikt te zijn om de Troonrede uit te spreken en ik waag dat te betwijfelen, terwijl ik bovendien geen enkele reden heb aan te nemen, dat één van hen meer indruk maakt bij staatsbezoeken en met staatsbezoeken moet het geld, dat de hele Regering kost, terugverdiend worden. Met een koning(in) aan het hoofd lukt dat wel.
In de staatsrechtelijke context wordt de Koning(in) enige invloed toegekend en in het debat wordt die invloed verschrikkelijk overdreven. Immers met de ministeriële verantwoordelijkheid is het de premier die de dienst uitmaakt waar het politieke beslissingen betreft. Er is geen vorstin die stiekem alle touwtjes in handen houdt, zoals gesuggereerd wordt.
Ik heb sinds Wilhelmina nooit meer een premier horen zeggen, dat bepaalde regeringsvoornemens niet konden doorgaan omdat hij, de premier, het met de koningin niet eens kon worden. In tijd van oorlog met een provisorische regering in ballingschap kan men zich dat voorstellen. Met een premier uit democratisch gekozen volksvertegenwoordiging is dat sowieso nooit voorgekomen en naar mijn inschatting ondenkbaar. Ook de bezwaren tegen de vorstelijke invloed op de formatie van een regering. De laatste keer leidde dat tot klachten terwijl het nu juist zo’n gelegenheid was waarbij duidelijk gedemonstreerd werd dat politici hun eigen weg gaan. Of dat onze geliefde vorstin behaagde of mishaagde, dat weten we niet en dat hoeven we ook niet te weten.
28 sep 2011
Het mag geen naam hebben
U hebt het misschien wel eens iemand horen zeggen: “het mag geen naam hebben.”
Laat ik u in vertrouwen meedelen dat ik het vaak gehoord heb, veel te vaak.
Dat relativerende, zelfs als het over gezondheid en dood gaat, gezondheid en dood van duizenden, of zelfs van tienduizenden of honderdduizenden.
En hoe komt iemand daarbij?
Wel, verklaart men dan, de gezondheid is slechter van al die mensen en, toegegeven, ze sterven ook eerder en dat is verdomd zielig, maar de invloed van de oorzaak mag geen naam hebben.
Dat is alles wat ze willen zeggen. Ze bagatelliseren geen menselijk leed, dat is een gegeven, maar om daar nu de processen, werkzaamheden en het falen van hun bazen of sponsors als schuldigen voor aan te wijzen, als oorzaak, nee, die invloed mag geen naam hebben. Bewijs maar eens dat die mensen anders niets gemankeerd zouden hebben. Hoeveel mensen zijn er niet buiten de gebieden die als besmet zijn aangewezen die aan dezelfde kwalen lijden? Inderdaad, de meeste kankerpatiënten leven buiten Japan en dat zal zo blijven.
Zes kerncentrales in Japan, aangerand door een brute aardbeving en de daarop volgende tsunami, stoten enorme hoeveelheden radioactiviteit uit, maar de bedreiging voor gezondheid en leven mag geen naam hebben en intussen worden wel enkele miljoenen Japanners geëvacueerd, dat wil zeggen, van hun levensonderhoud en de leefgemeenschap van hun thuisbasis beroofd, met de prognose dat ze vroeg zullen sterven en misvormde kinderen zullen krijgen, als ze die nog kunnen krijgen.
De redenering is, dat er tal van andere redenen kunnen worden aangewezen waarom mensen onder zulke slechte gezondheidscondities lijden en dat dit het normale risico is van het slechts tijdelijk overleven van je geboorte. Niets is zo dodelijk als geboren worden, want niemand heeft dat ooit overleefd. Het kan, nee het moet zelfs, iedereen overkomen. Triest maar waar.
Helaas, eindelijk treffen we indirect en impliciet een vorm van waarheid: wij worden allemaal bedreigd door de moorddadige invloed van ongelimiteerd, gewetenloos winstbejag. Doordat maximale economische groei het hoogste goed wordt geacht, ook door de slachtoffers, worden de bijziende oogjes van de overheid toegeknepen als het overtredingen van beschermende regelgeving betreft en eigenlijk wil men van al die regelgeving helemaal af.
Zelfs als dat totale ontvolking van hele landstreken betreft, ziet men niet hoe fout het is om de roofridders in deze wereld de vrije hand te geven. Er mag dus best een tweede kerncentrale in Zeeland komen, geen nieuwe, met modernere en meer veilige techniek die dertig keer duurder is, maar gewoon zo’n goedkope tikkende tijdbom uit de oude doos, waarvan het tijdmechanisme bij voorbaat al permanent ontregeld is. Het kan mis gaan op de dag van opstarten en vanaf dan kan het ook elke dag daarna misgaan, zelfs bij het stilleggen.
In de bestaande kerncentrales komen gemiddeld zeven keer per jaar veiligheidssituaties voor die kritiek zijn en geen enkele centrale ter wereld, ook Borsele in Nederland niet, heeft ooit één jaar meegemaakt dat alles okay is en in geval van nood erger kan worden voorkomen.
Een tweede bron van ongerustheid is dat geen enkele van de bestaande kerncentrales bestand is tegen een aanval, als op de elfde september 2001 op de Twintowers van het World Trade Center en het Pentagon, met grote, gekaapte of gecharterde verkeersvliegtuigen. Het enige wat een terroristische organisatie daarvoor nodig heeft, is wat geld voor de charter en één zelfmoordbemanning. Wie praat er dan nog over “vuile bommen” die ergens een land in gesmokkeld kunnen worden, indien de toepassing van dat principe zo eenvoudig kan zijn? Welke luchtmacht schiet er zomaar een verkeersvliegtuig neer, waar mogelijk tweehonderd onschuldige passagiers in zitten? En boven een dichtbevolkt land?
Kan het dan niet veiliger?
Jawel en dat is ook de preek die voorstanders van kernenergie over ons uitstorten. Er zijn geweldige resultaten geboekt in het onderzoek hoe het opwekken van kernenergie veiliger kan en afdoende foolproof, maar wat ze er niet bij zeggen, is, dat zulke centrales, die veel meer, maar nog steeds niet afdoende veiligheid bieden, domweg niet gebouwd en nooit gebouwd zullen worden, omdat ze veel te duur zijn. Dat kernenergie zo goedkoop lijkt, komt, omdat slechts één procent van de werkelijke kosten, namelijk uitsluitend de operationele kosten en de stichtingskosten en niets van de vervolgkosten en risicokosten in rekening worden gebracht. Die berekening maakt sommige mensen gigantisch rijk en wie zo rijk is heeft gigantisch veel invloed, maar de schade kun je nooit op hen terugvorderen omdat die luizige twee miljard dollar of euro of nog wat meer aan persoonlijke rijkdom geen naam mag hebben.
Maar de rechtvaardiging van kernenergiecentrales mag ook om een vierde reden geen naam hebben, omdat we ons nog steeds geen raad weten, om op een veilige en betaalbare manier van het radioactieve afval af te komen. Zeker kun je definitief veilig van kernafval afkomen, maar als je gaat rekenen, ontdek je dat het bruto nationaal product van Nederland een lager bedrag aangeeft, dan het bedrag van de kosten van het gezond, veilig en definitief oplossen van ons kernafvalprobleem.
Kernafval waarvan?
Van één kerncentrale te Borsele voor energieopwekking en een paar kleine bedrijfjes voor het vervaardigen van medicinale spulletjes en de wetenschap, kleine bedrijfjes die geen naam mogen hebben.
Wat nu met de later beweerde “kennis van toen” ook geen naam mag hebben, is één van de onoplosbare problemen die willens en wetens naar de toekomst (toe) geschoven worden.
Gaat het om onze toekomst of veiligheid?
Nee, daar is geen markt voor, dus dat mag geen naam hebben.
Het enige wat zoden aan de dijk zet, is, om heel gewoon de reële kosten door te berekenen en dan kom je uit op ongeveer €1200 per kW/u en laat iedereen even rustig doorrekenen wat dat betekent voor het eigen huishouden.
Laat ik u in vertrouwen meedelen dat ik het vaak gehoord heb, veel te vaak.
Dat relativerende, zelfs als het over gezondheid en dood gaat, gezondheid en dood van duizenden, of zelfs van tienduizenden of honderdduizenden.
En hoe komt iemand daarbij?
Wel, verklaart men dan, de gezondheid is slechter van al die mensen en, toegegeven, ze sterven ook eerder en dat is verdomd zielig, maar de invloed van de oorzaak mag geen naam hebben.
Dat is alles wat ze willen zeggen. Ze bagatelliseren geen menselijk leed, dat is een gegeven, maar om daar nu de processen, werkzaamheden en het falen van hun bazen of sponsors als schuldigen voor aan te wijzen, als oorzaak, nee, die invloed mag geen naam hebben. Bewijs maar eens dat die mensen anders niets gemankeerd zouden hebben. Hoeveel mensen zijn er niet buiten de gebieden die als besmet zijn aangewezen die aan dezelfde kwalen lijden? Inderdaad, de meeste kankerpatiënten leven buiten Japan en dat zal zo blijven.
Zes kerncentrales in Japan, aangerand door een brute aardbeving en de daarop volgende tsunami, stoten enorme hoeveelheden radioactiviteit uit, maar de bedreiging voor gezondheid en leven mag geen naam hebben en intussen worden wel enkele miljoenen Japanners geëvacueerd, dat wil zeggen, van hun levensonderhoud en de leefgemeenschap van hun thuisbasis beroofd, met de prognose dat ze vroeg zullen sterven en misvormde kinderen zullen krijgen, als ze die nog kunnen krijgen.
De redenering is, dat er tal van andere redenen kunnen worden aangewezen waarom mensen onder zulke slechte gezondheidscondities lijden en dat dit het normale risico is van het slechts tijdelijk overleven van je geboorte. Niets is zo dodelijk als geboren worden, want niemand heeft dat ooit overleefd. Het kan, nee het moet zelfs, iedereen overkomen. Triest maar waar.
Helaas, eindelijk treffen we indirect en impliciet een vorm van waarheid: wij worden allemaal bedreigd door de moorddadige invloed van ongelimiteerd, gewetenloos winstbejag. Doordat maximale economische groei het hoogste goed wordt geacht, ook door de slachtoffers, worden de bijziende oogjes van de overheid toegeknepen als het overtredingen van beschermende regelgeving betreft en eigenlijk wil men van al die regelgeving helemaal af.
Zelfs als dat totale ontvolking van hele landstreken betreft, ziet men niet hoe fout het is om de roofridders in deze wereld de vrije hand te geven. Er mag dus best een tweede kerncentrale in Zeeland komen, geen nieuwe, met modernere en meer veilige techniek die dertig keer duurder is, maar gewoon zo’n goedkope tikkende tijdbom uit de oude doos, waarvan het tijdmechanisme bij voorbaat al permanent ontregeld is. Het kan mis gaan op de dag van opstarten en vanaf dan kan het ook elke dag daarna misgaan, zelfs bij het stilleggen.
In de bestaande kerncentrales komen gemiddeld zeven keer per jaar veiligheidssituaties voor die kritiek zijn en geen enkele centrale ter wereld, ook Borsele in Nederland niet, heeft ooit één jaar meegemaakt dat alles okay is en in geval van nood erger kan worden voorkomen.
Een tweede bron van ongerustheid is dat geen enkele van de bestaande kerncentrales bestand is tegen een aanval, als op de elfde september 2001 op de Twintowers van het World Trade Center en het Pentagon, met grote, gekaapte of gecharterde verkeersvliegtuigen. Het enige wat een terroristische organisatie daarvoor nodig heeft, is wat geld voor de charter en één zelfmoordbemanning. Wie praat er dan nog over “vuile bommen” die ergens een land in gesmokkeld kunnen worden, indien de toepassing van dat principe zo eenvoudig kan zijn? Welke luchtmacht schiet er zomaar een verkeersvliegtuig neer, waar mogelijk tweehonderd onschuldige passagiers in zitten? En boven een dichtbevolkt land?
Kan het dan niet veiliger?
Jawel en dat is ook de preek die voorstanders van kernenergie over ons uitstorten. Er zijn geweldige resultaten geboekt in het onderzoek hoe het opwekken van kernenergie veiliger kan en afdoende foolproof, maar wat ze er niet bij zeggen, is, dat zulke centrales, die veel meer, maar nog steeds niet afdoende veiligheid bieden, domweg niet gebouwd en nooit gebouwd zullen worden, omdat ze veel te duur zijn. Dat kernenergie zo goedkoop lijkt, komt, omdat slechts één procent van de werkelijke kosten, namelijk uitsluitend de operationele kosten en de stichtingskosten en niets van de vervolgkosten en risicokosten in rekening worden gebracht. Die berekening maakt sommige mensen gigantisch rijk en wie zo rijk is heeft gigantisch veel invloed, maar de schade kun je nooit op hen terugvorderen omdat die luizige twee miljard dollar of euro of nog wat meer aan persoonlijke rijkdom geen naam mag hebben.
Maar de rechtvaardiging van kernenergiecentrales mag ook om een vierde reden geen naam hebben, omdat we ons nog steeds geen raad weten, om op een veilige en betaalbare manier van het radioactieve afval af te komen. Zeker kun je definitief veilig van kernafval afkomen, maar als je gaat rekenen, ontdek je dat het bruto nationaal product van Nederland een lager bedrag aangeeft, dan het bedrag van de kosten van het gezond, veilig en definitief oplossen van ons kernafvalprobleem.
Kernafval waarvan?
Van één kerncentrale te Borsele voor energieopwekking en een paar kleine bedrijfjes voor het vervaardigen van medicinale spulletjes en de wetenschap, kleine bedrijfjes die geen naam mogen hebben.
Wat nu met de later beweerde “kennis van toen” ook geen naam mag hebben, is één van de onoplosbare problemen die willens en wetens naar de toekomst (toe) geschoven worden.
Gaat het om onze toekomst of veiligheid?
Nee, daar is geen markt voor, dus dat mag geen naam hebben.
Het enige wat zoden aan de dijk zet, is, om heel gewoon de reële kosten door te berekenen en dan kom je uit op ongeveer €1200 per kW/u en laat iedereen even rustig doorrekenen wat dat betekent voor het eigen huishouden.
25 sep 2011
Hoe bezield is Mark Rutte?
In Vrij Nederland vroegen Thijs Niemantsverdriet en Sander Pleij zich in gemoede af wat Mark Rutte, u weet wel, onze premier van alle Nederlanders, bezielt. Wie, zoals ik, Mark Rutte onlangs piano heeft horen spelen (Pauw&Witteman lieten een stukje meebeleven), weet dat bezieling bij de man niet te vinden is en als hij überhaupt zou weten wat bezieling is en dat je dat bij muziek maken nodig hebt dan zou hij nooit meer een piano aanraken want het was echt onverdraaglijk.
Het is best mogelijk, zoals Condoleezza Rice in prestigieuze concertzalen heeft laten horen dat een neoconservatief, dus iemand die op sociaal gebied het spoor totaal bijster is toch heel begaafd piano spelen kan. Ik zeg altijd maar dat iemand die werkelijk kunst maakt daardoor al een goed mens is ongeacht karakter want je kunt nu eenmaal meestal niet alles hebben. Slechte kunst en een slecht karakter is echter helemaal verschrikkelijk, dat weten we van Adolf Hitler die tweemaal voor de academie van Wenen werd afgewezen. Als je geen goede kunst maakt moet je dus een goed mens zijn, dat is een harde eis, maar bezieling is doorgaans niet nodig al zou dat een premier zeker niet misstaan.
Lees het artikel in VN maar, want het is toch nog een aardig stuk geworden over die zoektocht naar de ideologische plaats die Mark Rutte zichzelf denkt toe te dichten. Echter, naar mijn mening is er van een ideologie geen sprake en de man is evenmin een intellectueel. Ik kan er niets aan doen, want er zijn volgens mij best liberale intellectuelen, maar Mark Rutte zit er domweg niet tussen.
Daarom heb ik het volgende commentaar toegevoegd:
DutchPointer
Het is geen nieuwtje, dacht ik, dat Rutte totaal geen ideologische visie heeft, althans niet iets wat echt wortel geschoten heeft. Noem hem dus maar gewoon een pragmaticus, als je heel beleefd wilt zijn. Indien hem dat morgen beter uitkomt, kan hij zo weer van koers veranderen. Om dezelfde reden kan ik ook Bolkestein niet tot de liberale intellectuelen rekenen, maar waarschijnlijk omdat die al op leeftijd is zwabbert hij minder. Wiegel, dat is een ander verhaal, geen belezen type, maar wat kun je anders verwachten van een gepassioneerde conservatief? Bush43 was ook geen lezer. Onder rechts-liberaal vind je sowieso geen intellectuelen. Met de opsomming Vonhoff, Winsemius en Voorhoeve kan ik het eens zijn, al ken ik de intellectuele bagage van Winsemius niet, maar dan zou ik Toxopeus daaraan willen toevoegen. Echter in feite is D66-er Jan Terlouw een echte links liberale intellectueel, die het progressieve liberalisme goed begrepen heeft.
Waarom kan de hier genoemde imaginaire "nutsdenker" geen intellectueel zijn?
Dat is omdat deze lieden niet kunnen slagen voor de reality-check. De werkelijkheid toont aan dat hun verwachtingen en maatschappijbeschouwing niet kloppen met wat we in de werkelijkheid zien. Hun voorspellingen zijn nog nooit uitgekomen. Met het concept van Friedman gaat het maar eventjes goed, een groeistuip en als de daaruit volgende greed(EN) groter wordt dan de need(EN) stort alles in mekaar. Als het anders is zouden ze volkomen gelijk hebben, maar juist Karl Popper wijst op het belang van die reality-check, ook wel de Popper-toets genoemd.
Het meest valt dit op bij die eigen verantwoordelijkheid, welke bijvoorbeeld de kerngezonde en capabele werkloze de handen uit de mouwen moet doen steken. Is deze persoon ouder dan 40-45 jaar dan moet hij of zij nog een jaar of twintig mee in het arbeidsproces, maar er is domweg geen werk voor zulke lieden en je kunt moeilijk zeggen dat een sanering van een groot bedrijf, of een beleidswijziging van de overheid ook maar iets te maken heeft met de eigen verantwoordelijkheid van een ontslagen individu.
Vooropgesteld dat je iemand niet aansprakelijk kunt stellen voor het verstrijken der jaren is leeftijd na een fysieke of psychische beperking toch het eerste criterium om een sollicitant af te wijzen, d.w.z. niet eens op te roepen, ook niet als er zich geen enkele andere kandidaat aandient. Liever laat men, in het bedrijfsleven, zowel als bij de overheid, zo'n vacature dan open. Zo iemand zou niet meer de flexibiliteit hebben, om zich aan een bepaalde bedrijfscultuur aan te passen, de persoon zou ook slechts over achterhaalde kennis beschikken, als iemand wat ouder wordt, is er meer kans op uitval door ziekte enzovoort. Het is heel goed mogelijk dat deze inschatting vaak/soms juist is, maar zeker is die inschatting niet altijd de juiste en dat wordt niet overwogen of onderzocht.
Als een specialist ontslagen wordt bij de overheid verhuurt hetzelfde individu zich als adviseur want de kennis van hem of haar is vaak onmisbaar. Ik denk met enige nostalgie dan aan de oude stakingsleus: "als uw macht'ge arm het wil valt heel het raderwerk plots stil." Dat werkt ook bij de vele beleidswijzigingen van de overheid waardoor er ineens niks meer kan. Je verlaagt bijvoorbeeld alle onderwijssalarissen en dan zie je dat je geen capabele leerkrachten meer krijgt, waardoor onoplosbare problemen en onvoorziene meerkosten ontstaan. Meer geld voor minder kwaliteit, maar ja, dat is slechts onderwijs, kinderlijk gedoe, dus laat dat maar aanmodderen. Bedrijven zijn dus ineens veel meer geld kwijt aan opleidingen om de tekorten van het regulier onderwijs op te vangen.
Ik ken een geval van tweeduizend sollicitaties waaruit vijf keer een gesprek gescoord werd, omdat een open sollicitatieprocedure voorgeschreven was en de sollicitant over een niet te negeren curriculum beschikte, maar er voor de vacature al een interne kandidaat beschikbaar was. Bij één van de grootste gemeenten in ons land werd een jeugdige nitwit aangesteld om over de aanschaf, het onderhoud en de interne distributie van IT-apparatuur te beslissen, omdat de knaap nog weinig anders in zijn leven had gedaan dan computerspelletjes spelen en daarin zeer bedreven was.
Een personeelsfunctionaris kan zelf ontslagen worden wegens wanprestatie wanneer herhaaldelijk sollicitanten ouder dan 40 jaar worden opgeroepen voor gesprek omdat die lui goede papieren en een smak kostbare ervaring hebben. Dertig jaar ervaring telt niet als de sollicitant niet jonger dan 40 is.
Waar het volgens pseudo-ideoloog Rutte nu heen moet, is de opheffing van de ontslagbescherming en dan vlieg je vanzelf eruit als je de kritische leeftijdsgrens bereikt, zodat uiteindelijk iedere werknemer een loser wordt, allemaal op hun beurt. Het is trouwens ook al heel lang typisch Nederlands om wie eenmaal de geur van een loser heeft definitief af te schrijven. Daarom had Einstein geen kans toen hij in Leiden solliciteerde (of was het Delft? Dat heb ik niet zo gauw paraat).
Een ander voorbeeld demonstreert de regering zelf met de werving van politieagenten. Er moet meer gebeuren, maar het mag niks kosten, dus nu moeten er tweeduizend vrijwilligers geworven worden en om de leegloop op te vangen, moeten er ook nog tweeduizend agenten instromen in de beroepsopleiding, die ook meer en meer uitgekleed wordt, maar waarvoor, ondanks de lage toelatingseisen, niet meer dan achthonderd aspiranten zich gemeld hebben. Een tekort van twaalfhonderd aankomende professionals. Uiteraard werkt dat tekort door de jaren heen cumulatief.
Maakt men zichzelf wijs dat Nederlandse mannen en vrouwen liever gratis dan voor een behoorlijke beloning willen werken? Waar leven die mensen dan van? Veel vrijwilligerswerk kan niet eens gedaan worden door mensen met een uitkering die tevergeefs permanent voor de (betaalde) arbeidsmarkt beschikbaar moeten zijn en intussen maar wat graag de armen uit de mouwen zouden willen steken. Zelfs mogen ze zich niet inschrijven voor een reguliere beroepsopleiding.
Dat heeft Rutte beslist niet van Giuliani geleerd. Giulliani maakte er domweg genoeg geld voor vrij, sprak wat toverformules en verder had hij niets in te brengen in het beleid van de professionals. Als ze geld van de overheid hebben kunnen ze zelf hun verantwoordelijkheid wel waarmaken en daar betaal je dus belasting voor. Echt, met of zonder toverformules, als een bepaalde dienst niet kan worden betaald, dan kan die niet worden verricht, ongeacht hoeveel mensen de handen wel uit de mouwen willen steken.
Waar het dus om gaat, is, dat in de alledaagse werkelijkheid de overheid moet zorgen voor een doorstroming naar de particuliere arbeidsmarkt en mensen die een baan hebben krijgen veel makkelijker een andere dan wanneer ze werkloos zijn. Dat betekent dat een vangnet en overheidsmaatregelen noodzakelijk zijn en dat betaalt zich nog ruimschoots uit ook. De overheid dient te zorgen voor een sociale infrastructuur die gericht is op continuïteit van arbeidsvoorziening. Daarmee is ook de markt gediend, want voor het marktmechanisme heb je bestedende consumenten nodig.
Dat je een betere economie krijgt door een groot deel van de consumenten te laten verkommeren is een zwakzinnig idee. Mensen die zo beperkt zijn in hun denken, kunnen onmogelijk intellectuelen zijn en zonder intellectuelen heb je geen ideologie.
Trouwens een ideologie is alleen leuk als er capabele intellectuelen zijn met een andere mening, zodat er een interessante discussie ontstaat. Maar voor een mening heb je sowieso verstand van zaken nodig en als dat ontbreekt, omdat bijvoorbeeld de Popper-toets negatief uitvalt, dan is er geen sprake van een mening maar van een misvatting. Lieden die zich door misvattingen laten leiden, moet je niet het land laten besturen, vind ik.
Dat is mijn mening.
Het is best mogelijk, zoals Condoleezza Rice in prestigieuze concertzalen heeft laten horen dat een neoconservatief, dus iemand die op sociaal gebied het spoor totaal bijster is toch heel begaafd piano spelen kan. Ik zeg altijd maar dat iemand die werkelijk kunst maakt daardoor al een goed mens is ongeacht karakter want je kunt nu eenmaal meestal niet alles hebben. Slechte kunst en een slecht karakter is echter helemaal verschrikkelijk, dat weten we van Adolf Hitler die tweemaal voor de academie van Wenen werd afgewezen. Als je geen goede kunst maakt moet je dus een goed mens zijn, dat is een harde eis, maar bezieling is doorgaans niet nodig al zou dat een premier zeker niet misstaan.
Lees het artikel in VN maar, want het is toch nog een aardig stuk geworden over die zoektocht naar de ideologische plaats die Mark Rutte zichzelf denkt toe te dichten. Echter, naar mijn mening is er van een ideologie geen sprake en de man is evenmin een intellectueel. Ik kan er niets aan doen, want er zijn volgens mij best liberale intellectuelen, maar Mark Rutte zit er domweg niet tussen.
Daarom heb ik het volgende commentaar toegevoegd:
DutchPointer
Het is geen nieuwtje, dacht ik, dat Rutte totaal geen ideologische visie heeft, althans niet iets wat echt wortel geschoten heeft. Noem hem dus maar gewoon een pragmaticus, als je heel beleefd wilt zijn. Indien hem dat morgen beter uitkomt, kan hij zo weer van koers veranderen. Om dezelfde reden kan ik ook Bolkestein niet tot de liberale intellectuelen rekenen, maar waarschijnlijk omdat die al op leeftijd is zwabbert hij minder. Wiegel, dat is een ander verhaal, geen belezen type, maar wat kun je anders verwachten van een gepassioneerde conservatief? Bush43 was ook geen lezer. Onder rechts-liberaal vind je sowieso geen intellectuelen. Met de opsomming Vonhoff, Winsemius en Voorhoeve kan ik het eens zijn, al ken ik de intellectuele bagage van Winsemius niet, maar dan zou ik Toxopeus daaraan willen toevoegen. Echter in feite is D66-er Jan Terlouw een echte links liberale intellectueel, die het progressieve liberalisme goed begrepen heeft.
Waarom kan de hier genoemde imaginaire "nutsdenker" geen intellectueel zijn?
Dat is omdat deze lieden niet kunnen slagen voor de reality-check. De werkelijkheid toont aan dat hun verwachtingen en maatschappijbeschouwing niet kloppen met wat we in de werkelijkheid zien. Hun voorspellingen zijn nog nooit uitgekomen. Met het concept van Friedman gaat het maar eventjes goed, een groeistuip en als de daaruit volgende greed(EN) groter wordt dan de need(EN) stort alles in mekaar. Als het anders is zouden ze volkomen gelijk hebben, maar juist Karl Popper wijst op het belang van die reality-check, ook wel de Popper-toets genoemd.
Het meest valt dit op bij die eigen verantwoordelijkheid, welke bijvoorbeeld de kerngezonde en capabele werkloze de handen uit de mouwen moet doen steken. Is deze persoon ouder dan 40-45 jaar dan moet hij of zij nog een jaar of twintig mee in het arbeidsproces, maar er is domweg geen werk voor zulke lieden en je kunt moeilijk zeggen dat een sanering van een groot bedrijf, of een beleidswijziging van de overheid ook maar iets te maken heeft met de eigen verantwoordelijkheid van een ontslagen individu.
Vooropgesteld dat je iemand niet aansprakelijk kunt stellen voor het verstrijken der jaren is leeftijd na een fysieke of psychische beperking toch het eerste criterium om een sollicitant af te wijzen, d.w.z. niet eens op te roepen, ook niet als er zich geen enkele andere kandidaat aandient. Liever laat men, in het bedrijfsleven, zowel als bij de overheid, zo'n vacature dan open. Zo iemand zou niet meer de flexibiliteit hebben, om zich aan een bepaalde bedrijfscultuur aan te passen, de persoon zou ook slechts over achterhaalde kennis beschikken, als iemand wat ouder wordt, is er meer kans op uitval door ziekte enzovoort. Het is heel goed mogelijk dat deze inschatting vaak/soms juist is, maar zeker is die inschatting niet altijd de juiste en dat wordt niet overwogen of onderzocht.
Als een specialist ontslagen wordt bij de overheid verhuurt hetzelfde individu zich als adviseur want de kennis van hem of haar is vaak onmisbaar. Ik denk met enige nostalgie dan aan de oude stakingsleus: "als uw macht'ge arm het wil valt heel het raderwerk plots stil." Dat werkt ook bij de vele beleidswijzigingen van de overheid waardoor er ineens niks meer kan. Je verlaagt bijvoorbeeld alle onderwijssalarissen en dan zie je dat je geen capabele leerkrachten meer krijgt, waardoor onoplosbare problemen en onvoorziene meerkosten ontstaan. Meer geld voor minder kwaliteit, maar ja, dat is slechts onderwijs, kinderlijk gedoe, dus laat dat maar aanmodderen. Bedrijven zijn dus ineens veel meer geld kwijt aan opleidingen om de tekorten van het regulier onderwijs op te vangen.
Ik ken een geval van tweeduizend sollicitaties waaruit vijf keer een gesprek gescoord werd, omdat een open sollicitatieprocedure voorgeschreven was en de sollicitant over een niet te negeren curriculum beschikte, maar er voor de vacature al een interne kandidaat beschikbaar was. Bij één van de grootste gemeenten in ons land werd een jeugdige nitwit aangesteld om over de aanschaf, het onderhoud en de interne distributie van IT-apparatuur te beslissen, omdat de knaap nog weinig anders in zijn leven had gedaan dan computerspelletjes spelen en daarin zeer bedreven was.
Een personeelsfunctionaris kan zelf ontslagen worden wegens wanprestatie wanneer herhaaldelijk sollicitanten ouder dan 40 jaar worden opgeroepen voor gesprek omdat die lui goede papieren en een smak kostbare ervaring hebben. Dertig jaar ervaring telt niet als de sollicitant niet jonger dan 40 is.
Waar het volgens pseudo-ideoloog Rutte nu heen moet, is de opheffing van de ontslagbescherming en dan vlieg je vanzelf eruit als je de kritische leeftijdsgrens bereikt, zodat uiteindelijk iedere werknemer een loser wordt, allemaal op hun beurt. Het is trouwens ook al heel lang typisch Nederlands om wie eenmaal de geur van een loser heeft definitief af te schrijven. Daarom had Einstein geen kans toen hij in Leiden solliciteerde (of was het Delft? Dat heb ik niet zo gauw paraat).
Een ander voorbeeld demonstreert de regering zelf met de werving van politieagenten. Er moet meer gebeuren, maar het mag niks kosten, dus nu moeten er tweeduizend vrijwilligers geworven worden en om de leegloop op te vangen, moeten er ook nog tweeduizend agenten instromen in de beroepsopleiding, die ook meer en meer uitgekleed wordt, maar waarvoor, ondanks de lage toelatingseisen, niet meer dan achthonderd aspiranten zich gemeld hebben. Een tekort van twaalfhonderd aankomende professionals. Uiteraard werkt dat tekort door de jaren heen cumulatief.
Maakt men zichzelf wijs dat Nederlandse mannen en vrouwen liever gratis dan voor een behoorlijke beloning willen werken? Waar leven die mensen dan van? Veel vrijwilligerswerk kan niet eens gedaan worden door mensen met een uitkering die tevergeefs permanent voor de (betaalde) arbeidsmarkt beschikbaar moeten zijn en intussen maar wat graag de armen uit de mouwen zouden willen steken. Zelfs mogen ze zich niet inschrijven voor een reguliere beroepsopleiding.
Dat heeft Rutte beslist niet van Giuliani geleerd. Giulliani maakte er domweg genoeg geld voor vrij, sprak wat toverformules en verder had hij niets in te brengen in het beleid van de professionals. Als ze geld van de overheid hebben kunnen ze zelf hun verantwoordelijkheid wel waarmaken en daar betaal je dus belasting voor. Echt, met of zonder toverformules, als een bepaalde dienst niet kan worden betaald, dan kan die niet worden verricht, ongeacht hoeveel mensen de handen wel uit de mouwen willen steken.
Waar het dus om gaat, is, dat in de alledaagse werkelijkheid de overheid moet zorgen voor een doorstroming naar de particuliere arbeidsmarkt en mensen die een baan hebben krijgen veel makkelijker een andere dan wanneer ze werkloos zijn. Dat betekent dat een vangnet en overheidsmaatregelen noodzakelijk zijn en dat betaalt zich nog ruimschoots uit ook. De overheid dient te zorgen voor een sociale infrastructuur die gericht is op continuïteit van arbeidsvoorziening. Daarmee is ook de markt gediend, want voor het marktmechanisme heb je bestedende consumenten nodig.
Dat je een betere economie krijgt door een groot deel van de consumenten te laten verkommeren is een zwakzinnig idee. Mensen die zo beperkt zijn in hun denken, kunnen onmogelijk intellectuelen zijn en zonder intellectuelen heb je geen ideologie.
Trouwens een ideologie is alleen leuk als er capabele intellectuelen zijn met een andere mening, zodat er een interessante discussie ontstaat. Maar voor een mening heb je sowieso verstand van zaken nodig en als dat ontbreekt, omdat bijvoorbeeld de Popper-toets negatief uitvalt, dan is er geen sprake van een mening maar van een misvatting. Lieden die zich door misvattingen laten leiden, moet je niet het land laten besturen, vind ik.
Dat is mijn mening.
24 sep 2011
Palestina: to be or not to be

Uiteindelijk heeft de Palestijnse Autoriteit het enige gedaan wat nog gedaan kon worden nadat Israël de verregaande concessies die de Palestijnen deden in het vredesoverleg van 2008-2009 naast zich neergelegd hadden. Ze vroeg het lidmaatschap van de VN aan als autonome staat. Sommigen zeggen: "roep toch gewoon de Palestijnse staat uit," en dan kan het lidmaatschap van de VN je niet ontgaan. Het probleem is dat de staat Palestina geen erkende grenzen zou hebben en dat is wel vaker voorgekomen met Kosovo en in 1948 waren de grenzen van Israël ook niet formeel bepaald. Feitelijk was dat het moment geweest om tegelijk met de Israëlische ook de Palestijnse staat uit te roepen, maar de Arabische staten kozen voor oorlog en kregen daarbij verschrikkelijk op hun donder. Logisch dat Israël vervolgens claimt dat het verdedigbare veilige grenzen nodig heeft voor haar voortbestaan. Zolang dat niet verzekerd is worden de Palestijnse gebieden op de Westbank formeel bezet gehouden. Vanuit de staatsrechtelijke verplichting het eigen volk te beschermen tegen vijandelijke aanvallen geven diezelfde aanvallen van Palestijnse zijde Israël feitelijk een mandaat om die bezetting te handhaven. Israël heeft goede argumenten: Zonder die bezetting zou het permanent raketten regenen op ieder dorp en op iedere stad. De realiteitszin van dit argument kan niet worden ontkend. Dat is ingegeven door Hezbollah en Hamas de terroristische organisaties die niet alleen heel Israël claimen als Palestijns gebied, maar ook eisen dat alle Joden, waar ook ter wereld worden uitgeroeid.
Aanvaarding van een Palestijnse staat die mogelijk heel Israël omsluit houdt in dat Israël als staat wordt opgeheven of ten minste discutabel is gesteld.
Voor dit standpunt is reeds lang een meerderheid in de Algemene Vergadering evenals voor het idee dat joden niet op deze wereld thuishoren.
Anderzijds werden de vredesbesprekingen door Israël gefrustreerd om landjepik te plegen met vestiging van nieuwe en uitbreiding van bestaande Joodse nederzettingen op Palestijns gebied. De eerder gekozen route van land inruilen voor vrede werd verlaten.
Daardoor kun je ook stellen dat Israël terroristische acties uitlokt.
Hoe dan ook de huidige politiek van Israël is feitelijk onhoudbaar, want als de Palestijnen Terroristische organisaties buiten de wet plaatsen en aanvaarden dat veilige grenzen onderhandelbaar zijn, dan zijn er geen redelijke bezwaren meer die toetreding van een erkende Palestijnse staat tot de VN kunnen tegenhouden.
Zover is het echter nog niet en het is daarom terecht dat westerse landen en de VS hun vetorecht gebruiken om ditmaal het verzoek tot toelating tegen te houden.
Maar indien de Palestijnse Autoriteit terugkeert naar de condities waartoe ze bereid waren in 2009, dan liggen de papieren voor een nieuw Palestina naast Israël ineens weer een heel stuk gunstiger en staat Israël werkelijk met de rug tegen de muur.
Maar zoals steeds wanneer Palestijnen zien dat hun positie enigszins versterkt is dan steekt de zelfoverschatting weer de kop op en zo hoor je nu meteen weer roepen om een derde intifada. Wel als er iets is waar de Israëlisch goed in zijn is het wel het neerslaan van degelijke vijandelijkheden en dat geeft meteen de mogelijkheid om hun geavanceerde wapens te demonstreren die daarna des te gretiger aftrek vinden in de wereld.
Ditmaal zou een nieuwe intifada wel eens zeer desastreus kunnen verlopen, aangezien het Turkije van Erdogan maar al te bereid is vijandelijkheden tegen Israël te openen, eerst door zware en geavanceerde wapens uit het NAVO arsenaal te leveren aan Hamas in de Gaza-strook en vervolgens samen met Syrië en Iran zich ook actief in de strijd te mengen, zodra Israël een vergeldingsactie begint.
De Arabische opstelling dat voortduring van het Palestijnse-Israëlisch conflict in hun voordeel is wordt door Turkije, Syrië en Iran niet gedeeld en voor het Syrische bewind zou een grote oorlog wel eens de enige mogelijkheid kunnen zijn om te overleven. Een tiran aan de macht vinden de Syriërs niet prettig, maar dat wordt anders als die tiran mooie dingen doet zoals joden vermoorden op grote schaal en vergelijkbare sentimenten leven ook bij de oppositie in Iran. Zonder steun van Iran en Turkije kan Syrië ook niets, maar die steun schijnt nu wel verzekerd te zijn.
Ook zullen radicale elementen van de Arabische Lente sterk aan invloed winnen en Israël zal opnieuw geheel geïsoleerd worden en een uiterste van militaire inspanningen moeten leveren om te overleven en ook voor Israël geldt dat ze het niet alleen afkunnen. Voeg daarbij dat vele burgers in staten die als bondgenoten van Israël te boek staan bereid zijn tot harde oppositie als het gaat om het recht van Palestijnen om alle Israëliërs de zee in te drijven en het feit dat Frankrijk en Italië niet tot die loyale bondgenoten behoren en wellicht kiezen voor het versterken van hun belangen in Noord-Afrika, dan is de chaos compleet.
Dat de Palestijnen bij dit alles iets te winnen hebben is een fictie. Het is een volk van verschoppelingen, bestemd om door omringende landen als goedkope arbeidskrachten en seksslaven (formeel als huishoudelijk personeel) uitgebuit te worden en als er geen joden meer in het Midden Oosten te vinden zijn verandert dat niet. Integendeel, dan is het niet meer de moeite waard hen, met Hamas en Hezbollah te steunen als en middel om Israël mee onder druk te houden.
En terwijl Europa dan druk is met de vraag of, wanneer en onder welke condities de geallieerde bezetting van Frankrijk en Italië kan worden opgeheven, staat Turkije weer in Egypte en rolt Iran over Irak en oostelijk Syrië heen.
Tegen die tijd zullen Rusland, de VS en India wel onderling uitgemaakt hebben wat er met Pakistan en Afghanistan gebeuren moet en als we dan een paar honderd miljoen doden verder zijn heeft iedereen de mond weer vol van duurzame vrede, want oorlog voeren, nee, dat is toch niet echt leuk.
Helaas, als het kruitvat in het Midden Oosten ontploft, dan moet het wel.
23 sep 2011
Kabinet weet van alles de prijs maar van niets de waarde

Het is even doorbijten om tot de inhoud te komen, zeggen veel commentatoren. Het moet gaan over de inhoud en iedereen heeft het vooral over de mores.
Dat is onjuist. Je kunt bijna zeggen dat de PVV de militante arm is van VVD en CDA. Ondanks veel verbale kritiek achteraf, zat tijdens het schelden, sarren en schofferen de Regering zichtbaar te genieten. Alles ging volgens plan, behalve het luchtig weggewoven incidentje waarbij de leider van het Hele Nederlandse Volk even de controle over zichzelf verloor en routineus ook de premier van Alle Nederlanders schoffeerde.
Cohen karakteriseerde het gedrag van Wilders als dat van een kleuter, ten onrechte. Bij de kleuter is nog onschuld, maar bij de leerplichtige puber vindt je die onschuld niet meer. We kennen inmiddels als de meest destructieve kracht in ons onderwijs, dat het onderwijs in vrijwel iedere groep leerlingen geterroriseerd wordt door één of meerdere puberale individuen die op school komen met geen andere doelstelling dan om het onderwijs te saboteren, zoals Wilders dat in de Tweede Kamer doet. En als een jongen zijn best doet - meisjes doen er niet toe - dan zal hij de pijnlijke gevolgen daarvan ondervinden in de gang of op straat.
De leider van Heel Het Volk die de regering tot stand bracht die Het Hele Volk Wil en tot een akkoord kwam met CDA en VVD, waarbij iedereen in zijn handen wrijven zou, is, zoals begrijpelijk, in permanente hysterische wrok ontstoken tegen Job Cohen die het bestaat om met zijn dertig Kamerzetels, verkregen door zijn Nederlandse kiezers als Ingrid en haar nieuwe overspelige slaapje Piet (Henk mag niet meer met zijn kinderen omgaan), in te ruilen voor Achmed en Fatima, in de hoop dat deze "terroristische moslims" hemzelf en zijn Joodse rasgenoten, waar ook ter wereld, zou uitroeien (wat Islamisering van Europa immers inhoudt volgens het handvest van HAMAS).
In feite is het echter het CDA dat dwarsligt, door niet verder te willen gaan, dan een wettelijk verbod op onnodig dierenleed bij rituele slachting en op gezichtbedekkende kleding in het openbaar; iets waarvan zelfs ook ik een warm voorstander ben.
Met andere woorden: Het Kabinet Rutte gedraagt zich op punten die de PVV het meest aangaan, verrassend redelijk.
Dat geldt ook voor de Europese politiek.
Ik kan niet zeggen dat de Regering daarin de sterkste opstelling gekozen heeft, namelijk voor een onafhankelijke Europese Budget Autoriteit, maar voor een Budget Commissaris ingebed in een politiek lichaam als de Europese Commissie (daaruit zal dan ook nog veel (overdrachtelijk) bloed vloeien), maar duidelijk heeft de VVD gedacht dat het beter is ten halve te keren, dan ten hele te dwalen en zo heeft Rutte voor het eerst een pro-Europese stelling ingenomen. Als je voor het eerst positief nadenkt over Europese samenwerking, zie je uiteraard niet meteen alle reële voetangels en klemmen. De kwalificatie kleuter is dan ook meer op Rutte van toepassing, vanwege diens naïviteit, maar het is winst, dat nu zelfs de VVD ten lange leste erkent dat het voor alle partijen beter is dat men gemaakte afspraken nakomt. Het kind ziet in dat op het potje plassen beter is dan ernaast.
Volgens de PVV had de kleuter naast het potje geen urine maar benzine moeten plassen, om vervolgens door te spelen met lucifers het hele huis af te branden. Ja, dat zou beslist een einde gemaakt hebben aan de verzorgingsstaat die de veramerikaanste Ayaan Hirsi Ali nu ook ziet als de enige, in ieder geval de beste, mogelijkheid om islamisering van Europa te voorkomen. Europa moet worden als haar thuisland Somalië en dan zullen Somaliërs als zijzelf geen zin meer hebben om naar Europa te gaan.
Ik heb niet kunnen constateren dat Hirsi Ali terugkomt op haar mening dat het een slecht idee is om meisjes door besnijdenis van hun seksueel genot te beroven, maar dat zal wel verband houden met een ongetwijfeld onbevredigende romantische affaire waarin ze zich gestort heeft, in weerwil van het feit ze zelf door die besnijdenis onomkeerbaar seksueel invalide gemaakt is. Juist daarom trekt Wilders meer op Pamela Geller het 52-jarige gangstermeisje dat meer seks in de politiek brengt.

Maar ja, als Europa moet vervallen tot de barbarij die Ayaan zelf is ontvlucht, dan komen de stalen kuisheidsgordels weer in zwang. Wat ik je brom.
Als we nu alle PVV-idealen die niet aan de orde gesteld zijn door dit Kabinet terzijde schuiven, blijven er harde besnijdenis van budgetten over, die evenzeer de potentie van Nederland ernstig aantasten. In de loop der jaren zijn met veel zorg en toewijding financiële mechanismes geschapen die het ergste voorkomen, waardoor kostbare en onvruchtbare noodreparaties overbodig waren geworden. Die worden weggevaagd, omdat het miljoenen kost, maar zonder te beseffen dat de samenleving daardoor voor miljarden wordt geschaad.
Probeer u voor te stellen wat het zou kosten een prima AOW in Somalië te regelen. Dat kan toch niet zo moeilijk zijn in een land waar vrijwel niemand 65 wordt? Nou, daar zijn die mensen dus zelf verantwoordelijk voor, zegt Rutte en die koers, naar eigen verantwoordelijkheid moet ook in Nederland gevolgd worden. Wat de AOW betreft valt voor dit moment nog wel mee, maar des te harder moeten elders de klappen vallen. En, verdomd, als de gelegenheid zich dan voordoet om een reusachtige sprong in die richting te maken, door de EU te laten instorten en de Nederlandse economie volledig van de kaart te vegen, zodat we weer op piraterij ter zee zijn aangewezen, dan verlegt Rutte plotseling de koers en wordt daarbij gesteund door VVD, CDA, PvdA, GroenLinks, D66, CU en PvdD, tot grote woede van de PVV, die zelfs niet meer zeker kan zijn van de loyaliteit van de SP.
Meer eigen verantwoordelijkheid voor Griekenland is uiteraard een reële benadering, maar meer eigen verantwoordelijkheid voor werkeloosheid door het falen van je baas, als je een 40-plusser bent en dus nergens meer terecht kunt? Kijk, dat moet je slikken en dan mag je stikken van dit Kabinet, maar als ieder land 0,7% van haar budget besteedt om Nederland dan te helpen, zullen er zelfs Nederlanders zijn die erop vooruit gaan.
Abonneren op:
Posts (Atom)



